Laatste nieuws

  • Inwoners Frans Polynesië voor kinderen en Kiwanis

    aug 02, 2013
    Children learn how to make puppets

    Een vrachtwagen met wapperende Kiwanis-vlaggen, een optocht van kinderen die kleurige handgemaakte poppen omhooghouden. Elk kind is gekleed in een wit T-shirt en draagt trots een verse bloemenkrans in het haar.

    Al vier jaar achter elkaar organiseren de acht Kiwanis-clubs op de eilanden van Frans Polynesië een Kiwanisdag, genaamd La Kiwanienne. Een dag waarop creativiteit wordt aangemoedigd en ontspanning wordt gestimuleerd, en waarop getoond wordt hoe enthousiast de leden zijn als het gaat om Kiwanis en Kiwanis-service. Dit jaar waren de Kiwanis-club van Hei o Te Ra Tahiti en die van Oa Oa de Tahiti op het eiland Tahiti aan de beurt om de feestdag te organiseren, met hulp van andere Kiwanis-clubs uit het gebied.

    De zon werkte mee, wat de vrolijke sfeer verhoogde. Omringd door muziek en lekkere hapjes konden de aanwezigen volop genieten van een scala aan creatieve workshops. De kinderen beschilderden en versierden T-shirts met daarop het thema van de dag: “hand in hand voor een kind, als één familie.” Ook vlochten ze bloemenkransen. Een van de populairste activiteiten, zowel voor de kinderen als de volwassenen, was het maken van een vrolijke pop uit oude kranten, een stok en felgekleurde stofjes.

    “De kinderen vonden het erg leuk om de poppen te maken en de T-shirts te versieren,” zegt François Bourget, president-elect van de Kiwanis-club van Oa Oa de Tahiti. “De foto’s spreken voor zich: je ziet hoe aandachtig, lachend en vrolijk de gezichten staan.”

    Er was een optocht door de stad, waarna een jury de outfit van de kinderen beoordeelde; de winnaars kregen als prijs manden met voedsel en cadeautjes. Deze vrolijke dag eindigde met de aparima, een traditionele Polynesische dans, elegant uitgevoerd door de kinderen van Moorea.

    “Alle Kiwanis-leden waren verrukt door deze hartverwarmende dag vol solidariteit en vriendschap,” aldus Bourget. “Het was ontzettend fijn om mee te doen, om elkaars club en dat waar Kiwanis voor staat te leren kennen. We waren allemaal even enthousiast.”  —Courtney Meyer

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u wilt delen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Wat doet uw Kiwanis-club om zichtbaar te zijn in uw omgeving? Vertel het ons in het vak hieronder.

  • Helpen bij rampen

    aug 02, 2013
    Aftermath of Harveyville tornado

    In februari 2012 werd Harveyville in de Amerikaanse staat Kansas verwoest door een tornado, die bomen ontwortelde en huizen vernielde. Ron Snoddy, een Kiwanis-lid uit de nabijgelegen plaats Berryton, kwam in actie naar aanleiding van de ramp. Door bomen om te hakken en puin te ruimen hielp hij de bewoners te redden wat er nog te redden viel van hun bezittingen. Hij deed dit in zijn hoedanigheid van getrainde vrijwilliger van het Community Emergency Response Team (CERT), een noodhulpteam dat een jaar eerder door zijn Kiwanis-club was geformeerd. 

    “Ik vond dat ik dit moest doen,” zegt Snoddy. “Ik moest iets doen voor de gemeenschap daar.”

    In 1993 werd het CERT-concept aangepast aan de plaatselijke situatie in gebieden overal in de VS door het Federal Emergency Management Agency (het federaal bureau voor rampenbestrijding, FEMA). Vrijwilligers worden opgeleid om voorbereid te zijn op rampen en getraind om mensen te helpen als er nog geen professionele hulpverleners ter plaatse zijn.

    “Als er een ramp gebeurt, is onze eerste taak ons gezin in veiligheid brengen,” aldus CERT-lid en clubpresident Bette Snoddy. “Dan kijken we hoe het met onze buren is en melden we op welke plaatsen er onmiddellijk zorg nodig is. Soms worden we gevraagd voor lichte zoek- en reddingsactiviteiten in stedelijk of landelijk gebied, of voor het bieden van medische noodhulp en/of troost aan mensen uit de buurt.”

