Laatste nieuws

  • Droomritjes

    feb 23, 2015
    “Oldtimers”: Kiwanis-leden, monteurs en fysiotherapeuten werken samen in de garage om elektrische auto’s aan te passen voor kinderen met een beperking.

    Van welke auto droom jij? Een Aston-Martin DB5? Een Jaguar E-Type? Sommige kinderen dromen van een van de latere modellen van de Mader, aangepast. De Kiwanis-club van River Forest/Oak Park in de Amerikaanse staat Illinois zorgde dat de droom van kinderen met een beperking uitkwam. Kant-en-klare speelgoedauto’s uit de winkel om zelf op te rijden werden voor weinig geld aangepast.

    Arun Jayaraman, een van de oprichters van de club, hoorde over “Go Baby Go,” een project van Cole Galloway, onderzoeker en ontwerper aan de Universiteit van Delaware. De door een accu aangedreven autootjes worden zo aangepast dat ze kunnen worden bestuurd met de handen, de voeten of het hoofd, afhankelijk van de beperking van het kind.

    Jayaraman, directeur van het Max Nader-revalidatiecentrum van het Rehabilitation Institute in Chicago, haalde dit project naar Illinois, waar de Kiwanis-club van River Forest/Oak Park de autootjes, de maaltijden en de onderdelen voor vier auto’s betaalde.

    Een van de belangrijkste aanpassingen is het verplaatsen van de trappers.

    “Voor kinderen die hun handen of benen niet kunnen gebruiken, verplaatsen we de trappers naar achteren, op de hoofdsteun,” zegt Jayaraman. “Als het kind dan tegen de hoofdsteun drukt, komt de auto in beweging. Ze vinden het fijn dat ze zich nu eens zélf kunnen voortbewegen.”

    De aanpassing kost ongeveer 100 dollar. Dat is nodig voor artikelen als flexibele zwembadslangen, pvc buizen en ander basismateriaal. Er is zelfs een handleiding met stap-voor-stap-instructies. Het is handig als er monteurs of andere techneuten kunnen helpen; dan gaat het werk sneller. Maar absoluut noodzakelijk is het niet.

    “Kinderen met een verstandelijke of lichamelijke beperking staan op de speelplaats vaak aan de kant,” zegt Jayaraman. “Ze kunnen niet meedoen met de andere kinderen. Daardoor raken ze geïsoleerd. Het is moeilijk voor hen om deel te nemen aan het leven van alledag.”  — Cathy Usher
  • Voorbeeldproject: een “zoete” wandeling

    feb 23, 2015
    Deelnemers aan de “Chocoladewandeling” lopen van winkel naar winkel om te proeven van zoete lekkernijen die zijn gemaakt door koks, snoepmakers, bakkers en ijssalons.

    Alice Bracken staat in haar winkel en dipt een cocktailkers in gesmolten chocola. Twee amandelschijfjes erbij en voilà: een leuke, lekkere muis van chocola. De Kiwanis-club van Lititz in de Amerikaanse staat Pennsylvania gebruikt Alice Brackens populaire snoep én traktaties van meer dan 25 andere chocolatiers voor een project dat dient als ”uithangbord”. Hiermee wordt jaarlijks ruim 50.000 dollar ingezameld voor plaatselijke bibliotheken, het Schreiber-pediatrisch centrum, de Lancaster-schisiskliniek en vele andere goede doelen.

    Een “voorbeeldproject” is een Kiwanis-project dat zo populair en zo belangrijk is en zo veel waardering krijgt, dat het de club in de wijde omgeving een goede reputatie bezorgt. Voorbeeldprojecten zijn goed voor de ledenwerving van de club en vormen het belangrijkste ingrediënt van het strategische plan van Kiwanis International: het I-Plan.

    De Chocoladewandeling is een samenwerkingsverband van Kiwanis-leden uit Lititz, leden van de Key Club van de Manheim Township-middelbare school en topkoks, snoepmakers, bakkers en ijssalons uit de omgeving, bedoeld om het publiek allerlei chocoladelekkernijen te laten proeven. In het Kiwanis-magazine van december 2013 kunt u meer lezen over deze “zoete” inzamelingsactie; een uitgebreide versie met video is beschikbaar op de iPad- en Android-app.

