Laatste nieuws

  • De mooiste week van het jaar

    jan 24, 2017

    Kinderen uit Kamp Casey laten zich niet ontmoedigen door lichamelijke beperkingen: ze vermaken zich prima.
    Kinderen uit Kamp Casey laten zich niet ontmoedigen door lichamelijke beperkingen: ze vermaken zich prima.

    Het aftellen begint al in augustus, meteen nadat de kampgebouwen zijn gesloten. 
    nthousiaste kampeerders verheugen zich alweer op de zeven geweldige dagen die ze volgend jaar zullen doorbrengen in het Kiwanis-kamp Casey in Whidbey Island in de staat Washington.

    In Kamp Casey kunnen kinderen met een lichamelijke beperking die tussen 6 en 17 jaar oud zijn een leuke zomerkampervaring opdoen. De 45.000 dollar per jaar die nodig is voor het beheer van het kamp wordt volledig gefinancierd door de Kiwanis-club van North Central Seattle en een aantal plaatselijke sponsors. Dankzij hun hulp kunnen er ieder jaar 100 kinderen op kamp.

    Al 85 jaar biedt het kamp ’s zomers veilige en interactieve activiteiten voor kinderen met spina bifida, geamputeerde ledematen, spastische verlamming en spierdystrofie. Ze worden behandeld als individu, niet op basis van hun lichamelijke beperking. Alle kinderen zijn in de gelegenheid om te gaan paardrijden, deel te nemen aan talentenshows en skelterwedstrijden en te stijldansen.

    Barbara Williams, de kampleider, weet hoe belangrijk deze ervaringen zijn voor de kampeerders.

    “Ze zijn samen met andere kinderen die vergelijkbare beperkingen hebben en zien wat die allemaal zelf kunnen doen,” zegt Williams. “Er is een unieke band tussen de begeleiders en de kampeerders.”

    Williams begon met dit vrijwilligerswerk als tiener. Ze weet als geen ander hoe waardevol het kamp is voor de gemeenschap.

    “Het gaat allemaal om helpen, blijdschap, vriendschap,” zegt ze. “Daar draait het tenslotte om in het leven.”
     
    Tekst: Lydia Johnson
    Go comment!
  • Zorgpakketten

    jan 24, 2017

    De Kiwanis-club van Wallingford bezorgt pakketten met artikelen die troost en zorg kunnen bieden voor patiëntjes die chemotherapie moeten ondergaan.
    De Kiwanis-club van Wallingford bezorgt pakketten met artikelen die troost en zorg kunnen bieden voor patiëntjes die chemotherapie moeten ondergaan.

    Voor patiëntjes die chemotherapie moeten ondergaan, kan een langdurig verblijf in het ziekenhuis gepaard gaan met veel angst en de strijd tegen de bijwerkingen van de behandeling. Leden van de Kiwanis-familie uit Wallingford in de Amerikaanse staat Connecticut ontdekten hoe ze konden helpen.

    “’Chemo Care Kits for Kids’ helpen het hoofd te bieden aan de bijwerkingen van chemotherapie en geven de broodnodige afleiding voor kinderen en hun familie tijdens deze belastende periode,” zegt Diane DeLibero, secretaris van de Kiwanis-club uit Wallingford.

    DeLibero en Kaitlyn Flynn van de Kiwanis-club leidden het project met de chemopakketten. Ze deden een beroep op de K-Kids van de basisschool Parker Farms in Yalesville (Rock Hill) en de basisschool Moses Y. Beach, en op de Lyman Hall Key Club. Gezamenlijk zamelde de Kiwanis-familie uit Wallingford genoeg artikelen in om meer dan 200 pakketten samen te stellen.

    “We hadden de maand mei bestemd voor donaties,” zegt DeLibero. “Alle scholen maakten posters, die ze overal in het gebouw ophingen om het project onder de aandacht te brengen. We vroegen om artikelen die troost kunnen bieden, spellen en dergelijke en artikelen die helpen tegen de bijwerkingen van chemotherapie.”

    Elk pakket bevatte een troostartikel, bijvoorbeeld een knuffel of lekkere dikke sokken, speelgoed en spellen en dergelijke, bijvoorbeeld draagbare spelcomputers, kleurboeken, puzzels en stickers, fruit- en hoestsnoepjes om de misselijkheid te verzachten, tissues, handzeep, lippenbalsem en andere artikelen. De pakketten werden geschonken aan de afdeling hematologie/oncologie van het Yale New Haven-kinderziekenhuis in New Haven, Connecticut.

    Volgens kinderarts Cara Graneto vielen de pakketten in goede aarde bij de patiëntjes en hun familie.

