Laatste nieuws

  • Hardlopen

    mrt 20, 2013

    Runners in the Kingston Classic

    Veel inwoners van Kingston in de staat New York houden van hardlopen. Onder de inwoners bevinden zich aardig wat hardlopers, verenigd in een groot aantal clubs. Toen de traditionele hardloopwedstrijd niet door dreigde te gaan, aarzelde de Kiwanis-club van Kingston dan ook niet om in de bres te springen en het evenement nieuw leven in te blazen.

    Jarenlang konden de deelnemers zij aan zij met de beste atleten uit Kenia en Ethiopië rennen tijdens een jaarlijks evenement, de Kingston Classic. Deze klassieker werd voor het eerst gehouden in 1981. Het was toen een race van tien kilometer, bedoeld om de hardlopers in vorm te laten komen voor de marathon van Boston. Om ook deelnemers te trekken die nog niet toe waren aan een hele marathon, werd er in 2009 een race/wandeling van 2,1 mijl aan toegevoegd.

    Toen de klassieker in 2010 niet meer georganiseerd werd, stond een plaatselijk Kiwanis-lid op om te voorkomen dat dit traditionele sportevenement voor altijd voor de gemeenschap verloren zou gaan. Greg Riley had al eerder twee andere races op touw gezet. Hij zocht contact met zijn mede-Kiwanis-leden – van wie velen vroeger vrijwilliger waren geweest bij de race –  en vroeg hen hem te helpen opnieuw een hardloopwedstrijd te organiseren.

    “De Kiwanis-club van Kingston was al jaren op zoek naar een goede zaak om zich aan te wijden, een zaak waarbij het er niet alleen om gaat wie we zijn, maar – belangrijker – wat we doen in onze gemeenschap”, merkt hij op.

    De bemoeienis van de club met de race hield wel in dat er een paar tradities overboord werden gezet.

    “We hadden een gesprek met alle oude sponsors en lieten hen weten dat we geen geldprijzen beschikbaar zouden stellen (voor de snelste hardlopers)”, zegt Riley. “Alle ingezamelde dollars moesten binnen de gemeenschap worden besteed aan projecten voor jongeren en ouderen die het geld goed konden gebruiken.”

    Om nog meer te benadrukken dat het om een evenement voor de  hele gemeenschap ging, werd de hardlopers gevraagd hun stem uit te brengen op de groep supporters die het meest enthousiast was bij het aanmoedigingen van de deelnemers. Als de supporters met de meeste stemmen een non-profitorganisatie vertegenwoordigden, zou deze het prijzengeld krijgen; als ze een bedrijf vertegenwoordigden, ging het geld naar een goed doel van hun keuze. Ook werd het inschrijfgeld verlaagd, zodat er meer mensen zouden kunnen deelnemen.

    “We kregen veel positieve reacties op de veranderingen die we doorvoerden en op de nieuwe opzet, waardoor het toezicht op toekomstige races gemakkelijker zou worden”, verklaart Riley. En dat is geen grootspraak. Een plaatselijke krant, de Daily Freeman, riep de organisatoren – bijna allemaal Kiwanis-leden, van de pr-man tot de penningmeester – uit tot “sportmensen van het jaar 2012”.

    Gedurende de twee jaar dat de Kiwanis-club nu de leiding heeft, is er 45.000 dollar ingezameld voor diverse hulporganisaties en projecten, van het service-leiderschapsprogramma van Kiwanis tot onderzoek naar diabetes bij kinderen, het kindertehuis van Kingston en activiteiten voor de jeugd, zoals basketbal en ballet. Maar deze missie van de Kiwanis-club had nog meer resultaat: minstens tien mensen zijn lid geworden, speciaal om betrokken te kunnen zijn bij de race.  —  Courtney Meyer

    A man and a young child warm up for the race

  • Een droom wordt werkelijkheid

    mrt 13, 2013

    Kiwanians cut a ribbon to ceremoniously open the new park

    De Kiwanis-club van het centrum van Springfield in de Amerikaanse staat Missouri heeft in het verleden al veel gedaan voor gehandicapte kinderen. In 1937 opende de club in Springfield de eerste school speciaal voor lichamelijk gehandicapte kinderen. De club bleef deze school jarenlang steunen, tot het moment dat het een gewone openbare school werd. Op deze plek was ook de enige “voor iedereen toegankelijke” speelplaats in de buurt… Tot nu toe.

