Laatste nieuws

  • Op weg naar het succes

    nov 21, 2016

    Maar liefst 4500 mensen kwamen dit jaar naar de autoshow op Marco Island – een nieuw record – om 200 klassieke auto’s te bewonderen, van antieke modellen tot stoere gestroomlijnde auto’s.

    Het geluk heeft de autoshow op Marco Island altijd toegelachen. Bij dit groots opgezette buitenevenement, dat in 2005 voor het eerst werd georganiseerd door de Kiwanis-club van Marco Island (Florida), was het altijd mooi weer. En dat in een staat die bekendstaat om zijn plotselinge onweersbuien.

    “Al die jaren was het onbewolkt,” zegt oud-president Dennis Pidherny. “We hebben heel veel geluk gehad, want als het regent kunnen de showauto’s niet naar buiten.”

    Dat mooie weer is goed nieuws voor de honderden kinderen die profiteren van de opbrengst van het evenement. Dit jaar werd er bijna 30.000 dollar ingezameld, genoeg om voor twee basisscholen twee boeken per kind aan te schaffen en nog heel veel andere projecten te financieren.

    “Ook geven we elk kind op een van de plaatselijke scholen een kerstcadeau,” vertelt Pidherny. “Dat zijn 700 kinderen maal ongeveer 12 dollar. Dat geld moet toch ergens vandaan komen.”

    Het evenement begon twaalf jaar geleden, als het geesteskind van John DeRosa, Kiwanis-lid en liefhebber van klassieke auto's.

    “We waren op zoek naar een nieuwe manier om geld in te zamelen. Ik kwam toen met het idee van een autoshow,” zo herinnert DeRosa zich. “Ik had vroeger een Corvette uit 1977 en ging ermee naar autoshows. Het leek me leuk om er ook een te organiseren op Marco Island. We probeerden het, en het is uitgegroeid tot onze grootste fondsenwervingsactie van het jaar.”

    Maar liefst 4500 mensen kwamen dit jaar naar het eendaagse evenement – een nieuw record – om 200 klassieke auto’s te bewonderen, van antieke modellen tot stoere gestroomlijnde auto’s. Het eerste jaar waren er nog maar 125 auto’s, maar nu moet de club mensen die zich aanmelden als deelnemer weigeren vanwege ruimtegebrek.

    “Twee, drie maanden vóór de show wordt er al over gepraat,” zegt DeRosa. “De show is enorm populair op het eiland.”

    Elke bezoeker wordt gevraagd 5 dollar te doneren, om het grote aantal gemeenschapsprojecten van de club te kunnen financieren. In het begin twijfelde de club of het evenement wel een succes zou worden, maar nu loopt het als een trein.
    “Twaalf jaar geleden, toen we ermee begonnen, waren we bang dat er niemand zou komen opdagen,” vertelt Pidherny. “Nu komen de mensen van heinde en ver.”

    Tekst:Sam Stall

    Go comment!
  • Harde valuta

    nov 21, 2016
    Gasten genoten van Victor Hugo’s toneelstuk ‘De klokkenluider van de Notre-Dame’ bij inzamelingsactie van de Kiwanis-club in de Italiaanse stad Pescara. Foto: Andrea Milazzo
    Gasten genoten van Victor Hugo’s toneelstuk ‘De klokkenluider van de Notre-Dame’ bij inzamelingsactie van de Kiwanis-club in de Italiaanse stad Pescara. Foto: Andrea Milazzo

    Leden van de Kiwanis-club uit de Italiaanse stad Pescara hadden twee klassieke pianoconcerten gepland om geld in te zamelen. Maar toen het midden van Italië in augustus 2015 getroffen werd door een aardbeving met een kracht van 6,2 op de schaal van Richter, slechts een paar dagen voor de concerten, besloten de club, de optredende artiesten, de organisatoren en partners om het geld te bestemmen voor hulp aan jonge overlevenden.

    Pianist Ezio Bosso headlined performances at the Pescara concert to raise funds for earthquake victims. Guests at the Kiwanis Club of Pescara, Italy’s fundraising concert. Photo by Andrea Milazzo

    Pianist Ezio Bosso vormt de hoofdact op het concert in Pescara om geld in te zamelen voor slachtoffers van de aardbeving. Foto: Andrea Milazzo

    Op het moment dat de Kiwanis-club van Pescara bezig was met de laatste voorbereidingen voor de concerten van 27 en 30 augustus in een populair amfitheater in de openlucht, stortten dorpen in de heuvels van midden-Italië in en kwamen dorpelingen om in het puin door een krachtige aardbeving op 24 augustus. Het kleine, tegen de heuvels gelegen dorpje Pescara del Tronto, op ongeveer anderhalf uur rijden van Pescara, was geruïneerd. Volgens de burgemeester waren bijna alle huizen ingestort; het eeuwenoude stadje was verwoest. De foto’s zijn verbluffend. Gespecialiseerde reddingswerkers kwamen om te zoeken naar overlevenden, op hun hoede voor naschokken. 

