Laatste nieuws

  • Voorvechters voedselbank winnen landelijke wedstrijd

    aug 20, 2013
    The boys who entered the Lead2Feed challenge and their teacher Ms. Cindy Bowen

    Jonge studenten enthousiast maken voor vrijwilligerswerk, dat is een van de doelstellingen van de service-leiderschapsprogramma’s van Kiwanis. Een docente in Florida liet haar studenten zien hoe hun lessen invloed kunnen hebben op kwesties in de ‘echte wereld’. Een verhaal van aanvankelijke teleurstelling, vastberaden toewijding en ten slotte een groot succes.

    Cindy Bowen, leraar aan de middelbare school Joseph L. Carwise en lid van de Kiwanis-club van Top of the Bay, Florida (VS), begon in 2009 met het geven van een cursus over leiderschap voor leden, Service Learning 101. Dit jaar gaf ze de cursus aan leerlingen die meedongen naar de hoofdprijs in een wedstrijd om ‘het favoriete goede doel’.

    In het eerste semester besloot een groep leerlingen de voedselbank van het Food Emergency and Services Team (FEAST) te steunen, door een jaarlijkse voedselinzameling op school te organiseren.

    “De scholieren van de Builders Club op de Carwise-school hebben zeker hun steentje bijgedragen aan de strijd tegen honger in het district Northern Pinellas in Florida,” aldus Walter Anderson, directeur van de FEAST-voedselbank. “De afgelopen vier jaar hebben ze duizenden blikken voedsel geschonken. Vorige herfst haalden ze met hun inzamelingsactie meer dan 3000 artikelen op, net toen we bijna door onze voedselvoorraad heen waren.”

    In het tweede semester gingen de leerlingen een stapje verder met hun betrokkenheid bij de voedselbank, naar aanleiding van een e-mail die Bowen kreeg over de World Hunger Leadership Challenge, een onderdeel van het leiderschapsprogramma voor studenten Lead2Feed, bedoeld om honger te bestrijden. De wedstrijd is mede bedoeld om scholieren aan te moedigen ‘leiders’ te worden in de strijd tegen honger.

    “Dit is een geweldig goed doel, want FEAST heeft het niet makkelijk en het prijzengeld (of zelfs alleen de blikken met voedsel) zou enorm goed van pas komen,” zei Cristina Baldino, president van de Builders Club, tegen hun sponsorclub.

    Als inzending voor de wedstrijd maakte een team van vijf scholieren een video, getiteld “FEAST – werp een blik op de vele gezichten die honger heeft in onze gemeenschap”. Het doel was om 500 artikelen in te zamelen.

    Aanvankelijk werden hun inspanningen aarzelend ontvangen. “Ik zei tegen mijn klasgenoten dat we een prijs van 1000 dollar wilden winnen voor FEAST, maar ik wist niet dat er meer dan 1500 scholen uit het hele land meededen,” zegt Bowen.

    De eerste paar weken werden er slechts 150 artikelen ingezameld. Daarop voerden de leerlingen hun inspanningen op.

    “Ze gingen in een enorme cornflakesdoos zitten, met hun slogan op de voorkant, en ze maakten een nieuwe video,” zegt Bowen. “Hun klasgenoten schreven brieven aan hun favoriete leraren en de president van onze Builders Club stuurde een e-mail aan onze Kiwanis-adviseur om hem te vragen reclame te maken voor de actie van het FEAST-team.”

    Toen stroomden de artikelen binnen: bijna 850 stuks.

    Volgens de regels van de wedstrijd kreeg het winnende team 25.000 dollar en de tien daaropvolgende elk 5000 dollar. Maar als erkenning voor het harde werk van al hun deelnemers kregen de leden van de Carwise Builders Club, wier project bij de beste vijf hoorde, 10.000 dollar ten bate van het zomerlunchproject van de voedselbank.  — Courtney Meyer

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u ons wilt meedelen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Heeft uw Kiwanis-familie grootse dromen? Laat het ons weten in het vak hieronder. 

  • Hun grootste wens: speelgoed en gezondheid

    aug 20, 2013
    The wish grantee's family stands outside their limo

    Door de contacten van een Kiwanis-club in de Amerikaanse staat Mississippi met een stichting die wensen van kinderen vervult, zagen enkele kinderen hun droom uitkomen en verbeterde hun emotioneel welbevinden.

    De stichting Make-A-Wish vervult wensen van kinderen bij wie een levensbedreigende ziekte is geconstateerd. Door middel van schenkingen probeert deze liefdadige organisatie het emotionele en lichamelijke welbevinden van kinderen te verbeteren en hun optimisme en moed te bieden om te kunnen leven met hun ziekte.

