Hulpbronnen

Over Kiwanis
Enkele feiten overKiwanis
De geschiedenis van Kiwanis
Wereldwijd serviceproject

Over Kiwanis

Kiwanis International werd opgericht in 1915 en heeft zijn hoofdkwartier in de Amerikaanse stad Indianapolis, in de staat Indiana. Het is een wereldwijde organisatie van mannen en vrouwen die zich willen inzetten voor de gemeenschap, door kinderen en jongvolwassenen in de hele wereld hulp te bieden. Meer dan 600.000 leden van de Kiwanis-familie in meer dan 70 landen en regio's onderscheiden zich door de noden in hun gemeenschap te helpen verlichten, en bundelen hun krachten om problemen in de hele wereld aan te pakken. Dat is wat Kiwanis doet: "Serving the children of the world," kinderen helpen in de hele wereld.

De Kiwanis-clubs laten zich leiden door hun zes permanente Doelstellingen. Zij hebben een vooruitziende blik als het gaat om hun rol in de gemeenschap waarin ze leven. Om een club goed te laten functioneren, is het volgende nodig:

• Het voortdurend evalueren van de noden van zowel de kinderen als de gemeenschap. • Het uitvoeren van serviceprojecten om de vastgestelde noden te kunnen lenigen. • Het op actieve wijze uitdrukking geven aan het lidmaatschap, door roosters en programma's op te stellen voor de mannen en vrouwen die iets willen en kunnen doen voor de gemeenschap.

De clubs roosteren twee vergaderingen per maand in. Deze vinden plaats in een ontspannen sfeer van kameraadschap en zijn daarnaast leerzaam. Naast het bijwonen van de vergaderingen doet de Kiwaniër iedere maand vrijwilligerswerk voor een serviceproject van de club.

Serviceprojecten worden vaak uitgevoerd in het kader van het Kiwanis-programma “Young Children: Priority One”, dat zich richt op de noden van kinderen op het gebied van ziekte, veiligheid, verzorging, ontwikkeling, gezondheid van zuigelingen, voeding en opvoeding.

Serviceprojecten kunnen zich ook richten op andere noden in de gemeenschap, zoals het bestrijden van drugsmisbruik, het helpen van ouderen, het bestrijden van analfabetisme, het bevorderen van sport en recreatie voor de jeugd, noodhulp bij rampen en het bieden van steun aan individuele personen in nood.

Kiwanis speelt ook een speciale rol in de ontwikkeling van toekomstige generaties van leiders. K-Kids Clubs voor basisschoolleerlingen, Builders Clubs voor de jongere middelbareschoolleerlingen, Key Clubs voor leerlingen in de bovenbouw van de middelbare school, en Circle K Clubs voor studenten van hogeschool of universiteit: allemaal Kiwanis-organisaties waarin jongeren kunnen leren hoe ze service aan de gemeenschap kunnen bieden, en waar ze hun leiderschapskwaliteiten kunnen ontwikkelen. Daarnaast zijn er de Aktion Clubs voor volwassenen met een verstandelijke of lichamelijke beperking die op enthousiaste wijze anderen helpen. In Europa zijn er de Kiwanis Junior Clubs, die hetzelfde doen voor jongvolwassenen.

Overal ter wereld heeft de Kiwanis-familie zich ingespannen om de verwoestende ziekten ten gevolge van jodiumgebrek (IDD) uit te bannen. Deze ziekten vormen de belangrijkste oorzaak van geestelijke achterstand, terwijl ze goed te voorkomen zijn. Meer dan 1,5 miljard mensen liepen het risico IDD te krijgen, omdat hun voeding niet voldoende jodium bevat. Door de inspanningen van Kiwanis kunnen vele ouders die aan IDD hebben geleden, nu hun kinderen zien opgroeien tot lichamelijk en geestelijk gezonde volwassenen. Ook toekomstige generaties profiteren van het IDD-programma.

Een Kiwanis-club is een afspiegeling van de gemeenschap waartoe hij behoort, met leden uit alle geledingen van de maatschappij, van laag tot hoog op de maatschappelijke ladder. Wat hen verenigt is hun geloof in het werk van een bekwame en betrokken groep vrijwilligers ten behoeve van kinderen en de gemeenschap waartoe ze behoren. Per jaar investeren Kiwanis-clubs miljoenen uren aan tijd én 100 miljoen dollar in gemeenschappen overal ter wereld. Door deze inspanningen drukt Kiwanis blijvend zijn stempel op toekomstige generaties.