    De toeschouwers die genoten van bekende klassieke pianisten, onder wie de internationaal vermaarde artiest Ezio Bosso, gaven een bijdrage om noodzakelijke artikelen voor de overlevende kinderen te kunnen aanschaffen. Het stadje bestaat nu alleen nog uit tenten; het puin wordt verwijderd.

    Volgens Angela Catalano, lid van het team dat de concerten had gepland, zal het geld worden gebruikt om een school voor de kinderen in te richten en om schoolmeubilair, boeken en schoolspullen te kopen.

    “Ze zijn alles kwijt en krijgen weinig hulp,” zegt Catalano. Met flexibiliteit, creativiteit en samenwerking konden de Kiwanis-leden uit Pescara deze keer een belangrijke bijdrage leveren in een ander gebied.

    Tekst: Alison Stilwell
    Go comment!
  • Proeven van Bermuda

    okt 25, 2016

    Jongeren van Bermuda brengen een bezoek aan het gezelschap ‘Up with People’ tijdens een internationaal festival.
    Jongeren van Bermuda brengen een bezoek aan het gezelschap ‘Up with People’ tijdens een internationaal festival.

    Toen ‘Up with People’ afgelopen april een bezoek bracht aan Bermuda, wilden deze ambassadeurs van de muziek de gemeenschap daar een mooie show bezorgen. Maar ze wilden ook iets goeds doen voor de gemeenschap.

    Tijdens het twee weken durende verblijf zette het ruim 100 leden tellende internationale gezelschap zijn missie – jongeren inspireren om iets te doen voor hun gemeenschap – om in daden. Ze staken meer dan 2700 uur in vrijwilligerswerk voor meer dan 30 plaatselijke goede doelen en scholen en bereikten meer dan 10.000 jongeren.

    Dat deden ze natuurlijk niet alleen.

    De Kiwanis-clubs van Bermuda hielpen met de coördinatie en namen ook deel aan de serviceprojecten op het eiland. Leden van de club bereidden een lunch voor de groep: “Proeven van Bermuda”, maakten promotie voor hun voorstellingen en deden dienst als gastgezin voor de rondreizende musicalartiesten.

    “De bewoners van Bermuda zijn heel gastvrij,” zegt oud-luitenant-gouverneur Leleath Bailey, de initiatiefnemer van het partnerschap met Bermuda. “Het was dus geen verrassing toen mijn buurvrouw zich aanmeldde als vrijwilliger om de acteurs iedere dag te brengen en te halen, en kaartjes kocht voor haar gezinsleden om hen te zien optreden.”

    ‘Up with People’, een promotiepartner van Kiwanis International, gaf zo’n dertien optredens tijdens het verblijf. Met hun vier openbare concerten zamelden ze geld in voor beurzen voor jonge beginnende artiesten van Bermuda die zich wilden aansluiten bij de internationale rondreizende groep. Ook boden ze financiële steun aan artiesten en oud-artiesten van Bermuda.

     “Toen ik ‘Up with People’ voor het eerst zag, was ik enorm onder de indruk. Ik zal het nooit vergeten,” zegt Bailey.

    De groep vertrok weer. Iets van hun enthousiasme voor vrijwilligerswerk – gedeeld door hun gastheren en -vrouwen van Kiwanis – bleef achter, maar ze namen een stukje Bermuda met zich mee. Vijf jongeren van Bermuda begonnen aan hun reis met ‘Up with People’, met het gezelschap van 2016; meer dan 40 werden aangenomen om in toekomstige gezelschappen mee te reizen en hun land te vertegenwoordigen.

    Tekst: Kimiko Martinez

    Go comment!
  • De geboorte van een Kiwanis-land

    okt 25, 2016

    Een bedreven accordeonist wacht tot het zijn beurt is om op te treden tijdens het jaarlijkse muziekfestival van de Kiwanis-club van Toronto, Ontario (Canada). Dit is een gezamenlijk serviceproject van een groot aantal Canadese Kiwanis-clubs.
    Een bedreven accordeonist wacht tot het zijn beurt is om op te treden tijdens het jaarlijkse muziekfestival van de Kiwanis-club van Toronto, Ontario (Canada). Dit is een gezamenlijk serviceproject van een groot aantal Canadese Kiwanis-clubs.