    “Make-A-Wish Mississippi nam contact met ons op over een kind, omdat we al lang samenwerken met deze geweldige organisatie,” zegt Tony Weaver, lid van de Kiwanis-club in Waynesboro. “De missie van onze club is kinderen helpen, en dat is precies wat we doen, als partner van Make-A-Wish.”

    De club heeft al van minstens zes kinderen de grootste wens vervuld. Twee kinderen, één met kanker en een ander kind dat wacht op een longtransplantatie, ontmoetten Hannah Montana uit de gelijknamige kinderfilm en brachten een bezoek aan Disney World.

    De meest recente actie van de club betrof een vijfjarig meisje met een aangeboren hartafwijking dat een levensreddende operatie nodig heeft. Nadat de eerste operatie was mislukt, wendde haar familie zich tot Make-a-Wish om haar dagen wat op te vrolijken.

    “Aandoeningen zoals deze zijn zeer ernstig. Alle betrokkenen begrepen dat het broodnodig was deze wens te vervullen om wat blijdschap in het leven van dit jonge meisje te brengen,” zegt Weaver. “Ze wilde graag winkelen en wij hebben geholpen om dat mogelijk te maken. Het was een hartverwarmende ervaring voor iedereen die erbij betrokken was.”

    Met de donatie van de Kiwanis-club legde het gezin per limousine de 85 km naar de dichtstbijzijnde Toys’R’Us-winkel af, waar het meisje twee winkelwagentjes vulde met zorgvuldig uitgezochte elektronische spelletjes, een fiets en een paar poppen.

    “Ze was in de wolken,” herinnert Weaver zich.  — Courtney Meyer

    The wish grantee picks out a bike

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u ons wilt meedelen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Heeft uw Kiwanis-club iets gedaan voor een kind met een levensbedreigende ziekte? Laat het ons weten in het vak hieronder. 

  • Kiwanislid-soldaat dient vanuit Djibouti

    aug 20, 2013
    Hert gives a young girl a book
    “De Kiwanis-club van Oshkosh, Mid-Morning, is er voor alle kinderen, of ze zich nu in Wisconsin of in Afrika bevinden. De leden begrijpen dat we allemaal één grote wereldgemeenschap vormen.”

     

    Oud-clubpresident Michael Hert begrijpt dat zeker. Hij is gestationeerd in Djibouti als luitenant-kolonel van de 308e Brigade Burgerzaken van de reservisten van het Amerikaanse leger. Tot zijn opdracht behoort het leggen van contacten met de lokale bevolking. Met wat hulp uit het verre Wisconsin kon hij een dag lang ook zijn Kiwanis-opdracht uitvoeren: kinderen helpen.

    Hert’s eenheid ondersteunt de Combined Joint Task Force voor de Hoorn van Afrika (CJTF-HOA) en maakt deel uit van het U.S. Africa Command (AFRICOM).

    “Wij zijn hier op uitnodiging van de regering van Djibouti en ondersteunen onze Afrikaanse partners bij hun grensbewaking, zaken van nationale veiligheid, bestrijding van piraterij, humanitaire hulp en andere inspanningen die belangrijk zijn voor de inwoners van Djibouti,” legt Hert uit.

    Hert is sinds bijna 13 jaar lid van Kiwanis. Sinds 2001 is hij vijf keer uitgezonden naar Irak, Afghanistan en Afrika, als soldaat die belast is met burgerzaken. Met de steun van zijn medeclubleden kan hij zijn enthousiasme voor het helpen van anderen ter plaatse ook in praktijk brengen.

    “Als club hebben we er altijd naar gestreefd niet alleen kinderen in de buurt te helpen, maar we wilden ook ‘iets internationaals’ doen,” zegt clubpresident Michelle Wihlm. “We waren in de gelegenheid Mike Hert bij zijn werk te helpen, nu hij als militair ons land dient. Ook hebben we de vrouw van een clublid geholpen die veel werk doet in Kenia. We zijn ons ervan bewust dat we veel kunnen doen op plaatselijk niveau. Maar we geloven dat we ook ons steentje kunnen bijdragen – zonder dat het veel geld kost – als we een paar internationale projecten steunen.”

    Hert heeft dat met eigen ogen gezien. “Toen ik in 2012 naar Afghanistan uitgezonden was, stuurde de club kinderkleding om uit te delen aan Afghaanse kinderen,” zegt hij. “Dat gebeurde op de afdeling voor vrouwen en kinderen in een ziekenhuis in de provincie Paktya.”

    Deze keer maakte Hert de Kiwanis-club attent op iets anders waar behoefte aan was: schoolbenodigdheden. Wihlm legt uit hoe een paar leden op zoek gingen naar kleurboeken, kleurpotloden, ballen, plaktattoos en krijt. Anderen regelden korting op het transport via zakenrelaties. “Dit project was echt teamwerk,” zegt ze. 