    Jaren later kwam de club op het idee om in een park een speelplaats aan te leggen die voor iedereen toegankelijk was, ook voor gehandicapten. Het bestuur van de openbare parken vond dit een goed idee en wilde wel meewerken. Men zorgde voor tekeningen van speelplaatsen, hulp bij de begroting en een stuk grond in het Jenny Lincoln-park. In de tekeningen waren onder andere opgenomen hellingbanen, een interactief speeltoestel op de grond en met textiel beklede vlakten, allemaal goed toegankelijk voor rolstoelen. Er zouden aangepaste schommels worden geïnstalleerd die voldeden aan de richtlijnen van de Americans with Disabilities Act (ADA), en bij de parkeerplaats zou een oprit komen.

    Hoewel het clubfonds 11.000 had toegezegd, viel het niet mee om het streefbedrag (100.000 dollar) te halen.

    “Dit was een zeer ambitieus project, het grootste sinds vele jaren voor deze club”, zegt de penningmeester van de club, Carol Cruise. “Onze eerste hindernis was dat we alle leden achter het project moesten zien te krijgen, want er was veel werk en enorm veel toewijding mee gemoeid. Onze club had op dat moment maar 40 leden. Velen van ons schrokken ervoor terug, bang dat het zou mislukken.”

    Maar met doorzettingsvermogen, subsidie, twee grote geldinzamelingsacties en donaties van particulieren en bedrijven werd dit aanzienlijke bedrag in slechts twee jaar tijd binnengehaald voor het Springfield-Greene County Park. Nog een jaar later was het park aangepast en de speelplaats gereed. De bus vol enthousiaste gehandicapte kinderen van de plaatselijke basisschool die naar de opening kwamen, en de waardering van de plaatselijke autoriteiten, maakten het allemaal de moeite waard.

    “Uiteindelijk is onze club sterker geworden door dit succes. Niet dat we al weer aan zo’n groot project toe zijn, maar we weten nu dat we het kunnen”, aldus Cruise.  –Courtney Meyer

  • Terug op veler verzoek

    mrt 06, 2013

    JiÃ…â„¢ina Bohdalová, Czech actor and storyteller, with a patient

    Het begon als een eenvoudige poppenactie. Leden van de Kiwanis-club van Ostrava in de Tsjechische Republiek naaiden onafgewerkte stoffen poppen, die ze uitdeelden aan kinderen in het ziekenhuis.

    Toen kwamen de Kiwanis-leden op het idee om populaire acteurs en zangers te vragen om de poppen te versieren en een kalender te maken met afbeeldingen van het resultaat.

    Ze nodigden de beroemdheden uit om te helpen met het uitdelen van de poppen. En de kinderen vonden het geweldig!

    “We zagen hoe de ogen van de kinderen begonnen te stralen, toen ze hun favoriete zanger of acteur zagen”, zegt Eva Pastuskova, de president van de club. “Op verzoek van de kinderen en de artsen gaan we door met deze bezoekjes.”

    De volgende celebrity’s verruilden het afgelopen jaar de rode loper voor de ziekenhuisgangen:

    Taťjána Medvecká, actrice bij het Nationale Theater in Praag, beschilderde niet alleen poppen met de kinderen, maar deelde ook mobiele dvd-spelers en speelgoed uit.

    Michal David, zanger en componist, had zijn nieuwe cd meegebracht. Ook zong hij zijn hit "Drinking Cola", populair bij kinderen.

    "De kinderen vinden het fijn dat er iemand op bezoek komt om hun verblijf een beetje aangenamer te maken en wat leven in de brouwerij te brengen", zei David.

    Jiřina Bohdalová, Tsjechisch actrice en verteller van de Tsjechische sprookjes "Rákosníček" en "Pohádky z Mechu a Kapradí,” was erg populair bij de jonge patiëntjes. “De kleintjes sperden hun ogen wijd open toen ze mevrouw Bohdalová een stukje hoorden voorlezen uit het Tsjechische sprookje ‘Křemílek a Vochomůrka,’” vertelt Pastuskova. “Ze vroegen zich af hoe het kon dat de vrouw wier stem ze kenden van de personages op tv, hier nu terechtgekomen was.”

    Josef Vojtek, leadzanger van de rockgroep Kabát, hielp de Kiwanis-leden bij het bezorgen  van spullen voor de speelkamer van het ziekenhuis en zong een van de bekendste liedjes van de groep: “Colorado.”

