Laatste nieuws

  • Jurist stelt deskundigheid beschikbaar aan gemeenschap

    sep 24, 2013
    Bruce Bigelow advises a client

    Bruce Bigelow is al bijna 20 jaar lid van Kiwanis. Hij was werkzaam in het bestuursrecht en ging kort geleden met pensioen. Hij verleent nu als vrijwilliger juridische bijstand aan mensen met een laag inkomen en adviseert mede-Kiwanisleden iets dergelijks te doen.

    “Sinds ik in 1980 een eigen praktijk begon, vertegenwoordigde ik personen die een conflict hadden met de overheid over een vergunning om hun beroep uit te oefenen. Slechts in twee gevallen hadden ze een rechtsbijstandsverzekering; in de andere gevallen was het was één persoon tegen de staat. Vaak bouwden ze een betalingsachterstand op en betaalden ze in maandelijkse termijnen, soms jarenlang, tot het totale honorarium uiteindelijk afbetaald was. Vaak tekenden we beroep aan terwijl de rekening nog niet betaald was. Als een klant in zijn recht stond maar beperkte middelen had, kon ik hem gewoon niet in de steek laten.”

    Zes jaar geleden begon Bigelow te werken voor een organisatie genaamd Volunteer Legal Services of Central Texas (Vrijwillige juridische dienstverlening Midden-Texas). VLS is een in Austin gevestigd netwerk van juristen die op vrijwillige basis juridisch advies verlenen aan mensen die geen advocaat kunnen betalen. Deze in 1981 opgerichte non-profitorganisatie geeft gratis juridisch advies in civiele zaken en vertegenwoordigt personen of helpt hen bij het voeren van hun eigen verdediging in onomstreden zaken.

    “Daar hebben die mensen behoefte aan; ze moeten weten tot wie ze zich kunnen wenden, wat ze moeten doen en hoe ze een klacht kunnen indienen bij een instantie,” legt hij uit.

    De voorlichtingsbijeenkomsten worden bijgewoond door mensen met onvoldoende inkomen om een advocaat in de arm te nemen. Zij worden geadviseerd over het benaderen van overheidsinstanties of het gebruikmaken van diensten waarvan ze het bestaan niet kennen.

    Zo sprak hij op een van de bijeenkomsten een vrouw die door haar partner mishandeld werd. Ze had een auto van hem gekocht en kon dat ook bewijzen, maar had het voertuig nog steeds niet gekregen. Uit angst durfde ze hem er niet mee te confronteren. “Ik raadde haar aan naar het politiebureau te gaan en de sheriff te vragen om haar te begeleiden naar de auto,” zegt hij.

    “Het geeft voldoening als je iemand kunt helpen die is benadeeld maar geen advocaat kan betalen,” zegt Bigelow. “Als je goed luistert, krijg je ze wel zo ver dat ze actie gaan ondernemen. Anders staan ze met de rug tegen de muur.”

    Soms gaat het er simpelweg om mensen te helpen voor hun recht op te komen. Hij zag eens iemand wiens verzekeringsmaatschappij weigerde een claim te betalen. “Ik hielp bij het opstellen van een brief om de aandacht op de zaak te vestigen,” vertelt hij.

    Bigelow vindt dat ook andere gepensioneerde Kiwanis-leden de kennis die ze hebben opgedaan in hun werk en bij Kiwanis moeten aanwenden ten bate van de gemeenschap.

    “De mensen zouden versteld staan als ze horen hoeveel er omgaat in de non-profitwereld wat betreft gewerkte uren en zakelijke activiteiten,” zegt hij. “Pioniers beginnen non-profitorganisaties met een visie maar zonder geld, en vaak zonder ervaring in het opstarten van een bedrijf. Zo help ik af en toe een non-profitgroep van advocaten die adviseren bij het oprichten van een rechtspersoon en, belangrijker nog, het aanvragen van belastingvrijstelling. Kiwanis-leden met boekhoudervaring kunnen ook helpen bij het opstarten van non-profitorganisaties, evenals mensen die verstand hebben van het aanvragen van subsidie.”  — Courtney Meyer

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u ons wilt meedelen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Heeft uw Kiwanis-club leden die hun vakkundigheid ter beschikking stellen in de vorm van vrijwilligerswerk? Laat het ons weten in het vak hieronder.

  • Fietsen brengen mobiliteit en hoop

    sep 24, 2013
    Jim Christnacht

    Toen Jim Christnacht, Kiwanis-lid uit Helena in de Amerikaanse staat Montana, in 1994 bij het politiebureau een groot aantal in beslag genomen fietsen zag staan, bracht hij de zaak aan het rollen.