    In het geval van brand, een tornado of een overstroming sturen de CERT-leiders, die een klein gebied toegewezen krijgen, een inschatting van de situatie naar hun centrale commandopost, die de informatie op zijn beurt weer doorgeeft aan het reddingspersoneel.

    “Wij proberen onze omgeving veilig te maken, nu en voor toekomstige generaties,” vertelt Bette Snoddy. “Helaas lijkt het wel of rampen altijd mensen raken die het toch al moeilijk hebben. Laatst was er brand bij een eenoudergezin met vier kinderen. De gezinsleden raakten niet gewond, maar het was een schok toen ze de realiteit onder ogen zagen en beseften wat er verloren gegaan was en wat er onmiddellijk nodig was. Het is voor mij een troost dat ik hen kan helpen de dingen in perspectief te plaatsen.”

    De CERT-activiteiten worden ondersteund door verschillende inzamelingsacties, waaronder een garageverkoop en een wedstrijd met rubber eendjes in een meer in de buurt, en door lokale subsidies en giften. In het begin bestond de groep alleen uit Kiwanis-leden. Maar aan de opleiding “waarschuwen voor storm” en de Neighborhood Night Out – aanvankelijk gesponsord door de Kiwanis-club en bedoeld om aandacht te schenken aan veiligheid in een gezinsvriendelijke omgeving – doen nu ook mensen van buiten Kiwanis mee.

    De achtergrond van de individuele vrijwilligers bepaalt welke hulp ze bieden. Personen met medische ervaring doen vaak triage, zoek- en reddingsacties; anderen doen administratief werk, zoals het opstellen van kostenanalyses met betrekking tot het incident en het bijhouden van de uren van het personeel.

    “Omdat ik op het platteland woon, is mijn taak het redden van dieren,” zo legt Kiwanis-lid Rich Runnebaum zijn rol binnen CERT uit. “We moeten niet alleen voor onze buren, maar ook voor ons viervoetige vrienden zorgen. Moeder Natuur kan soms wreed zijn.”

    Het werk is geestelijk en soms ook lichamelijk zwaar, maar het is ook dankbaar werk. Voor Ron Snoddy werd dat duidelijk bij een recente bloedinzameling, toen een vrouw hem vroeg om bloed te geven. Na een gesprekje tussen de twee bleek dat hij had helpen puinruimen bij haar vroegere huis na de tornado van 2011 in Harveyville. “Ze was diep ontroerd toen ze hem ontmoette,” herinnert Bette Snoddy zich. –Courtney Meyer

    Working in the control room

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u wilt delen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Helpt uw Kiwanis-club mensen die getroffen zijn door een ramp? Vertel ons hoe in het vak hieronder. 

  • Floreren op het aardbeifestival

    jul 29, 2013
    Boys at festival enjoying smoothies

    Of het nu gaat om een pannenkoekontbijt of een kerstviering, de evenementen die Kiwanis organiseert brengen vaak mensen bij elkaar op een manier die hoort bij de identiteit van de club. Het aardbeifestival in Newark vormt hierop geen uitzondering.

    Dertig jaar geleden werd het festival voor het eerst gehouden door een organisatie voor stadsverbetering die meer mensen naar het gebied wilde halen. De Kiwanis-club van Newark in de Amerikaanse staat Ohio was belast met het maken van de aardbeiengebakjes. Een paar jaar later werd de organisatie ontbonden; de Kiwanis-leden namen de lege plaats in. De club staat nu voor de omvangrijke taak om korting op voedsel te bedingen bij verkopers, een overeenkomst te sluiten met een bedrijf voor kermisattracties, elektriciteit en andere voorzieningen te regelen, artiesten te contracteren en een optocht te organiseren waarbij in vier leeftijdsgroepen een meisje tot Miss Aardbei wordt gekroond.

    “De club is het hele jaar bezig met de planning voor dit festival,” zegt Bill Rauch, voorzitter van het aardbeifestival.