Enkele feiten overKiwanis

Geschiedenis
De eerste Kiwanis-club werd opgericht in de Amerikaanse stad Detroit, in de staat Michigan, op 21 januari 1915. Een jaar later ontving de Kiwanis-club van Hamilton in Ontario, Canada, het charter. In deze twee landen van oorsprong groeide Kiwanis International al snel uit tot een van de belangrijkste serviceclubs. In 1962 gaf het bestuur zijn fiat voor wereldwijde uitbreiding, en vandaag de dag zijn er overal ter wereld Kiwanis-clubs actief.

Motto
“Wij bouwen.”

Aantal clubs en leden
Er zijn meer dan 8000 Kiwanis-clubs met bijna 250.000 leden in meer dan 70 landen en regio's.

Type leden
Oorspronkelijk waren Kiwanis-leden veelal nog werkzame of gepensioneerde zakenlieden en vrijberoepsbeoefenaren. Vandaag de dag echter komen ze uit alle geledingen van de maatschappij. Allemaal mensen die hun best doen om de wereld te veranderen: voor kinderen, een voor een, en voor gemeenschappen, een voor een.

De “gemiddelde” Kiwaniër
Een beschrijving van het gemiddelde Kiwanis-lid: 57 jaar oud, hoger opgeleid, getrouwd en eigenhuisbezitter. Eigenaar van of als manager werkzaam in een bedrijf dat tot 25 miljoen dollar waard is.

Vrouwen bij Kiwanis
In 1987 werd het lidmaatschap ook mogelijk voor vrouwen. Er zijn nu meer dan 61.000 vrouwen lid, en velen van hen zijn president van een club.

Kiwanis jeugdorganisaties
Kiwanis International sponsort verscheidene serviceclubs voor jongeren: Circle K International, bijvoorbeeld, heeft bijna 13.000 leden op meer dan 500 universiteiten en hogescholen, Key Club International heeft 250.000 leden op 4700 middelbare scholen (bovenbouw), en er zijn Builders Clubs (voor de onderbouw) opgericht op 1500 middelbare scholen, met 44.000 leden. Verder behoren nog tot de Kiwanis-familie: K-Kids, voor leerlingen van de basisschool, Kiwanis Junior (in Europa), voor jongvolwassenen, en Aktion Club, voor volwassenen met een handicap die vrijwilligerswerk willen doen. In totaal hebben de jeugdorganisaties van Kiwanis meer dan 300.000 leden in de hele wereld.

Kiwanis service
De Kiwanis-clubs sponsoren gemiddeld 147.000 serviceprojecten per jaar. Om dat te kunnen doen, wordt er door Kiwaniërs jaarlijks bijna 100 miljoen dollar ingezameld en besteed, naast de meer dan 6 miljoen uren aan tijd van vrijwilligers.

Het doel van Kiwanis, duurzame hulp aan kinderen, wordt weergegeven in de leus “Young Children: Priority One,” ofwel "Kinderen op de eerste plaats." Kiwanis richt zich op de noden van kinderen, vanaf de prenatale ontwikkeling tot de leeftijd van vijf jaar. In 1994 lanceerde Kiwanis het eerste Wereldwijde Serviceproject, een campagne waarin, in samenwerking met UNICEF, 75 miljoen dollar werd besteed, en die tot doel had voor het jaar 2000 ziekten ten gevolge van jodiumgebrek (IDD) uit te bannen. Gebrek aan jodium komt zelden voor in gebieden waar jodium aan het keukenzout wordt toegevoegd, maar in andere delen van de wereld is IDD de voornaamste oorzaak van geestelijke en lichamelijke achterstand die gemakkelijk te voorkomen is. Maar liefst 1,5 miljard mensen, vooral jonge kinderen, lopen het risico op deze gebreksziekte.

De geschiedenis van Kiwanis

De eerste Kiwanis-club werd opgericht in de Amerikaanse stad Detroit in de staat Michigan. Deze groepering ontving een charter van de staat Michigan op 21 januari 1915, en deze dag wordt beschouwd als de geboortedatum van Kiwanis.

De eerste clubs werden opgericht om het zakendoen tussen leden onderling te bevorderen. Maar reeds voordat de club in Detroit zijn charter van de staat ontving, hielden de leden zich al bezig met het uitdelen van kerstpakketten aan de armen. Er ontstond een levendig debat tussen degenen die dienstbaarheid aan de gemeenschap zagen als de voornaamste doelstelling van Kiwanis, en degenen die meer voelden voor het bevorderen van het zakendoen. Tegen 1919 hadden de voorstanders van serviceverlening de overhand gekregen.

Kiwanis werd een internationale organisatie in 1916, toen de Kiwanis-club van Hamilton in Ontario, Canada werd opgericht. Tot 1962 bleef dit beperkt tot de Verenigde Staten en Canada, maar in dat jaar ging het bestuur akkoord met uitbreiding over de gehele wereld, en sindsdien is Kiwanis te vinden op alle bewoonde continenten van de aardbol.