    “Ik zag volwassenen en kinderen die geen fiets hadden,” zegt hij. “Ik informeerde bij het politiebureau of ik er een paar kon krijgen om op te knappen en te schenken aan mensen die ze nodig hadden, als experiment. En dat experiment heeft onze verwachtingen ver overtroffen!”

    Het project begon kort nadat hij in 1994 met pensioen ging na een loopbaan als ambtenaar bij de staat Montana. Hij stelde zichzelf het ambitieuze doel om 1000 fietsen te schenken, en nu, 19 jaar later, is dat doel bijna bereikt.

    “Toen ik begon, nam ik contact op met scholen en non-profitorganisaties voor kinderen, zoals Big Brothers Big Sisters en de YMCA in Helena,” zo legt hij uit. 

    “Na enige tijd benaderde ik ook non-profitorganisaties die werkten met kwetsbare volwassenen, en zo doe ik het nog steeds.”

    Zo komen de fietsen nu terecht bij de YWCA in Helena, het Shodair-kinderziekenhuis, het Leger des Heils (een internationale christelijke liefdadigheidsorganisatie die steun biedt aan armen en mensen die door een ramp getroffenen zijn) en bij West Mont (een non-profitorganisatie voor gehandicapte inwoners van Montana).

    Na al die jaren service is Christnacht alom bekend vanwege zijn handigheid op het gebied van fietsen maken. “Soms geven mensen mijn naam door aan anderen die een fiets nodig hebben,” vertelt hij.

    Hij leerde fietsen repareren uit pure noodzaak: “Toen ik in de staat Washington op de middelbare school zat, hadden m’n vrienden en ik geen auto. We moesten 8 km fietsen, bij regen of zonneschijn. En mijn vrouw en ik hebben vier zonen en een dochter; ik had mijn handen vol aan het onderhoud van hun fietsen.”

    Tegenwoordig lijkt het wel of het repareren van fietsen zijn nieuwe baan is. Maar de bedankbrieven die zijn Kiwanis-club en hijzelf ontvangen, zorgen dat hij gemotiveerd blijft. Zo kreeg hij bijvoorbeeld een kaart en een brief van het Friendship Center, een opvanghuis in Helena voor slachtoffers van huiselijk en seksueel geweld, met daarin berichtjes van gezinnen en personeelsleden.

    “Dank u, duizendmaal dank! Het is onvoorstelbaar hoeveel plezier je van een fiets kunt hebben. Dankzij u hebben we nu zo veel meer mogelijkheden,” staat er in één bericht. En in een ander: “De kinderen genieten zo van deze fietsen! Ze rijden er de hele dag op, behalve als ze eten en slapen!"

    Zelfs de gouverneur van de staat merkte het op. “Uw vriendelijkheid en uw hulp aan anderen is een inspiratie voor alle inwoners van Montana,” schreef oud-gouverneur Brian Schweitzer. “De kinderen die deze fietsen krijgen, zullen er veel vreugde aan beleven en er nog jarenlang gebruik van maken.”  — Courtney Meyer

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u ons wilt meedelen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Heeft uw Kiwanis-club leden met grote dromen en projecten? Vertel ons in het vak hieronder hoe uw club hen steunt.

  • Voorvechters voedselbank winnen landelijke wedstrijd

    aug 20, 2013
    The boys who entered the Lead2Feed challenge and their teacher Ms. Cindy Bowen

    Jonge studenten enthousiast maken voor vrijwilligerswerk, dat is een van de doelstellingen van de service-leiderschapsprogramma’s van Kiwanis. Een docente in Florida liet haar studenten zien hoe hun lessen invloed kunnen hebben op kwesties in de ‘echte wereld’. Een verhaal van aanvankelijke teleurstelling, vastberaden toewijding en ten slotte een groot succes.

    Cindy Bowen, leraar aan de middelbare school Joseph L. Carwise en lid van de Kiwanis-club van Top of the Bay, Florida (VS), begon in 2009 met het geven van een cursus over leiderschap voor leden, Service Learning 101. Dit jaar gaf ze de cursus aan leerlingen die meedongen naar de hoofdprijs in een wedstrijd om ‘het favoriete goede doel’.

    In het eerste semester besloot een groep leerlingen de voedselbank van het Food Emergency and Services Team (FEAST) te steunen, door een jaarlijkse voedselinzameling op school te organiseren.