    “We hebben ze uitgedeeld aan patiëntjes die opgenomen waren en ook op de polikliniek,” zegt Graneto. “Ze waren heel geschikt voor onze patiëntjes, vooral voor degenen die lang in het ziekenhuis moesten blijven. De pakketten boden troost voor kinderen die weg van huis zijn. Veel van onze patiëntjes hebben last van misselijkheid. De hoestsnoepjes in de pakketten hielpen daar een beetje tegen. Alle spelletjes en artikelen waren afgestemd op de leeftijd van onze patiëntjes en boden de broodnodige afleiding tijdens hun behandeling.

    We waren enorm blij met de pakketten; ze maakten het leven van de patiëntjes een beetje normaler,” zegt Graneto. “In de toekomst werken we zeker weer graag samen met de Kiwanis-club.”

    Tekst: Tamara Stevens

     

     

    Go comment!
  • De zeer gewilde Kiwanette

    dec 19, 2016

    De Kiwanis-club van Angoulême verhuurt de Kiwanette aan gehandicapten voor een ren- of wandeltocht.
    De Kiwanis-club van Angoulême verhuurt de Kiwanette aan gehandicapten voor een ren- of wandeltocht.


    Het begon met een aha-ervaring. Toen hij een bezoek bracht aan de stad Brest, in de West-Franse regio Bretagne, zag Joël Treny, lid van de Kiwanis-club in Angoulême, Kiwanis-leden uit wandelen gaan met gehandicapte kinderen in een eenwielige “terreinfiets”. Dat is iets voor ons!, dacht hij.

    Penningmeester Treny legde het idee voor aan de president van de club, Jacques Lafaurie. Ze namen contact op met een plaatselijke fietsenbouwer die gespecialiseerd was in het maken van vervoermiddelen voor gehandicapten. Die vertelde dat het ontwikkelen en bouwen van een dergelijk voertuig 3000 euro zou kosten.

    De club begon met het inzamelen van geld door het organiseren van een cabaretavond, historische lezingen en zelfs een garageverkoop.

    Al gauw hadden ze genoeg geld, waarop de “Kiwanette” werd geboren, speciaal voor de club ontwikkeld door een technicus. Het voertuig werd bij Kiwanis afgeleverd in januari 2015. Het nieuws verspreidde zich als een lopend vuurtje. Al meteen kwamen verzoeken van ouders en instellingen binnenstromen, zodat de club een verhuurkalender moest opstellen om te voorkomen dat de Kiwanette dubbel geboekt zou worden.

    De Kiwanette kan gratis gehuurd worden van de club in Angoulême. De commerciële huurprijs zou 150 euro zijn. Hij is zodanig ontworpen dat je ermee naar het strand kunt en op heuvelachtig en rotsachtig terrein kunt rijden en is vooral populair bij gehandicapten die willen meedoen aan een hardloopevenement.

    De vijftienjarige Killian Favraud heeft er al drie keer mee gereden. Volgens zijn moeder Angélique vindt hij het geweldig om aan wedstrijden mee te doen. In mei 2016 deed hij mee aan het Joëlette-wereldkampioenschap, een race van 12 km voor gehandicapten. Zijn team werd 60e bij een deelnemersaantal van 100. Hij werd aangemoedigd door zijn jongere broer William.

    “Hij wil altijd winnen,” zegt Angélique met trillende stem. “Door zijn enthousiasme voor racen vergeet ik dat hij gehandicapt is; dat had ik niet verwacht. Nu is hij een tiener als alle andere, met een grote glimlach op zijn gezicht. Zonder de Kiwanis-leden was dat niet mogelijk geweest.”

    Tekst: Fabienne April

    Go comment!
  • De kunst van het inspireren

    dec 19, 2016

    Hayley, een Terrific Kid van de Kiwanis-club uit de “gasstad” Medicine Hat. Foto: Chris Ridgewell
    Hayley, een Terrific Kid van de Kiwanis-club uit de “gasstad” Medicine Hat. Foto: Chris Ridgewell

    Bijna had Chris Ridgewell deze kans gemist: veel inspiratie opdoen uit iets kleins.

     Chris Ridgewell. Foto: Kristy Pomrenke
    Chris Ridgewell. Foto: Kristy Pomrenke

    Ridgewell was al 31 toen hij ging studeren. Na een loopbaan in de verkoop, de bouw en een aantal andere baantjes wilde hij zijn passie volgen. Op het Medicine Hat College in het Canadese Alberta werd hij voorzitter van de studentenvereniging beeldende kunsten. Deze vereniging levert elke maand een fotograaf, die als vrijwilliger foto’s maakt van het beloningsprogramma Terrific Kids, dat wordt gesponsord door de Kiwanis-club van de “gasstad” Medicine Hat.

    “Ik probeerde mijn medestudenten er warm voor te maken, maar het studiejaar was net begonnen en iedereen leek het heel druk te hebben,” zegt Ridgewell. “Daarom deed ik het maar zelf.”

