Laatste nieuws

Als een vis in het water

jul 10, 2014
Kiwanis-leden in Saint Marys (Georgia, VS) organiseren een groot herfstfestival met een garnaal in de hoofdrol.

Door Kasey Jackson  |  Foto’s: Curtis Billue en Kasey Jackson

Het is ochtend, voor dag en dauw.

De zon speelt met het idee om op te komen boven de historische stad Saint Marys in de Amerikaanse staat Georgia. Vogels en insecten zorgen voor een kakofonie aan geluiden, de ideale achtergrond voor de gebeurtenissen van die morgen. Want al is het nog niet helemaal licht, er is al aardig wat commotie in de straat.

Als je informatie over Saint Marys opzoekt, kom je erachter dat het bekendstaat als “de toegangspoort tot het nationaal park in het kustgebied van Cumberland Island.” Maar dat is niet de reden voor alle opwinding, vandaag in de stad. Die wordt veroorzaakt door dat andere waarom de stad bekendstaat: het Saint Marys Rotsgarnalenfestival.

Rotsgarnaal komt voor in de warme wateren tussen Virginia en de Golf van Mexico. Ze zijn klein en hard: een kleine garnaal met de schaal van een zeekreeft.Dit festival, dat wordt gehouden in de herfst, als het (meestal) wat koeler is, is een eerbetoon aan het beroemdste kleinood van de streek: de rotsgarnaal.

Je zou de rotsgarnaal het verre neefje kunnen noemen van de meer bekende garnaal. Hij komt veel voor in de warme wateren tussen Virginia en de Golf van Mexico. Het verschil? De rotsgarnaal is veel kleiner (formaat popcorn) en harder: een klein garnaaltje met de schaal van een zeekreeft.

Dit herfstfestival is voor de Kiwanis-club van Saint Marys de ideale gelegenheid om de rotsgarnaal in het middelpunt van de belangstelling te zetten.

"De rotsgarnaal is zoet; de mensen staan ervoor in de rij,” zegt Chris Thurner, de vorige president van de Kiwanis-club van Saint Marys.

Herfstfestival

Het lijkt wel of iedereen elkaar kent bij de  festivalparade – iedereen wuift naar iedereen in de menigte.

Het Saint Marys Rotsgarnalenfestival wordt dit jaar voor de 42e keer gehouden. Het trekt 5000 tot 10.000 mensen en er wordt elk jaar zo’n 14,000 dollar ingezameld voor een hele reeks projecten. Om er een paar te noemen: maaltijden voor honderden gezinnen met Thanksgiving, studiebeurzen, een speelgoedproject met kerstmis en een leesprogramma.

“De grootste bijdrage gaat naar de Helen Ruffin-leeswedstijd,” aldus Thurner. “Dat is een wedstrijd tussen teams van basis- en middelbare scholen in de vorm van een quiz. De scholen gaan de strijd aan tegen elkaar; leerlingen moeten vragen beantwoorden over boeken die ze gelezen hebben. Het is hartverwarmend en bemoedigend om te zien hoe belangrijk lezen voor hen is.”

De club schenkt geld voor de aankoop van boeken voor dit project en helpt ook met het transport.

En alsof dat alles nog niet genoeg is om de ongeveer 67 clubleden bezig te houden, doen ze ook nog vrijwilligerswerk op acht basisscholen (van de negen in de regio), waar ze een K-Kids Club sponsoren. Verder sponsoren ze twee Builders Clubs en één Key Club.

Terwijl Thurner vertelt over de betrokkenheid van de club bij de gemeenschap, haasten de meeste clubleden zich door de straten om verkopers te controleren, borden te plaatsen, het verkeer te regelen, T-shirts te verkopen, hardlopers te wijzen waar de start is van de 5 en de 10 kilometer, vragen te beantwoorden over de route van de parade en, het allerbelangrijkst, een schort voor te doen om te beginnen aan dé taak van de dag: koken.

"We geven niet alleen geld, we steken ook de handen uit de mouwen. Klasse!” zegt Thurner.

Voor Jason Cain en zijn gezin was het hun eerste bezoek aan het Rotsgarnalenfestival in Saint Marys. Cain, afkomstig uit Floyds Knobs in de staat Indiana, rende de 5 kilometer, en ook de mijl met zijn zoon. Het was een ervaring die hij niet snel zal vergeten.

“Ik vind het heel spannend om samen met hem te rennen,” vertelt Cain over zijn zoon, vijf jaar oud ten tijde van de wedstrijd. “Het is leuk om te zien dat hij zo jong al geïnteresseerd is in hardlopen en zonder problemen de mijl te rennen. Hij vindt het geweldig om met mij te rennen. Hij is op een leeftijd dat hij in alles op papa wil lijken, dus ik geniet er nog maar van, zolang het duurt.”

‘Voor de kinderen’

Bezoekers, zoals Jason Cain en zijn zoon, krijgen meer voorgeschoteld dan alleen een heerlijk maal met zeevruchten. Er is muziek, een parade, je kunt winkelen, en natuurlijk zijn er de 5 kilometer en de hardloopwedstrijden voor kinderen, om maar iets te noemen.

De leden van Kiwanis lopen door de menigte, druk bezig met alle evenementen van de dag, maar ze hebben nog wel tijd voor een groet. Er wordt veel gelachen, er worden handen geschud: “Tot straks.” Het is een hechte gemeenschap, dat is wel duidelijk. Als de parade voorbijkomt, lijkt het wel een tafereel uit een film. Echt... een klein stadje. Iedereen kent elkaar, lijkt het. Men wuift niet zomaar naar iemand in de menigte, maar naar goede vrienden: leraren, leerlingen, kerkgenoten, buren. Moeders en vaders en grootouders. Zeelui die mee marcheren in de parade hebben kinderen op hun schouders en groeten veteranen in de menigte. Er zijn zelfs een paar honden.

“Ik vind het fantastisch om door de menigte te lopen, met de mensen te praten,” zegt Barbara Mizelle, Kiwanis-lid uit Saint Marys. “Het is heerlijk om er zo in op te gaan, de wederzijdse contacten van de clubleden te zien: iedereen zet zijn beste beentje voor om de gemeenschap te laten zien wat Kiwanis is, waar Kiwanis voor staat, hoe hard we werken voor onze gemeenschap en onze kinderen.”

In de schaduw van het houten paviljoen proberen leden van de Kiwanis-kookploeg zich tussen elkaar door te wurmen. Een paar mensen zijn bezig beslag te mixen voor zelfgemaakte maiskoekjes. Twee anderen snijden, paneren en bakken vis. Vier of vijf anderen houden zich bezig met de rotsgarnalen. En dan is er nog een groepje dat de maaltijden verpakt en doorgeeft aan de vrijwilligers die ze overhandigen aan de hongerige wachtenden.

Zelfs boven de stomende pan met olie waarin de rotsgarnalen mooi goudbruin gefrituurd worden, heeft Kiwanis-lid Allen Rassi nog tijd om enthousiast te vertellen waarom de club hier jaar na jaar terugkomt.

“We doen het allemaal voor de kinderen,” zegt Rassi. “Daarom zijn we hier. Dat houdt ons op de been. Het gaat om de kinderen in deze gemeenschap. Geweldige kinderen!”

Kermisattracties houden de kinderen bezig en tevreden tussen de geprogrammeerde activiteiten door.

blog comments powered by Disqus