    "Ik heb bijna alle cd’s van Kabát”, zei de elfjarige Luke enthousiast. “Maar nu heb ik van meneer Vojtek een gesigneerde cd gekregen. Helemaal voor mij alleen, en ik ga hem echt niet uitlenen."

    De Kiwanis-club van Ostrava heeft nu 80 poppen die door beroemdheden zijn beschilderd en is van plan deze tentoon te stellen in de stadsbibliotheek van Ostrava, als onderdeel van de landelijke Kinderdag op 1 juni.  –Jack Brockley

  • Blij met renovatie

    feb 27, 2013

    Kiwanis Club with Mr. Grier

    Twee Jamaicaanse serviceclubs doen iets terug voor een gepensioneerde schoenmaker die veel voor de gemeenschap heeft gedaan. 

    De Kiwanis-club van Moneague wilde iets doen voor iemand die in grote nood verkeerde en kwam terecht bij Hubert Grier. Hij woont al zijn hele leven in de wijk Steerfield, St. Ann. Tien jaar geleden raakte hij gehandicapt door een auto-ongeluk. Toen de Kiwanis-leden de 87-jarige thuis bezochten, troffen ze een huis aan met een lekkend dak en zonder keuken en badkamer, te midden van een oerwoud aan struikgewas.

    Onder de leden van de Kiwanis-club bevonden zich ijzerwarenhandelaars, een aannemer, een timmerman en een behanger. De Kiwanis-club bundelde zijn krachten en fondsen met de Optimist-club van Golden Grove. In 24 uur tijd repareerde het team Griers dak, bouwden ze een provisorische keuken met een fornuis, snoeiden ze het struikgewas rond het huis en zorgden ze voor een nieuw bed. Ook Grier zelf kreeg een metamorfose: hij ging in bad en zijn nagels en haar werden geknipt.

    Eerst was Grier niet zo enthousiast over die vreemden in zijn huis, maar toen hij zag wat ze voor elkaar hadden gekregen, was hij diep onder de indruk. “Hij zat op zijn nieuwe bed rond te kijken met een lach op zijn gezicht en bedankte ons telkens weer”, zegt oud-clubpresident Donna Coombs.

    De servicegroepen zijn van plan regelmatig terug te komen met eten en kleren. Ook proberen ze, via een Jamaicaanse liefdadige organisatie, een comfortabeler huis met badkamer voor Grier te regelen. –Courtney Meyer

  • Computers voor colleges

    feb 20, 2013

    Schoolchildren learn to use the new computers

    Wat voor de een rommel is, kan waardevol zijn voor een ander. Dat gaat zeker op voor de computers die werden geschonken aan studenten in Timor Leste.

    Toen een medewerkster van het beleggingsbedrijf Bell Potter, die tevens Kiwanis-lid was, hoorde over de op handen zijnde fusie van haar bedrijf, wist ze meteen wat er moest gebeuren met de 180 overtollige computers. Toen Timor Leste (ook bekend als Oost-Timor) in 1999 na een jarenlange strijd onafhankelijk was geworden, kreeg het Kiwanis-district in oprichting Australië een verzoek om hulp. Daarop begon het district met een tienjarig project voor de verstrekking van melk aan de kinderen in Timor Leste. Projectcoördinator Kevin Wood maakte gebruik van zijn connecties daar en doneerde de computers van Bell Potter aan hun nieuwe eigenaars.

    “Ik ben er vaak geweest en hoorde dan van plaatselijke studenten dat er dringend behoefte was aan computercursussen. Ik ben zowel blij als deemoedig nu er op het gebied van hun onderwijsvooruitzichten zo’n grote stap vooruit is gezet”, aldus Wood.

    Een groep mensen regelde het vervoer met een verhuisbedrijf dat zich beschikbaar had gesteld en verpakte, bezorgde en installeerde de computers op een paar zorgvuldig uitgekozen werkplekken: het zuivelbedrijf en de hogescholen van de salesianen van Don Bosco in Fuiloro, Comoro, Laga, Lospalos en Maliana. Deze opleidingen staan erom bekend dat ze veel van de overheidsambtenaren van het nieuwe land leveren.

    Pater Jose is net zo enthousiast als Wood over dit resultaat, dat mogelijk werd gemaakt door de donatie. “Ja, de computers die Kevin geregeld heeft zijn een zegen voor onze studenten. Voor velen van hen is het de eerste keer dat ze de kans krijgen om een computer aan te raken. Ze moeten het nog leren.” –Courtney Meyer

blog comments powered by Disqus