    Dankzij deze vrijgevigheid kon Herts eenheid schoolspullen uitdelen aan de kinderen en de directeur van een basisschool in het dorp Chebelley.

    “Het bezoek aan de school maakt deel uit van onze blijvende contacten met verschillende organisaties in het gebied,” aldus Hert. “De bewoners zijn heel blij met de ontvangen goederen. Net als andere ouders, overal ter wereld, willen ze het beste voor hun kinderen en kans maken op een goed leven. Of ze nu kleding kregen of schoolspullen, de mensen waren heel dankbaar. Door hun blije gezichten en hun vriendelijkheid wist ik dat onze tijd en energie goed besteed waren.”  — Courtney Meyer

    Soldiers interact with Djiboutian women

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u ons wilt meedelen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Steunt uw Kiwanis-club jeugdleiderschapsprogramma’s? Laat het ons weten in het vak hieronder.

  • Van beursstudent tot regeringsleider

    aug 20, 2013
    Participants with their elected counterparts

    Jongvolwassenen brengen vaak verfrissend veel energie en nieuwe ideeën in organisaties. Maar hoe gaat dat als die organisatie een regering of een bestuur is? Ruim 30 jaar geleden ontwikkelde een Kiwanis-club op de Filippijnen een programma om daarachter te komen.

    Elk jaar nemen ongeveer 50 van de beste beursstudenten uit de provincie Camarines Norte deel aan de Boys and Girls Week. “Het programma heeft zo veel succes,” zegt Benigno Elevado, secretaris van de Kiwanis-club van Daet, “dat velen ervan dromen om officieel te worden afgevaardigd door hun school.”

    Eerst krijgen de tieners les over onderwerpen die uiteenlopen van leiderschapsstijlen tot parlementaire procedures en bestuursfuncties. Daarna kiezen ze uit hun midden een gouverneur, een vicegouverneur en een burgemeester en benoemen ze provinciaal ingenieurs, accountants, juridisch medewerkers en toeristisch medewerkers. Omdat het programma plaatsvindt in Daet, de provinciehoofdstad, hebben de studenten de gelegenheid om een week mee te draaien in zowel het provinciebestuur als het gemeentebestuur.

    Elevado benadrukt dat de rol die de studenten spelen zeer serieus genomen wordt. Het provinciale bestuur is blij met de activiteit en zorgt voor het grootste deel van de financiering.

    “Als ze tot ‘gouverneur’ worden gekozen, moeten ze soms de echte gouverneur vertegenwoordigen bij openbare bijeenkomsten en toespraken houden. Als ze voor een wetgevende functie worden gekozen, nemen ze deel aan zittingen met hun officiële tegenhanger; aangenomen resoluties worden wettelijk erkend. Degenen die zijn benoemd als rechter of aanklager, houden nagespeelde hoorzittingen. Naast hun officiële functies kunnen de studenten ook deelnemen aan gemeenschapsactiviteiten, zoals het planten van bomen of het bezoeken van een gevangenis,” legt hij uit.

    “Dit was een verrijkende ervaring, waardoor ik nu beter begrijp hoe ons bestuurssysteem werkt,” vertelt deelnemer Samantha Tanzo, die was verkozen tot vicegouverneur. “Ik kon zij aan zij met mijn tegenhanger samenwerken en vernam uit de eerste hand hoe moeilijk het is om een resolutie goedgekeurd te krijgen. Een bestuurder moet altijd geduld hebben bij de dialoog met verschillende soorten mensen.” 

    “Het duurt maar een week, maar toch leren ze veel over bestuurlijke wetenswaardigheden, vooral over beleidsvorming en wetgeving,” vertelt Elevado. “Veel van de vroegere deelnemers hebben nu een gekozen functie in het openbaar bestuur.”   

    Een van hen is vice-gouverneur Jonah Pimentel, die gedurende de Boys and Girls Week van 1984 tot gouverneur verkozen werd. De ervaring van het contact zoeken met anderen om de gevangenen in de provinciale gevangenis te helpen, deed zijn belangstelling voor publieke dienstverlening ontluiken.

     “Nu ik als mentor aan de andere kant sta, zorg ik ervoor dat de studenten meer leren over de onderwerpen waarover ik tijdens mijn opdracht heb geleerd.” 

    Tanzo denkt erover om op een dag ook een van hen te worden.  — Courtney Meyer

    The participants plant trees

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u ons wilt meedelen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Steunt uw Kiwanis-club jeugdleiderschapsprogramma’s? Laat het ons weten in het vak hieronder.

  • Kiwanis-leden strijden tegen de gevolgen van dakloosheid

    aug 02, 2013
    Stuff-a-bus

    Hebt u wel eens iets gezien dat u inspireerde tot een serviceproject? De Kiwanis-club in Bozeman in de Amerikaanse staat Montana werd zich bewust van de noden in de gemeenschap. Dit vormde de aanleiding voor drie projecten en het vullen van een gat in de markt.

