Laatste nieuws

Kiwanis-leden strijden tegen de gevolgen van dakloosheid

aug 02, 2013
Stuff-a-bus

Hebt u wel eens iets gezien dat u inspireerde tot een serviceproject? De Kiwanis-club in Bozeman in de Amerikaanse staat Montana werd zich bewust van de noden in de gemeenschap. Dit vormde de aanleiding voor drie projecten en het vullen van een gat in de markt.

Als vrijwilliger op een school kreeg Kiwanis-lid Amber Guth uit Bozeman de indruk dat veel scholieren geen geschikte kleding hadden voor de strenge winters daar. En haar observatie bleek terecht.

Twintig procent van de inwoners van Bozeman en omgeving leeft op of onder de armoedegrens,” zegt ze. “Dat betekent dat ruwweg 20.000 van de 100.000 inwoners van Gallatin County zich geen drie maaltijden per dag kunnen veroorloven, en zeker geen dingen als een nieuwe jas, gymschoenen of elk jaar dure schoolspullen. We hebben weliswaar veel organisaties ten behoeve van de jeugd hier, maar die kunnen geen 20.000 mensen helpen.” 

Guth’s terloopse observatie, drie jaar geleden, resulteerde in de “Kiwanis-kast”, die al meer dan 4000 mensen heeft voorzien van schoenen, kleding en schoolbenodigdheden en heeft doorverwezen naar andere organisaties. Het project heette eerst “Stuff-A-Bus”, vanwege de manier waarop de giften werden ingezameld (“in een bus gepropt”). Maar toen het project blijvend bleek, werd het omgedoopt tot “Kiwanis Closet” (Kiwanis-kast).

“Mijn passie voor deze kinderen en hun familie komt voort uit mijn eigen jeugd en mijn gevecht als alleenstaande moeder,” zegt ze.

Het woord “passie” is precies de juiste omschrijving voor Amber Guth’s inspanningen. Ze blijkt een talent te hebben voor het samenbrengen van verschillende groepen die kinderen in nood helpen. Als lid van de Coalitie voor daklozen in Gallatin en omgeving, bijvoorbeeld, bracht ze het netwerk van voedselbanken in Montana en een aantal schoolleiders in contact met de coördinator voor onderwijs aan daklozen, om dakloze leerlingen beter te kunnen helpen.

“Ze regelt ook make-overs, kleding, etentjes en uitstapjes voor minder bevoorrechte jongeren en zorgt voor kaartjes voor het schoolbal van de middelbare scholen in Bozeman en Belgrade, dat ze anders niet zouden kunnen bijwonen,” voegt clubsecretaris Mary Brydich daaraan toe.

Amber Guth is niet het enige lid met een hart voor mensen die met moeite de eindjes aan elkaar knopen. Ook andere leden vonden manieren om bij te dragen aan dit doel.

“Op de eerste Kiwanis-vergadering die ik bijwoonde, was een spreker van de Bozeman High School die vertelde over dakloze leerlingen en hun noden,” zegt het lid Teresa Lerner. “Het was heel confronterend om te horen hoeveel dakloze leerlingen er bij ons in de buurt zijn en hoeveel van hen dagelijks honger lijden. Tieners vinden het niet leuk om anders te zijn dan anderen, en de meesten willen of kunnen niet aankloppen bij de voedselbank of andere instanties voor hulp.”

Toen Teresa Lerner zag hoeveel restjes er overbleven na het lunchbuffet van de club, liet ze die in samenwerking met de zaaleigenaar bezorgen bij de bijzondere middelbare school, waar ze door een leraar werden uitgedeeld. “De leraar zegt alleen dat het eten afkomstig is van een Kiwanis-club, dus er zit geen stigma op geplakt,” vervolgt ze.

Toen het “Toys for Tots”-project (speelgoed voor peuters) het Korps Mariniers en de Amerikaanse honkballiga boven het hoofd groeide, sloegen Kiwanis en de Lions Club de handen ineen om in de periode rond kerst speelgoed en voedselpakketten uit te delen.

 “In 2012 gaven we cadeautjes aan 1491 kinderen, hielpen we 591 gezinnen en deelden we 347 voedselpakketten uit in zes districten,” zo vertelt Mary Brydich, de trotse voorzitter van het project.

Maar de betrokkenheid van de clubleden bij armoede en dakloosheid houdt niet op bij hun eigen omgeving. Ze helpen ook andere Kiwanis-leden in het district Montana bij het vullen van rugzakken met artikelen voor de dagelijkse verzorging en kleding voor kinderen die door de crisis niet meer thuis kunnen wonen en in de pleegzorg zijn beland.

“Voor ons, Kiwanis-leden, is het een roeping om iets te doen,” zegt Amber Guth simpelweg.  —Courtney Meyer

Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u wilt delen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

Hebt u in uw omgeving onderzocht wat de bestaande noden zijn en wilt u daar iets aan doen? Vertel het ons in het vak hieronder..

blog comments powered by Disqus