    “We waren altijd een kleine club. Veel van onze nieuwe leden van de afgelopen dertien jaar werden lid vanwege de Chocoladewandeling. Vaak waren het plaatselijke winkeliers, die zagen hoe de stad en hun winkel profiteerden van de wandeling, of mensen die lid wilden worden van de groepering die zo’n succesvol evenement organiseerde,” zegt Marty Freeman, voorzitter van het wandelevenement. “Alice Bracken is onze ambassadeur. Ze is actief Kiwanis-lid en heeft ook meegeholpen bij de opzet van een ander eetfestijn in de lente, het Lititz Pretzel Fest.

    “We hebben geluk: we hebben een chocoladefabriek midden in de stad, en een van onze leden is Kathy Blankenbiller, chocolatier bij Wilbur Chocolate. Ze maakt al tien jaar lang prachtige, reusachtige eetbare chocoladetaferelen. Die vormen een belangrijk onderdeel van de wandeling, én van ons imago.”

    En dat merk je op straat in Lititz, vertelt Freeman. Hij hoorde eens twee vrouwen praten bij een winkel in het centrum. “Ik hoorde hoe de ene tegen de andere zei: ‘Die Chocoladewandeling is zo leuk! Ik combineer de drie dingen die ik het liefste doe: winkelen, chocola eten en wandelen.’"

    Binnenkort kunt u in het april/meinummer van Kiwanis-magazine meer lezen over voorbeeldprojecten van clubs.
  • Kunst in actie

    feb 23, 2015
    De trotse maakster laat haar bekroonde naaiwerk zien op de Kansas State Fair.

    Toen de jaarlijkse tentoonstelling met werken van mensen met een beperking haar sponsor voor de Kansas State Fair in 2012 kwijtraakte, besloten de leden van de Hutchinsonse Kiwanis-club daar iets aan te doen. Zij doen wel vaker hun best om negatieve zaken voor kwetsbare groepen ten goede te keren.

    Als sponsor van de eerste Aktion Club in Kansas heeft deze Kiwanis-club een traditie als het gaat om het helpen van mensen met een beperking. Toen clublid David Morgan vertelde over het wegvallen van de sponsor, kwamen de leden in actie om 1000 dollar in te zamelen voor dit doel.

    “We hadden alle kosten wel willen betalen, maar we hadden ook een toelage voor aanvullende steun aangevraagd en gekregen van de Kiwanis International Foundation en het district Kansas,” vertelt Mike Gingerich, assistent-secretaris van de club. “Het district steunde het idee en veel andere Kiwanis-clubs in Kansas sloten zich daarop bij ons aan. De afgelopen jaren heeft Kiwanis de tentoonstelling dus gesponsord, en daar gaan we zeker mee door.”

    De acht Aktion Clubs in het district dragen geregeld originele werken bij aan de tentoonstelling, die elk jaar door meer dan 300.000 enthousiaste toeschouwers wordt bezocht. De Aktion Club-leden in Hutchinson, in leeftijd variërend van 20 tot 65 jaar, reageren zeer positief, zo merkt Mike. 

    “Alle werken op de tentoonstelling worden beoordeeld door een jury, ook die van mensen met een beperking,” vertelt Mike. “Je gelooft het bijna niet, zo blij zijn onze Aktion Club-leden als ze een lintje of een medaille winnen, of een van de prijzen van 10 dollar.

    “Al met al is dit een geweldig project voor ons, voor onze vrienden van de Kiwanis-club in Downtown Hutchinson die lange tijd met ons hebben samengewerkt, voor het district Kansas en voor de Kiwanis International Foundation. Door dit initiatief zullen kwetsbare groepen de komende jaren vertegenwoordigd blijven op de tentoonstelling.”  — Tekst: Nicholas Drake | foto’s: Mike Gingerich

    Aktion Club-lid uit Hutchinson haalt prijs op voor schilderij van een paard.
  • Theevriendinnen

    feb 23, 2015
    Iedere zondag serveert Janet Morningstar voor de “Willows-wandelaars” Gaelan de Wolf (midden) en Marjorie Clark een ontbijt in de Kiwanis-tearoom, met uitzicht op het strand en de zee. (Tekst en foto: John Ewing)

    Gaelan de Wolf en Marjorie Clark kenden elkaar slechts oppervlakkig, maar aan het ontbijt kwamen ze erachter dat ze veel gemeen hebben, niet alleen hun gevorderde leeftijd.

    Ze wonen allebei vlak bij Oak Bay, het Willows-park in British Columbia, elk aan een kant. Allebei wandelen ze geregeld op het lange wandelpad van Willows Beach. En beiden vinden ze het leuk om op winterse zondagochtenden samen te ontbijten in de tearoom van Kiwanis Willows Beach in Oak Bay.

