Laatste nieuws

  • Diplomatieke betrekkingen

    sep 21, 2016
    De afgevaardigden van La Cañada naar de Jeugdtop van Sister Cities International ontmoeten de Japanse ambassadeur, Kenichirō Sasae, tijdens een ontvangst in zijn ambtswoning.

    Het lot van de wereld lag in de handen van Lukos Stefan en afgevaardigden van andere landen, op de Laatste Hoop-vredesconferentie in Washington. Net als de andere aanwezige diplomaten was Stefan naar deze bijeenkomst gekomen als fervent voorvechter van de agenda van zijn land en van zijn persoonlijke overtuigingen. Een kernoorlog dreigde. Een compromis was geen optie.

    Maar dit was niet echt…

    Het was het scenario van de nepvredesonderhandelingen tijdens de Jeugdleiderschaps-top van Sister Cities International in Washington, afgelopen juli. Stefan en vijf andere middelbarescholieren uit de Amerikaanse staat Californië ontmoetten andere tieners uit de hele wereld, tijdens een trip die mede mogelijk gemaakt was door een partnerschap tussen de pas opgerichte La Cañada Flintridge Sister Cities Association en de Kiwanis-club van La Cañada. Na het horen van een presentatie door Victoria Schwartz, voorzitter van de LCF Sister Cities Association, kwam Kiwanis-lid Mike Leininger tot de conclusie dat de twee organisaties kunnen en moeten samenwerken. Sister Cities International is een partner van Kiwanis International.

    Tijdens hun reis gingen de tieners onder meer naar een ontvangst in de ambtswoning van de Japanse ambassadeur Kenichirō Sasae, namen ze deel aan rondleidingen door de hoofdstad, ontmoetten ze het Amerikaanse Congreslid Adam Schiff en andere scholieren uit de hele wereld. Een van de hoogtepunten, zo vertelde Stefan, was hun deelname aan een paneldiscussie over motivatie voor leiderschap.

    “Jane Erickson, president van Kiwanis International voor 2016-2017, noemde een onderliggend thema: dat vreedzame internationale betrekkingen beginnen op plaatselijk niveau, met een sterke en ondersteunende gemeenschap,” zegt hij.

    Toen de gesprekken tijdens de nepvredesconferentie dreigden te mislukken, vochten de leerlingen voor een oplossing, aldus Stefan.

    “Ik werd heen en weer geslingerd tussen mijn eigen persoonlijke betrokkenheid en mijn oordeel over de nieuwe onbekende mensen om me heen,” zegt hij.
  • Geloei in de schuur

    sep 21, 2016
    Een deelnemertje dat verkleed is als Spiderman tilt een zware pompoen op tijdens het Halloween-feest van de Key Club.

    Al 20 jaar lang doet de Key Club van de middelbare school in Chalmette in de Amerikaanse staat Louisiana ieder jaar mee aan een project om met Thanksgiving voedselpakketten te verstrekken aan minderbedeelde gezinnen. Maar het afgelopen jaar wilden ze meer doen. Ze dachten: waarom zouden we niet nog meer vrijwilligerswerk doen op een andere feestdag?

    En dat deden ze. Ze begonnen met het evenement Boo at the Barn (Geloei in de schuur), om producten in blik en geld in te zamelen voor hun Thanksgiving-voedselproject.

    “Het evenement werd een enorm succes,” zegt decaan Alison Schroeder. “Er kwamen meer dan 2000 mensen op af. Kinderen konden een pompoen uit ons pompoentuintje halen, spelletjes doen, trick-or-treat doen in een van onze tien zelfgemaakte kraampjes, verschillende dingen knutselen, meedoen aan verkleedwedstrijden en de hele avond dansen op de muziek van onze dj.”

    Tegen het eind van de avond had de club meer dan 1000 blikken met voedingswaren en 2200 dollar ingezameld ten bate van het Thanksgiving-voedselproject. Een deel van het ingezamele geld, zo zegt Schroeder, wordt gedoneerd aan het Eliminate-project.

     “Het was echt een familiefeest,” zegt Christy Cusimano, een moeder die aanwezig was met haar drie kinderen. “De Key Club heeft heel hard gewerkt en gezorgd dat de kinderen van onze gemeenschap een geweldige ervaring hebben gehad. Het was erg gezellig, en voor een heel goed doel.”

    Verhaal: Ariana Gainer
    Go comment!
  • Een diner voor fijnproevers

    aug 24, 2016

    Chef-kok uit Apeldoorn inspecteert een gerecht, voordat het naar de klant wordt gebracht. 

    Op de achtergrond klinkt gitaarmuziek, vermengd met het geroezemoes aan de tafels. De spanning stijgt. Vol verwachting kijkt iedereen naar de keukendeur. Iemand pakt het menu van die avond en leest het voor, zodat haar tafelgenoten weten wat ze kunnen verwachten:

    “Drie bereidingen van biet. Gerstrisotto. Chocoladetaart.” En de wijn van die avond: Santa Catharina Chardonnay of Negro Amaro.

    In de keuken hangt een nerveuze spanning rond de chef-kok, als hij de bieten inspecteert. Vanavond is de presentatie net zo belangrijk als de smaak. En de smaak moet uitmuntend zijn.

    Het bedienend personeel wacht tot ze naar binnen mogen.