    En dat pakte goed uit, zowel voor Ridgewell als voor de Terrific Kids. Ridgewell schreef een artikel over zijn ervaringen voor het plaatselijke blad Copy Works Connection.

    “Toen ik jong was, was beeldende kunst een vrijetijdsbesteding,” legt Ridgewell uit. “Kunst als beroep werd niet serieus genomen. Nu was ik terug op de Southview Community School, waar ik als kind op had gezeten (mijn foto hangt er nog aan de muur), en kon ik al die Terrific Kids laten zien dat kunstenaar een nobel beroep is.

    Vandaag de dag kun je met een kunstopleiding aan de slag bij reclamebureaus, mediabedrijven, architectenbureaus en bij vrijwel alle IT-bedrijven. Je kunt met een 3D-printer bijvoorbeeld een prothese maken en die naar de andere kant van de wereld sturen.  Het is een aantrekkelijk vak.”

    De Kiwanis-club sponsort al 30 jaar een project van Terrific Kids voor de leerlingen van de basisschool in Medicine Hat. Al zo’n 7000 leerlingen werden er beloond, voor een zaal met medeleerlingen tijdens schoolbijeenkomsten.

    “Al die leerlingen krijgen een ingelijst certificaat en een foto, gemaakt door Chris, waarop ze staan afgebeeld in Terrific Kids-T-shirt,” zegt clublid Bill desBarres. “De leden van onze club voelden zich vereerd en trots omdat Chris zo onder de indruk was dat hij er een artikel over schreef: ‘Focus op een nieuwe generatie’.”

    “De Kiwanis-club van de ‘gasstad’ heeft me de kans geboden om door middel van mijn talent iets terug te geven,” schreef Ridgewell.

    Tekst: Nicholas Drake

    Go comment!
  • Op weg naar het succes

    nov 21, 2016

    Maar liefst 4500 mensen kwamen dit jaar naar de autoshow op Marco Island – een nieuw record – om 200 klassieke auto’s te bewonderen, van antieke modellen tot stoere gestroomlijnde auto’s.

    Het geluk heeft de autoshow op Marco Island altijd toegelachen. Bij dit groots opgezette buitenevenement, dat in 2005 voor het eerst werd georganiseerd door de Kiwanis-club van Marco Island (Florida), was het altijd mooi weer. En dat in een staat die bekendstaat om zijn plotselinge onweersbuien.

    “Al die jaren was het onbewolkt,” zegt oud-president Dennis Pidherny. “We hebben heel veel geluk gehad, want als het regent kunnen de showauto’s niet naar buiten.”

    Dat mooie weer is goed nieuws voor de honderden kinderen die profiteren van de opbrengst van het evenement. Dit jaar werd er bijna 30.000 dollar ingezameld, genoeg om voor twee basisscholen twee boeken per kind aan te schaffen en nog heel veel andere projecten te financieren.

    “Ook geven we elk kind op een van de plaatselijke scholen een kerstcadeau,” vertelt Pidherny. “Dat zijn 700 kinderen maal ongeveer 12 dollar. Dat geld moet toch ergens vandaan komen.”

    Het evenement begon twaalf jaar geleden, als het geesteskind van John DeRosa, Kiwanis-lid en liefhebber van klassieke auto's.

    “We waren op zoek naar een nieuwe manier om geld in te zamelen. Ik kwam toen met het idee van een autoshow,” zo herinnert DeRosa zich. “Ik had vroeger een Corvette uit 1977 en ging ermee naar autoshows. Het leek me leuk om er ook een te organiseren op Marco Island. We probeerden het, en het is uitgegroeid tot onze grootste fondsenwervingsactie van het jaar.”

    Maar liefst 4500 mensen kwamen dit jaar naar het eendaagse evenement – een nieuw record – om 200 klassieke auto’s te bewonderen, van antieke modellen tot stoere gestroomlijnde auto’s. Het eerste jaar waren er nog maar 125 auto’s, maar nu moet de club mensen die zich aanmelden als deelnemer weigeren vanwege ruimtegebrek.

    “Twee, drie maanden vóór de show wordt er al over gepraat,” zegt DeRosa. “De show is enorm populair op het eiland.”

    Elke bezoeker wordt gevraagd 5 dollar te doneren, om het grote aantal gemeenschapsprojecten van de club te kunnen financieren. In het begin twijfelde de club of het evenement wel een succes zou worden, maar nu loopt het als een trein.
    “Twaalf jaar geleden, toen we ermee begonnen, waren we bang dat er niemand zou komen opdagen,” vertelt Pidherny. “Nu komen de mensen van heinde en ver.”

    Tekst:Sam Stall

    Go comment!
blog comments powered by Disqus