In 1924 werden er statuten aangenomen, waarin Kiwanis werd omschreven als "een organisatie voor mannen". Na een aantal jaren van discussie werd de steun voor het vrouwenlidmaatschap steeds groter, en in 1987 werd een motie hieromtrent met overgrote meerderheid aangenomen.

Er zijn zes Canadezen internationaal president van Kiwanis geweest. De eerste gekozen internationale president van buiten de Verenigde Staten en Canada (de twee 'geboortelanden' van Kiwanis) was Ian Perdriau uit Australië, die zitting had in 1994-1995. Eyjólfur Sigurðsson uit IJsland was internationaal president in 1995-1996, en Juan F. Torres Jr. van de Filippijnen in 2002-2003.

Wereldwijd serviceproject

Iodine Deficiency Disorders (IDD) Ziekten ten gevolge van jodiumgebrek

1994 was het jaar waarin Kiwanis het meest ambitieuze initiatief ondernam uit zijn bestaan: het streven naar het uitbannen van ziekten ten gevolge van jodiumgebrek (IDD), de meest wijdverspreide, maar tevens goed te voorkomen oorzaak van verstandelijke handicaps. Dit was de eerste keer in de 90-jarige geschiedenis van Kiwanis dat de leden, in leeftijd variërend van basisschoolleerlingen tot ouderen, zich op ongekend massale wijze schaarden achter één initiatief ten behoeve van kinderen. In 2002 had Kiwanis een mijlpaal bereikt: er was meer dan 75 miljoen dollar bijeengebracht aan bijdragen en toezeggingen, voor het bestrijden van IDD in meer dan 90 landen.

Kiwanis wil echter meer doen dan financieel bijdragen. Door het IDD-project is de organisatie een belangrijk bevorderaar van kindergezondheidszorg geworden. De samenwerking van Kiwanis met regeringen van geïndustrialiseerde landen heeft geresulteerd in een grotere bekendheid van en meer middelen voor IDD-programma's, het aanpassen van nationale wetgeving en zelfs de overdracht van apparatuur en voorraden door regeringsinstanties. Ook heeft Kiwanis burgers in ontwikkelingslanden bewust gemaakt van hun recht op een leven zonder jodiumgebrek, en van manieren om IDD door gezamenlijke actie te bestrijden.

Kiwanis raakte betrokken bij het IDD-initiatief op uitnodiging van UNICEF, het kinderfonds van de Verenigde Naties. Het project was een manier om een van de doelstellingen van de VN-wereldkindertop in 1990 te realiseren. De vorderingen die hierbij zijn gemaakt, behoren nog steeds tot de succesvolste resultaten van die top.

Wat is IDD?

Zieken ten gevolge van jodiumgebrek (Iodine deficiency disorders, IDD) worden veroorzaakt doordat de voeding te weinig jodium bevat. Jodium is een micro-voedingsstof en is essentieel voor een normale groei en ontwikkeling, vooral van de hersenen en het zenuwstelsel. Als er te weinig jodium in de voeding zit, wordt de schildklier vergroot.

Een gering jodiumtekort kan leiden tot traagheid, een ernstig tekort tot een verstandelijke handicap, doofheid, verlamming en dwerggroei; het kan verwoestende gevolgen hebben, vooral voor het ongeboren kind.

De oplossing is simpel: voor slechts enkele centen per persoon kan dit tekort worden opgeheven door jodium aan keukenzout toe te voegen. Sinds de jaren 20 van de vorige eeuw gebeurt dit standaard in delen van de geïndustrialiseerde wereld, maar meer dan 80 jaar later zijn er nog steeds ontwikkelingslanden waar dit niet gebeurt.

De vorderingen van Kiwanis International bij het bestrijden van IDD

Begin jaren 90 had minder dan 20 procent van de wereldbevolking toegang tot jodiumhoudende voeding, en meer dan 1,5 miljard mensen liepen het risico op een IDD-ziekte. Minstens eenderde hiervan waren kinderen. In 1999 had Kiwanis programma's tegen IDD gesponsord in meer dan 76 landen. Er werd jodium aan keukenzout toegevoegd en regeringen en burgers werden voorgelicht over het belang van jodiumhoudend zout. In 2008 gebruikte al 90 procent van de huishoudingen in ontwikkelingslanden jodiumhoudend zout. Het resultaat is dat jaarlijks 90 miljoen pasgeborenen niet meer zullen achterblijven met hun leerprestaties op school.