    Daarbij hoort ook de bezorging, net van tevoren, van 250 dozen aardbeien voor het beroemde aardbeiengebak van de club. Maar het is het waard. Hoewel het dit jaar dreigde te gaan regenen, kwamen er meer dan 20.000 mensen aardbeien eten, naar de optochten kijken en luisteren naar de muzikale optredens, van countrybands tot een energiek dansorkest.

    “Het aardbeiengebak is overheerlijk; dat trekt ongetwijfeld veel mensen,” zegt Rauch. “Voor mensen met lage inkomens die zich een bezoek aan een groot amusementspark niet kunnen veroorloven, is het festival de kans om toch zo’n ervaring op te doen, in de buurt en voor minder geld.”

    Dat vindt clubpresident Michael Harris ook. “De verkopers bieden een grote verscheidenheid aan lekkernijen die je in de plaatselijke horeca niet vaak bij elkaar vindt,” zegt hij. “Het is een mooie locatie, op het plein in het centrum van Newark. Onze optocht trekt een heleboel kinderen met hun ouders en grootouders als fans. Ik denk dat iedereen het erover eens is dat de opbrengt ten goede komt aan een zeer goed doel.”

    Het evenement trekt veel kinderen en is ook bedoeld voor hulp aan kinderen.

    “Al sinds de jaren 20 van de vorige eeuw steunen onze club en een plaatselijke vrouwenvrijwilligersorganisatie gezamenlijk Camp O’Bannon, opgericht in 1913,” zegt Rauch. “Dat is een kamp voor kinderen uit gezinnen met lage inkomens, die anders niet de kans zouden hebben om naar een kamp met een verrijkingsprogramma te gaan. Het aardbeifestival is onze belangrijkste fondsenwervingsactie ten bate van het kamp.”  –Courtney Meyer

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u wilt delen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Organiseert uw Kiwanis-club ook evenementen bij u in de buurt? Vertel ons hoe in het vak hieronder.

  • Mobiele voedselbank brengt eten bij gezinnen

    jun 29, 2013

    Fort Myers Metro-McGregor Kiwanians with the mobile food bank

    Door de moeilijke economische omstandigheden kan de voorraadkast soms snel leeg raken. Om steun te bieden aan bewoners die de gevolgen van de financiële crisis nog ondervinden, besloten een Kiwanis-club in Florida en twee plaatselijke instanties hun hart te laten spreken en hun middelen aan te wenden voor het opzetten van een plaatselijk “voedselbezorgproject”.

    In 2009 werd Lee County in Florida door CNN (een Amerikaans kabelnieuwsnetwerk dat met bepaalde beperkingen wereldwijd uitzendt) bestempeld als een van de gebieden die het hardst getroffen waren door de huizencrisis in de VS. Een jaar eerder meldde MSNBC (een Amerikaanse kabelnieuws- en informatiebron die ook in Canada beschikbaar is) dat het gebied Cape Coral-Fort Myers de trieste eer te beurt viel bovenaan de lijst met gedwongen huizenverkopen te staan. Het gevolg: een werkloosheid van 10 procent en gezinnen die gedwongen worden te kiezen waaraan ze hun geld moeten besteden: wonen, gezondheidszorg of eten. Meer dan 60 procent van de huishoudingen in Zuidwest-Florida kan zich niet altijd goede voeding veroorloven.

    “Onderzoek heeft aangetoond dat gezinnen met lage inkomens als eerste worden getroffen door een recessie en als laatste er weer bovenop komen,” zegt Kim Berghs, leider van het vrijwilligerscentrum van The United Way in de provincies Lee, Henry en Glades. (The United Way is een organisatie in de VS die de middelen die beschikbaar worden gesteld door de plaatselijke instanties waarmee ze samenwerkt, koppelt aan de noden in de gemeenschap.)

    Om het probleem van honger aan te pakken, zette de Harry Chapin-voedselbank een aantal jaren geleden een mobiele voedselbank op. Daar wordt echter te weinig gebruik van gemaakt, omdat er te weinig mankracht en financiële middelen zijn voor de uitvoering.

    The United Way en de voedselbank ontvangen geregeld steun van de Kiwanis-club in Fort Myers Metro-McGregor. Het idee om samen een actie met de mobiele voedselbank te organiseren, leek de betrokken partijen een voordelige en slimme manier van samenwerken.