    Als vrijwilliger op een school kreeg Kiwanis-lid Amber Guth uit Bozeman de indruk dat veel scholieren geen geschikte kleding hadden voor de strenge winters daar. En haar observatie bleek terecht.

    Twintig procent van de inwoners van Bozeman en omgeving leeft op of onder de armoedegrens,” zegt ze. “Dat betekent dat ruwweg 20.000 van de 100.000 inwoners van Gallatin County zich geen drie maaltijden per dag kunnen veroorloven, en zeker geen dingen als een nieuwe jas, gymschoenen of elk jaar dure schoolspullen. We hebben weliswaar veel organisaties ten behoeve van de jeugd hier, maar die kunnen geen 20.000 mensen helpen.” 

    Guth’s terloopse observatie, drie jaar geleden, resulteerde in de “Kiwanis-kast”, die al meer dan 4000 mensen heeft voorzien van schoenen, kleding en schoolbenodigdheden en heeft doorverwezen naar andere organisaties. Het project heette eerst “Stuff-A-Bus”, vanwege de manier waarop de giften werden ingezameld (“in een bus gepropt”). Maar toen het project blijvend bleek, werd het omgedoopt tot “Kiwanis Closet” (Kiwanis-kast).

    “Mijn passie voor deze kinderen en hun familie komt voort uit mijn eigen jeugd en mijn gevecht als alleenstaande moeder,” zegt ze.

    Het woord “passie” is precies de juiste omschrijving voor Amber Guth’s inspanningen. Ze blijkt een talent te hebben voor het samenbrengen van verschillende groepen die kinderen in nood helpen. Als lid van de Coalitie voor daklozen in Gallatin en omgeving, bijvoorbeeld, bracht ze het netwerk van voedselbanken in Montana en een aantal schoolleiders in contact met de coördinator voor onderwijs aan daklozen, om dakloze leerlingen beter te kunnen helpen.

    “Ze regelt ook make-overs, kleding, etentjes en uitstapjes voor minder bevoorrechte jongeren en zorgt voor kaartjes voor het schoolbal van de middelbare scholen in Bozeman en Belgrade, dat ze anders niet zouden kunnen bijwonen,” voegt clubsecretaris Mary Brydich daaraan toe.

    Amber Guth is niet het enige lid met een hart voor mensen die met moeite de eindjes aan elkaar knopen. Ook andere leden vonden manieren om bij te dragen aan dit doel.

    “Op de eerste Kiwanis-vergadering die ik bijwoonde, was een spreker van de Bozeman High School die vertelde over dakloze leerlingen en hun noden,” zegt het lid Teresa Lerner. “Het was heel confronterend om te horen hoeveel dakloze leerlingen er bij ons in de buurt zijn en hoeveel van hen dagelijks honger lijden. Tieners vinden het niet leuk om anders te zijn dan anderen, en de meesten willen of kunnen niet aankloppen bij de voedselbank of andere instanties voor hulp.”

    Toen Teresa Lerner zag hoeveel restjes er overbleven na het lunchbuffet van de club, liet ze die in samenwerking met de zaaleigenaar bezorgen bij de bijzondere middelbare school, waar ze door een leraar werden uitgedeeld. “De leraar zegt alleen dat het eten afkomstig is van een Kiwanis-club, dus er zit geen stigma op geplakt,” vervolgt ze.

    Toen het “Toys for Tots”-project (speelgoed voor peuters) het Korps Mariniers en de Amerikaanse honkballiga boven het hoofd groeide, sloegen Kiwanis en de Lions Club de handen ineen om in de periode rond kerst speelgoed en voedselpakketten uit te delen.

     “In 2012 gaven we cadeautjes aan 1491 kinderen, hielpen we 591 gezinnen en deelden we 347 voedselpakketten uit in zes districten,” zo vertelt Mary Brydich, de trotse voorzitter van het project.

    Maar de betrokkenheid van de clubleden bij armoede en dakloosheid houdt niet op bij hun eigen omgeving. Ze helpen ook andere Kiwanis-leden in het district Montana bij het vullen van rugzakken met artikelen voor de dagelijkse verzorging en kleding voor kinderen die door de crisis niet meer thuis kunnen wonen en in de pleegzorg zijn beland.

    “Voor ons, Kiwanis-leden, is het een roeping om iets te doen,” zegt Amber Guth simpelweg.  —Courtney Meyer

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u wilt delen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Hebt u in uw omgeving onderzocht wat de bestaande noden zijn en wilt u daar iets aan doen? Vertel het ons in het vak hieronder..

blog comments powered by Disqus