Hier zijn een paar voorbeelden van wat Kiwanis International doet in bijna elke hoek van de wereld:

China–In samenwerking met UNICEF en een breed verbond van partners uit de gezondheidszorg, wetenschap, onderwijs en technologie, heeft Kiwanis door zijn investering geholpen de algehele jodering van zout te bereiken in China. Dat betekent dat meer dan 90 procent van de huishoudingen in dat land nu gejodeerd zout gebruikt, terwijl dat in 1995 nog maar 39 procent was.

Panama- In 1997 tekende Panama een overeenkomst om IDD uit te bannen. Kiwaniërs in Panama zamelden meer dan 300.000 dollar in voor de strijd tegen IDD en besteedden duizenden uren aan voorlichting over, promotie voor en toezicht op de jodering in dat land.

Roemenië–Met steun van Kiwanis kwam er nationale wetgeving in Roemenië over de jodering van keukenzout, en de belofte van de regering om te komen tot algehele zoutjodering voor het eind van 2003. Daarnaast is er met geld van Kiwanis bij schoolkinderen urineonderzoek verricht ter bepaling van het jodiumgehalte.

Rusland–Met behulp van donaties van Kiwanis verkreeg UNICEF de toezegging van leiders en beroemdheden, zoals goodwill-ambassadeur en voormalig wereldkampioen schaken Anatoly Karpov, om te helpen lobbyen voor een nationaal programma voor het uitbannen van IDD in Rusland.

Kiwanis International: Een nieuw tijdperk voor service

De Kiwanis-familie ging begin jaren 90 een partnerschap aan met UNICEF, omdat er wereldwijde noden waren die gelenigd moesten worden. Daarmee werd een nieuw tijdperk ingeluid: dat van de wereldwijde service.

Kiwanis-clubs namen deel aan gesponsorde programma's. Ook de K-Kids Clubs (basisschool), Builders Clubs (onderbouw middelbare school), Key Clubs (bovenbouw middelbare school) en Circle K Clubs (hoger onderwijs) namen op ongekend grote schaal deel aan serviceverlening en fondsenwerving, met als doel miljoenen mensen overal ter wereld een beter leven te bezorgen. Talloze inzamelingsacties werden op touw gezet - van varkentjes kussen en veilingen tot kookwedstrijden en autowassen. Kiwaniërs hielden vastenacties, waarvan de opbrengst ging naar het Wereldwijde Serviceproject, terwijl jongeren huis-aan-huis "trick-or-treat"-acties hielden voor UNICEF (vergelijkbaar met het halloweenspel trick-or-treat, waarbij kinderen langs de deuren gaan voor fruit of snoep).

Een van de Kiwanis-verhalen over IDD die de meeste publiciteit kregen was dat van de Builders Club van de Ferndale Middle School in High Point, in Noord-Carolina (VS). In 1999 deed Hugh Downs, toenmalig presentator het tv-nieuwsprogramma 20/20 van ABC, verslag van de geldinzamelingsacties van de club.

Hoewel 78 procent van de leerlingen van deze school beneden de armoedegrens leefde, lukte het hen 32.000 dollar in te zamelen in zeven jaar tijd voor verschillende doelen. Hiervan werd 8.000 dollar besteed aan het Wereldwijde Serviceproject. IDD werd zelfs een onderdeel van het lespakket bij maatschappijleer.

De scholieren voelden zich persoonlijk zeer betrokken bij het project van de Builders Club:

“Het heeft mijn ogen geopend; ik ben gaan beseffen dat het niet overal op de wereld zo goed gaat als hier. Er is veel ziekte in de wereld," volgens zesdeklasser Elizabeth Hundley.

“Elke keer als ik een glimmend muntstuk in de zoutpot gooi, voel ik dat ik belangrijk ben voor de mensen die dat geld hard nodig hebben," schreef zesdeklasser Jermaine York in een verslag van zijn ervaringen met serviceverlening. "En stiekem vind ik het ook wel een beetje leuk dat ik nu een held ben in de ogen van het kind dat ik zo help."

Door de bijdragen van Jermaine en duizenden andere leden van de Kiwanis-familie krijgt een nieuwe generatie kinderen de kans op te groeien en te bloeien zonder de dreiging van jodiumgebrek.

Bekende personen die zich inzetten voor kinderen, zoals Stephen Lewis, voormalig adjunct-directeur van UNICEF, zien dit als een vermeldenswaardige prestatie. "De naam Kiwanis," zegt Lewis, "blijft voor altijd verbonden aan een van de grootste overwinningen op het gebied van de volksgezondheid aan het eind van de twintigste eeuw, een van de grootste overwinningen in de volksgezondheidspolitiek."