    “Onze club zag als een van de eersten in de regio hoe goed dit was voor onze noodlijdende medeburgers en hoe kostenefficiënt deze samenwerking was”, zegt Berghs, die tevens secretaris is van de Kiwanis-club in Metro-McGregor.

    The United Way zocht uit in welke buurten de gezinnen woonden die het voedsel het hardst nodig hadden en promootte het evenement door middel van zijn netwerk.

    Op de dag van de actie deelde het organiserende team, samen met de Kiwanis-clubs van Fort Myers en Fort Myers-Edison, bijna 7000 kg voedsel uit ter waarde van 25.000 dollar: vlees, verse producten en houdbare artikelen, aan 246 huishoudingen, voornamelijk gezinnen met hongerige schoolgaande kinderen en ouderen.

    “De mensen waren vriendelijk en dankbaar en Kiwanis was in de gelegenheid om zich te laten zien in de gemeenschap,” zo zegt clubpresident Jessica Gnagey.

    “Het was zo fijn om de opgetogen gezichten te zien van de mensen die we hielpen,” vertelt Al Brislain, voorzitter van de Harry Chapin-voedselbank. “De meeste gezinnen met lage inkomens kunnen zich geen vers voedsel veroorloven; de mobiele voedselbank verrichtte die dag dus een goede daad voor honderden gezinnen.” –Courtney Meyer

    A United Way volunteer builds a food tower

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u wilt delen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Is uw gemeenschap hard geraakt door de economische recessie? Vertel ons hoe uw Kiwanis-club gezinnen hielp overleven in het vak hieronder.

  • Gitaren cadeau

    jun 29, 2013

    Uncle Raggy with the Hannah Montana guitar

    Dural Ragsdale, of “oom Raggy”, zoals hij ook bekendstaat, is een bijzonder Kiwanis-lid.

    “Ik ben altijd op zoek naar ongewone projecten,” zegt hij. Ragsdale is lid van de Kiwanis-club in Port City, Vicksburg (Mississippi, VS) en was vroeger beroepsgitarist.

    Hij geeft uitdrukking aan zijn liefde voor muziek door gitaren te schenken aan kinderen die er graag een willen hebben. Hij kwam op dit idee toen zijn zoon muziek wilde opnemen met een paar vrienden, onder wie een jongen die alleen een oude, bijna onbespeelbare gitaar had. Ragsdale liet de tiener een van zijn Epiphones gebruiken. Toen hij merkte hoezeer de jongen dat waardeerde, gaf hij hem het instrument cadeau.

    Door zijn muzikale achtergrond had hij een huis vol instrumenten bij elkaar verzameld. Hij begon meer instrumenten weg te geven, van Martin gitaren tot elektrische Yamaha-computerdrums.

    “We doen het niet vaak, maar we weten dat de tijd rijp is als we weer een bijzonder instrument op de kop tikken,” legt Ragsdale uit.

    Het laatste instrument dat hij kreeg, was een gehavende Hannah Montana Disney Washburn-gitaar. Eerst dacht hij dat het een speelgoedgitaar was, maar toen hij erop begon te spelen, merkte hij dat het instrument er toch niet zo slecht aan toe was als gedacht.

    Hij herinnert zich de les van zijn vader: “Ook al lig je in de kreukels, als je nog kunt horen, kunnen ze je weer oplappen.”

    Samen met zijn Kiwanis-club zette hij de felpaarse vondst op YouTube om hem aan te bieden. Verschillende volwassenen wilden de gitaar wel kopen. Maar nadat hij was gerepareerd, verstuurde de club de elektrische gitaar met een Peavey-versterker en een koptelefoon naar een meisje genaamd Zara. Haar moeder wilde graag dat ze leerde gitaar spelen.

    “We ontdekten wat het betekent om deel uit te maken van de wereldgemeenschap,” zegt Ragsdale. “Ons motto is immers: kinderen helpen, één kind, één gemeenschap per keer. Ook al kennen we je niet, daarom geven we nog wel om je!” –Courtney Meyer

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u wilt delen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Heeft uw Kiwanis-club wel eens een muzikaal geschenk gegeven? Vertel ons hoe in het vak hieronder.

blog comments powered by Disqus