    Dit jaar vieren de Canadese Kiwanis-leden het 100-jarig bestaan van de organisatie in the Great White North, een verhaal dat begon met de verlening van het charter aan de Kiwanis-club van Hamilton, Ontario, op 1 november 1916. Maar eigenlijk gaat de bijdrage van Canada aan de organisatie nog verder terug.

    We kunnen zelfs wel stellen dat Canada vanaf de allereerste dag deel uitmaakte van het ‘DNA’ van Kiwanis.

    Donald Johnston
    Donald Johnston

    Volgens John R. Button, in 2014-2015 president van Kiwanis International en lid van de Kiwanis-club van Ridgetown, Ontario, werd de opmerkelijkste bijdrage van zijn land in de begintijd geleverd door de in Canada geboren Donald Johnston, die in 1915 medeoprichter was van de legendarische Kiwanis-club nr. 1 in Detroit.

    “Johnston woonde als kind zo'n 25 km van waar ik nu zit,” zegt Button. “Hij groeide op op een boerderij, niet ver van het dorp waar mijn vrouw geboren en getogen is (Dawn-Euphemia). Hij was de jongste van acht kinderen, dus er was geen toekomst voor hem op de boerderij. Hij had een broer aan de westkust die voerman was en besloot daar ook heen te gaan. Maar omdat zijn geld opraakte, kwam hij niet verder dan Detroit.”

    Johnston verdiende de kost als verzekeringsagent en begon onderaan bij Kiwanis. De toekomst van de club werd mede gevormd door zijn belangstelling voor liefdadigheid en opbouwwerk. Tijdens een discussie in die eerste tijd over de doelstelling van de club in Detroit, trad Johnston af als president en vroeg hij om een stemming over de vraag: wat is Kiwanis, een “handelsgroep” of een groep mannen “die zich laten leiden door het principe van de Gouden Regel”? De aanhangers van de laatstgenoemde stelling wonnen en Johnston kreeg zijn functie als president terug.

    “Donald Johnston en Joseph Prance (het eerste officiële Kiwanis-lid) waren degenen die echt een serviceorganisatie van Kiwanis hebben gemaakt,” zegt Button. ”Ik vind het een mooie gedachte dat iemand met een Canadese achtergrond daarbij betrokken was.”

    Maar hij was niet de enige Canadees die een blijvende invloed had. In 1940 gaf Walter Zeller, een selfmade man afkomstig uit Waterloo County (bij Kitchener, Ontario) en eigenaar van een keten van tweedehandswinkels, een nieuwe impuls aan de prille Kiwanis International Foundation.

    Zeller, die al zijn hele leven een filantroop was, was president van de Kiwanis-club van Montréal, Québec, en gouverneur van het district Québec-Ontario-Maritime.

    Bij het 25-jarig bestaan van Kiwanis versierde hij een taart met 25 zilveren Canadese dollars, die werden geveild en ongeveer 625 Amerikaanse dollar opbrachten, een “appeltje voor de dorst” voor de Foundation. De taart zelf werd niet opgegeten door de gasten, maar uitgedeeld in de weeshuizen in Detroit en omgeving.

    Door de jaren heen hebben Amerikaanse en Canadese Kiwanis-leden zich ingespannen om de vriendschappelijke banden binnen de organisatie en tussen hun beide landen te versterken. Tijdens de vierde Kiwanis-conventie in 1919 vond voor het eerst het ‘Canada Hour’ plaats, een uur waarin de vriendschap tussen de VS en zijn noorderburen werd belicht. In de loop van de tijd groeide dat uit tot het ‘U.S.-Canada Hour’ en de ‘Canada-U.S. Goodwill Week’.

    Het gedenkteken Harding International Goodwill Memorial
    Het gedenkteken Harding International Goodwill Memorial

    Om nog meer te benadrukken dat Canada en de VS vreedzaam samenleven en de langste onbewaakte grens ter wereld delen, werd in 1925 een gedenkteken opgericht in het Stanley Park in Vancouver: het Harding International Goodwill Memorial. Dit monument symboliseert de vriendschap tussen de twee landen en is een eerbetoon aan de Amerikaanse president Warren G. Harding, die lid was van de Kiwanis-club van Marion in de staat Ohio. Daarnaast zijn er in de loop van de jaren meer dan 30 ‘vredestekens’ door Kiwanis-clubs langs de Amerikaans-Canadese grens geplaatst.