    Eén avond culinaire elegantie bracht 3500 euro op voor de Kiwanis-club van Apeldoorn, die diners voor het goede doel organiseert in samenwerking met restaurants in de buurt. Het negengangendiner wordt bereid met plaatselijk verbouwde ingrediënten. De Kiwanis-leden zijn beschikbaar om te helpen met het opdienen van maaltijden en met de afwas.

    De opbrengst van een onlangs gehouden diner werd geschonken aan de Stichting Onderwijs Zieke Kinderen Apeldoorn, een stichting die remedial teaching verzorgt voor kinderen die ziek zijn en/of in het ziekenhuis liggen.

    “Zo raken ze niet achter met hun schoolwerk, én ze houden contact met hun klasgenoten,” zegt Lou van Noorden, Kiwanis-lid uit Apeldoorn. “Dat is enorm belangrijk voor hun gevoel van eigenwaarde.”

    Tekst: Jack Brockley

  • Chocolade is het antwoord, altijd!

    aug 24, 2016

    Jonge klantjes genieten van een chocoladelekkernij tijdens de bazaar van de Kiwanis-club in Pessac les Graves.

    Wat kan een nieuwe club doen? Het was een spannende tijd, toen de Kiwanis-club van Pessac les Graves in Frankrijk werd opgericht in 2009: er waren zo veel ideeën, zo veel mogelijkheden voor vrijwilligerswerk, zo veel leden die stonden te popelen om te beginnen. Maar er was zo weinig geld. Of liever gezegd: er was geen geld.

    Het leek de club een logische aanpak, zo zegt de president van het charter, René Lagueyte, om op een zo simpel mogelijke manier genoeg geld in te zamelen om een aantal goede doelen te kunnen steunen.

    Laten we een chocoladebazaar organiseren, stelde iemand voor.

    “Negen van de tien mensen zijn namelijk dol op chocola,” zegt Lagueyte. “En nummer tien, die zegt dat hij het niet lekker vindt, liegt.”

    De bazaar was meteen een groot succes. In een zaal was volop ruimte voor de chocolatiers die hun cacao-verwerkende kunsten toonden en voor de menigte chocoladeliefhebbers. Maar de Kiwanis-leden beseften dat de toekomst van de bazaar verre van zeker was.

    Omdat de leden weinig afwisten van de chocolade-business, voldeden enkele van de eerste deelnemers niet aan de verwachtingen van de klanten.

    “Pas na vijf jaar waren we in staat om het beste van het beste te selecteren,” zegt Lagueyte. Nu behoort het kennismaken met de grootmeester van de Broederschap Chocolatière Gourmande tot de vaste activiteiten van ieder jaar.

    De bazaar trekt nu jaarlijks zo’n 6000 klanten. De kaartverkoop, de verhuur van standjes en sponsors brengen samen zo’n 30.000 euro per jaar op; de kosten bedragen ongeveer 15.000 euro.

    Tekst: Jack Brockley
  • Aardbeien telen voor het goede doel

    aug 24, 2016

    Bekroonde aardbeien, een verleidelijke lekkernij in Stilwell, Oklahoma (VS)
    Bekroonde aardbeien, een verleidelijke
    lekkernij in Stilwell, Oklahoma (VS)

    De Kiwanis-club van Stilwell in de Amerikaanse staat Oklahoma organiseerde het Stilwell-aardbeienfestival voor het eerst in 1948, 69 jaar geleden. Het was zo’n succes, dat de gouverneur van Oklahoma de regio benoemde tot “Aardbeihoofdstad van de wereld”.

    In 1949 was dat misschien een beetje overdreven, maar nu niet meer. Tegenwoordig trekt het festival ieder jaar op de tweede zaterdag van mei 30.000 bezoekers.

    Er wordt niet alleen geld ingezameld voor de Kiwanis-club van Stilwell. De gemeenschap profiteert ook van het festival, doordat er educatieve programma’s worden aangeboden voor kinderen en tieners, een hardloopwedstrijd van 5 kilometer wordt georganiseerd en het toerisme en de economische ontwikkeling worden gepromoot.

    Marty Green, president van de Kiwanis-club, heeft moeite om aan te geven welk onderdeel van het evenement hij het leukste vindt. Als docent aan de Oklahoma State University raakte hij er meer dan vijftien jaar geleden bij betrokken, omdat hij connecties had met kwekers. Nu heeft hij de leiding over de aardbeienwedstrijd en de aardbeienveiling.

    De aardbeien uit Stilwell zijn zo populair dat ze bij opbod worden verkocht om geld in te zamelen voor Kiwanis. Green herinnert zich dat de winnende aardbeien werden verkocht voor maar liefst 5000 dollar per 15 liter. En winnaar of niet, alle kwekers die meedoen aan de wedstrijd schenken aardbeien voor de veiling.

    Het festival wordt afgesloten met gratis aardbeien en ijs, met dank aan de Kiwanis-club.
    “We komen met een grote wagen, gevuld met aardbeien en ijs; dat delen we uit,” vertelt Green. “Je mag zo vaak in de rij gaan staan als je maar wilt. Net als ik, want lekker is het zeker!”

    Tekst: Cindy Conover Dashnaw | Foto: Lisha Newman/Oklahoma Tourism

blog comments powered by Disqus