    “De scholieren van de Builders Club op de Carwise-school hebben zeker hun steentje bijgedragen aan de strijd tegen honger in het district Northern Pinellas in Florida,” aldus Walter Anderson, directeur van de FEAST-voedselbank. “De afgelopen vier jaar hebben ze duizenden blikken voedsel geschonken. Vorige herfst haalden ze met hun inzamelingsactie meer dan 3000 artikelen op, net toen we bijna door onze voedselvoorraad heen waren.”

    In het tweede semester gingen de leerlingen een stapje verder met hun betrokkenheid bij de voedselbank, naar aanleiding van een e-mail die Bowen kreeg over de World Hunger Leadership Challenge, een onderdeel van het leiderschapsprogramma voor studenten Lead2Feed, bedoeld om honger te bestrijden. De wedstrijd is mede bedoeld om scholieren aan te moedigen ‘leiders’ te worden in de strijd tegen honger.

    “Dit is een geweldig goed doel, want FEAST heeft het niet makkelijk en het prijzengeld (of zelfs alleen de blikken met voedsel) zou enorm goed van pas komen,” zei Cristina Baldino, president van de Builders Club, tegen hun sponsorclub.

    Als inzending voor de wedstrijd maakte een team van vijf scholieren een video, getiteld “FEAST – werp een blik op de vele gezichten die honger heeft in onze gemeenschap”. Het doel was om 500 artikelen in te zamelen.

    Aanvankelijk werden hun inspanningen aarzelend ontvangen. “Ik zei tegen mijn klasgenoten dat we een prijs van 1000 dollar wilden winnen voor FEAST, maar ik wist niet dat er meer dan 1500 scholen uit het hele land meededen,” zegt Bowen.

    De eerste paar weken werden er slechts 150 artikelen ingezameld. Daarop voerden de leerlingen hun inspanningen op.

    “Ze gingen in een enorme cornflakesdoos zitten, met hun slogan op de voorkant, en ze maakten een nieuwe video,” zegt Bowen. “Hun klasgenoten schreven brieven aan hun favoriete leraren en de president van onze Builders Club stuurde een e-mail aan onze Kiwanis-adviseur om hem te vragen reclame te maken voor de actie van het FEAST-team.”

    Toen stroomden de artikelen binnen: bijna 850 stuks.

    Volgens de regels van de wedstrijd kreeg het winnende team 25.000 dollar en de tien daaropvolgende elk 5000 dollar. Maar als erkenning voor het harde werk van al hun deelnemers kregen de leden van de Carwise Builders Club, wier project bij de beste vijf hoorde, 10.000 dollar ten bate van het zomerlunchproject van de voedselbank.  — Courtney Meyer

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u ons wilt meedelen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Heeft uw Kiwanis-familie grootse dromen? Laat het ons weten in het vak hieronder. 

  • Hun grootste wens: speelgoed en gezondheid

    aug 20, 2013
    The wish grantee's family stands outside their limo

    Door de contacten van een Kiwanis-club in de Amerikaanse staat Mississippi met een stichting die wensen van kinderen vervult, zagen enkele kinderen hun droom uitkomen en verbeterde hun emotioneel welbevinden.

    De stichting Make-A-Wish vervult wensen van kinderen bij wie een levensbedreigende ziekte is geconstateerd. Door middel van schenkingen probeert deze liefdadige organisatie het emotionele en lichamelijke welbevinden van kinderen te verbeteren en hun optimisme en moed te bieden om te kunnen leven met hun ziekte.

    “Make-A-Wish Mississippi nam contact met ons op over een kind, omdat we al lang samenwerken met deze geweldige organisatie,” zegt Tony Weaver, lid van de Kiwanis-club in Waynesboro. “De missie van onze club is kinderen helpen, en dat is precies wat we doen, als partner van Make-A-Wish.”

    De club heeft al van minstens zes kinderen de grootste wens vervuld. Twee kinderen, één met kanker en een ander kind dat wacht op een longtransplantatie, ontmoetten Hannah Montana uit de gelijknamige kinderfilm en brachten een bezoek aan Disney World.

    De meest recente actie van de club betrof een vijfjarig meisje met een aangeboren hartafwijking dat een levensreddende operatie nodig heeft. Nadat de eerste operatie was mislukt, wendde haar familie zich tot Make-a-Wish om haar dagen wat op te vrolijken.

    “Aandoeningen zoals deze zijn zeer ernstig. Alle betrokkenen begrepen dat het broodnodig was deze wens te vervullen om wat blijdschap in het leven van dit jonge meisje te brengen,” zegt Weaver. “Ze wilde graag winkelen en wij hebben geholpen om dat mogelijk te maken. Het was een hartverwarmende ervaring voor iedereen die erbij betrokken was.”