    Vandaag de dag zijn er ongeveer 300 Kiwanis-clubs in Canada met zo’n 7000 leden. Zij staan voor dezelfde uitdagingen als hun Amerikaanse tegenhangers, zegt Button: het vergroten van het ledenaantal, het aantrekken van de jonge generatie en het zoeken naar de rol die Kiwanis kan spelen in de 21e eeuw. 

    De allereerste Canadese Kiwanis-club, waardoor Kiwanis veranderde in Kiwanis International, is nog steeds actief. De Kiwanis-club van Hamilton is gevestigd in een voormalig politiebureau. Waar eens de schietbaan was, hangen nu vitrines met gedenkwaardigheden van de club vanaf het begin van de 20e eeuw.

    “Wij zijn nogal een onopvallende club, maar we zijn trots op wat we hebben en op wat we hebben gedaan,” zegt Don Turner, die al voor de derde keer president van de club is.
    Momenteel heeft de club en volkstuinproject, waarbij arme gezinnen hun eigen groente kunnen kweken, en nemen ze deel aan het jaarlijkse naspelen van de Slag bij Stoney Creek, een handgemeen met Amerikaanse troepen tijdens de oorlog van 1812. (In Kiwanis-magazine van maart 2017 kunt u een fotoserie over dit evenement bekijken.)

    Nu Kiwanis International en Kiwanis Canada een nieuwe service-eeuw binnengaan, zijn de Canadese clubs prima opgewassen tegen hun taak; ze staan te popelen om Kiwanis te helpen bij het zoeken naar een nieuwe weg, overal ter wereld.

    “Een van de goede dingen van Kiwanis in Canada is dat wij een bredere opvatting hebben van het begrip ‘gemeenschap’”, zegt Button. “Voor ons stopt een gemeenschap niet bij het bordje ‘bebouwde kom’. Daarom staan wij er vierkant achter dat Kiwanis service verricht op mondiaal niveau.”

    Tekst: Sam Stall

    Go comment!
  • Diplomatieke betrekkingen

    sep 21, 2016
    De afgevaardigden van La Cañada naar de Jeugdtop van Sister Cities International ontmoeten de Japanse ambassadeur, Kenichirō Sasae, tijdens een ontvangst in zijn ambtswoning.

    Het lot van de wereld lag in de handen van Lukos Stefan en afgevaardigden van andere landen, op de Laatste Hoop-vredesconferentie in Washington. Net als de andere aanwezige diplomaten was Stefan naar deze bijeenkomst gekomen als fervent voorvechter van de agenda van zijn land en van zijn persoonlijke overtuigingen. Een kernoorlog dreigde. Een compromis was geen optie.

    Maar dit was niet echt…

    Het was het scenario van de nepvredesonderhandelingen tijdens de Jeugdleiderschaps-top van Sister Cities International in Washington, afgelopen juli. Stefan en vijf andere middelbarescholieren uit de Amerikaanse staat Californië ontmoetten andere tieners uit de hele wereld, tijdens een trip die mede mogelijk gemaakt was door een partnerschap tussen de pas opgerichte La Cañada Flintridge Sister Cities Association en de Kiwanis-club van La Cañada. Na het horen van een presentatie door Victoria Schwartz, voorzitter van de LCF Sister Cities Association, kwam Kiwanis-lid Mike Leininger tot de conclusie dat de twee organisaties kunnen en moeten samenwerken. Sister Cities International is een partner van Kiwanis International.

    Tijdens hun reis gingen de tieners onder meer naar een ontvangst in de ambtswoning van de Japanse ambassadeur Kenichirō Sasae, namen ze deel aan rondleidingen door de hoofdstad, ontmoetten ze het Amerikaanse Congreslid Adam Schiff en andere scholieren uit de hele wereld. Een van de hoogtepunten, zo vertelde Stefan, was hun deelname aan een paneldiscussie over motivatie voor leiderschap.

    “Jane Erickson, president van Kiwanis International voor 2016-2017, noemde een onderliggend thema: dat vreedzame internationale betrekkingen beginnen op plaatselijk niveau, met een sterke en ondersteunende gemeenschap,” zegt hij.

    Toen de gesprekken tijdens de nepvredesconferentie dreigden te mislukken, vochten de leerlingen voor een oplossing, aldus Stefan.

    “Ik werd heen en weer geslingerd tussen mijn eigen persoonlijke betrokkenheid en mijn oordeel over de nieuwe onbekende mensen om me heen,” zegt hij.
blog comments powered by Disqus