    Dat ze vriendinnen werden, was geen toeval of het resultaat van een romantisch avondje. Ze herkenden elkaar bij een zondagochtendontbijt in de tearoom als collega-wandelaars. Beide vrouwen gebruiken geregeld een goedkoop winters ontbijt-voor-een-goed-doel, een project dat nu voor het derde jaar wordt georganiseerd.

    Waar praten de nieuwe vriendinnen zoal over? Vorige week zondag scheen de zon, tussen twee buien door. Vier roeiers in drie oceaanwaardige wedstrijdroeiboten voeren uit vanaf Willows Beach, passeerden een eenzame vissersboot en zetten koers naar de jachthaven van Oak Bay. Wandelaars met honden liepen langs de ramen, terwijl Gaelan en Marjorie genoten van hun thee na een ontspannen ontbijt. En waarover spraken ze? Over riolering!

    Geen van beiden willen ze hun familie achterlaten; ze wonen hier al hun leven lang. Maar de woningen en de infrastructuur in Oak Bay zijn verouderd; de afvoerbuizen van gebakken klei zijn verstopt. Vervanging kost naar schatting duizenden dollars meer dan gepensioneerden zich kunnen veroorloven.

    Maar een kop thee en ontbijt voor 10 Canadese dollars, elke week, met uitzicht door de glazen wand van de tearoom op de wandelaars langs de Willows en het water van Oak Bay – dat is een pleziertje wat ze zich wel kunnen permitteren. Iets om te delen met een vriendin, een oude of een nieuwe.

    Twee jaar geleden begonnen de leden van de Kiwanis-club in Oak Bay, Victoria (Canada), samen met vrijwilligers, met het organiseren van de zondagse ontbijtjes in de winter om geld in te zamelen voor het Paviljoenfonds van de club in Oak Bay. Vanaf begin januari wordt er gedurende drie maanden ontbijt geserveerd tussen 9 en 12 uur. De eerste twee jaar werd er ongeveer 10.000 Canadese dollar per jaar ingezameld. Dit geld is bestemd voor voorzieningen die het leven aangenamer moeten maken voor de patiënten in het 122 bedden tellende Kiwanis-paviljoen, gespecialiseerd in de zorg voor dementerenden, eigendom van en beheerd door de Kiwanis-zorgstichting in Oak Bay.

    Men kan kiezen uit twee menu’s. Ontbijt nummer 1 bestaat uit jus d’orange of appelsap, eieren (roerei, gepocheerd of gebakken), ham of spek, gebakken aardappelen, geroosterd brood en ten slotte koffie, thee of warme chocolademelk. Ontbijt nummer 2 bestaat uit jus d’orange of appelsap, pannenkoekjes of wentelteefjes, ahornstroop, een bakje yoghurt met fruit, en ja, inderdaad: koffie, thee of warme chocolademelk.

    Een aangepaste elektrische kachel voor het verwarmen van de ruimte, die eerst alleen ‘s zomers werd gebruikt, plus dubbel glas aan drie zijden van de voorgevel van de tearoom zorgen voor een comfortabele en schilderachtige omgeving voor het ontbijt in de wintermaanden. Zelfs stormachtig weer is leuk om naar te kijken in Willows Beach. 

    Dit jaar is nog maar net begonnen, maar tot nu toe kwamen er gemiddeld ruim 100 mensen per zondagochtend ontbijten in Willows. Als u komt, doe dan de groeten aan de wandelvriendinnen Gaelan en Marjorie.  — Tekst en foto: John Ewing
  • Foto-impressie van de viering van de 100e verjaardag in Detroit.

    jan 28, 2015
    A towering cake sweetens a photo op for 100th anniversary celebrants.

    Different cultures--as well as different eras--were on display during the 100th anniversary celebration in Detroit.

    A parade of flags opens ceremonies at the Detroit 100th anniversary celebration.

    Members arrive for the party at the Michigan Historical Museum.

    CKI members join the party at the Detroit 100th anniversary celebration.

    A night at the Michigan Historical Museum includes a fantasy ride in a classic car.

    Fifty Amp Fuse performs for Kiwanians and guests at the Detroit anniversary celebration.

    A restored plaque is unveiled by Kiwanis International President John Button (left) and Detroit Kiwanis Club No. 1 President Eric Sabree.
blog comments powered by Disqus