    Met de donatie van de Kiwanis-club legde het gezin per limousine de 85 km naar de dichtstbijzijnde Toys’R’Us-winkel af, waar het meisje twee winkelwagentjes vulde met zorgvuldig uitgezochte elektronische spelletjes, een fiets en een paar poppen.

    “Ze was in de wolken,” herinnert Weaver zich.  — Courtney Meyer

    The wish grantee picks out a bike

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u ons wilt meedelen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Heeft uw Kiwanis-club iets gedaan voor een kind met een levensbedreigende ziekte? Laat het ons weten in het vak hieronder. 

  • Kiwanislid-soldaat dient vanuit Djibouti

    aug 20, 2013
    Hert gives a young girl a book
    “De Kiwanis-club van Oshkosh, Mid-Morning, is er voor alle kinderen, of ze zich nu in Wisconsin of in Afrika bevinden. De leden begrijpen dat we allemaal één grote wereldgemeenschap vormen.”

     

    Oud-clubpresident Michael Hert begrijpt dat zeker. Hij is gestationeerd in Djibouti als luitenant-kolonel van de 308e Brigade Burgerzaken van de reservisten van het Amerikaanse leger. Tot zijn opdracht behoort het leggen van contacten met de lokale bevolking. Met wat hulp uit het verre Wisconsin kon hij een dag lang ook zijn Kiwanis-opdracht uitvoeren: kinderen helpen.

    Hert’s eenheid ondersteunt de Combined Joint Task Force voor de Hoorn van Afrika (CJTF-HOA) en maakt deel uit van het U.S. Africa Command (AFRICOM).

    “Wij zijn hier op uitnodiging van de regering van Djibouti en ondersteunen onze Afrikaanse partners bij hun grensbewaking, zaken van nationale veiligheid, bestrijding van piraterij, humanitaire hulp en andere inspanningen die belangrijk zijn voor de inwoners van Djibouti,” legt Hert uit.

    Hert is sinds bijna 13 jaar lid van Kiwanis. Sinds 2001 is hij vijf keer uitgezonden naar Irak, Afghanistan en Afrika, als soldaat die belast is met burgerzaken. Met de steun van zijn medeclubleden kan hij zijn enthousiasme voor het helpen van anderen ter plaatse ook in praktijk brengen.

    “Als club hebben we er altijd naar gestreefd niet alleen kinderen in de buurt te helpen, maar we wilden ook ‘iets internationaals’ doen,” zegt clubpresident Michelle Wihlm. “We waren in de gelegenheid Mike Hert bij zijn werk te helpen, nu hij als militair ons land dient. Ook hebben we de vrouw van een clublid geholpen die veel werk doet in Kenia. We zijn ons ervan bewust dat we veel kunnen doen op plaatselijk niveau. Maar we geloven dat we ook ons steentje kunnen bijdragen – zonder dat het veel geld kost – als we een paar internationale projecten steunen.”

    Hert heeft dat met eigen ogen gezien. “Toen ik in 2012 naar Afghanistan uitgezonden was, stuurde de club kinderkleding om uit te delen aan Afghaanse kinderen,” zegt hij. “Dat gebeurde op de afdeling voor vrouwen en kinderen in een ziekenhuis in de provincie Paktya.”

    Deze keer maakte Hert de Kiwanis-club attent op iets anders waar behoefte aan was: schoolbenodigdheden. Wihlm legt uit hoe een paar leden op zoek gingen naar kleurboeken, kleurpotloden, ballen, plaktattoos en krijt. Anderen regelden korting op het transport via zakenrelaties. “Dit project was echt teamwerk,” zegt ze. 

    Dankzij deze vrijgevigheid kon Herts eenheid schoolspullen uitdelen aan de kinderen en de directeur van een basisschool in het dorp Chebelley.

    “Het bezoek aan de school maakt deel uit van onze blijvende contacten met verschillende organisaties in het gebied,” aldus Hert. “De bewoners zijn heel blij met de ontvangen goederen. Net als andere ouders, overal ter wereld, willen ze het beste voor hun kinderen en kans maken op een goed leven. Of ze nu kleding kregen of schoolspullen, de mensen waren heel dankbaar. Door hun blije gezichten en hun vriendelijkheid wist ik dat onze tijd en energie goed besteed waren.”  — Courtney Meyer

    Soldiers interact with Djiboutian women

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u ons wilt meedelen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Steunt uw Kiwanis-club jeugdleiderschapsprogramma’s? Laat het ons weten in het vak hieronder.

blog comments powered by Disqus