Laatste nieuws

  • Teamwork brengt verandering

    mei 15, 2013

    Construction of the Garcelon Civic Centre

    Met veel volharding en netwerken lukte het een Canadese Kiwanis-club om geld te doneren voor de bouw van een recreatief centrum in de buurt. En de steun voor het project bleek niet alleen verandering in de gemeenschap te brengen, maar ook in de club zelf.

    Na zeven jaar ijverig fondsen werven kon de Kiwanis-club van St. Stephen in New Brunswick zijn toezegging waarmaken en 100.000 Canadese dollar bijdragen voor de bouw van het Garcelon gemeenschapscentrum. Dit centrum moet het middelpunt van de gemeenschap worden voor recreatie en sociale en culturele activiteiten; de bouw ervan moet een stimulans zijn voor de economie. Het 3,5 miljoen dollar kostende centrum is bestemd voor inwoners en bedrijven van Charlotte County (New Brunswick, Canada) en Washington County, (Maine, VS) en omvat onder andere een ijsbaan, een recreatiebad, een therapeutisch zwembad, een renbaan en vergaderruimte. De opening zal naar verwachting plaatsvinden in de herfst van 2013.

    “Onze club wilde graag zijn medewerking verlenen, omdat we begrepen hoe belangrijk een faciliteit als deze is voor onze gemeenschap,” legt Lisa Murphy, de voorzitter van de club, uit.

    Donaties zoals die van de Kiwanis-club vormden een aanvulling op de financiering door de landelijke, provinciale en gemeentelijke overheid. Het was de grootste financiële bijdrage in de geschiedenis van de club, en ook een van de belangrijkste geldbronnen voor het project.

    “De Kiwanis-club van St. Stephen komt aan zijn financiële middelen door de buurtbewoners,” zegt de secretaris van de club, Roger Alain. Hoewel het project gemengd werd ontvangen door de belastingbetalers in de gemeente, vindt hij dat de Kiwanis-club handelt in het belang van de economie en de burgers van zijn gemeenschap.

    “We hebben geluisterd naar de projectleiding; gemeentelijke ambtenaren hebben uitleg gegeven aan onze club als reactie op de zorgen die er leefden. Onze conclusie was dat een project van deze omvang wel een positief effect moet hebben op onze gemeenschap. Door met onze publieke activiteiten het gemeenschapscentrum Garcelon te steunen, hopen we dat iedereen positief ten opzichte van deze faciliteit zal staan als de bouw bewijst dat het niet een onbereikbare droom is,” zegt hij.

    De weg naar het 87-jarig jubileum, het moment waarop de cheque werd aangeboden, ging niet altijd over rozen. In het begin van de campagne moest een van de grootste jaarlijkse fondsenwervingsacties worden afgelast vanwege de economische crisis. Maar gepensioneerde leden die diverse beroepen hadden uitgeoefend, van filiaalbeheerder van een supermarkt tot directeur van een school of postbode, gebruikten hun connecties om nieuwe inzamelingsacties en verkopingen te organiseren. Samen met de plaatselijke Rotary-club sponsorde de Kiwanis-club al ieder jaar een bingo-actie op de radio ten bate van beide clubs en een barbecue op de nationale feestdag van Canada. Daarnaast begonnen de Kiwanis-leden ook met de verkoop van loten.

    Het succes van de fondsenwerving, aanvankelijk opgezet om de gemeenschap er economisch weer bovenop te krijgen, had ook zijn weerslag op de club zelf.

    “Het gaat onze club weer goed, en dat is alleen te danken aan de inspanningen van de Kiwanis-leden op allerlei service-gebied,” aldus Alain. –Courtney Meyer

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u wilt delen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Heeft uw club wel eens projecten of inzamelingsacties georganiseerd die leidden tot verandering? In het vak hieronder kunt u invullen wat u geleerd hebt van die ervaring.

  • Intercontinentale verandering door auto’s voor het goede doel

    mei 08, 2013

    Weinfelden Kiwanians at the Charity Classic

    De gedeelde passie van twee Zwitserse Kiwanis-leden voor klassieke auto’s werd ingezet om duizenden dollars in te zamelen voor kinderen in het Afrikaanse land Zimbabwe.

    Met instemming van de leiding van de Kiwanis-club in het Zwitserse Weinfelden organiseerden ze een van de grootste autoshows in het oosten van Zwitserland. De eerste editie was in 2009, de volgende in 2011. Op de tweede tweejarige Klassiekershow waren meer dan 60 voertuigen te zien in een parade door het kanton Thurgau.

    De Kiwanis-leden togen aan het werk, gemotiveerd door een presentatie die voor de club werd gegeven over het werk van Dr. Christian Seelhofer en zijn vrouw in een ziekenhuis in de bush in het Afrikaanse land Zimbabwe. De eerste twee autoshows werden goed ontvangen door het publiek en brachten in totaal 50.000 Zwitserse frank op. Met een deel van dit geld kon een weeshuis voor alleenstaande kinderen worden afgebouwd en geopend in 2009. De andere helft van het totaalbedrag is bestemd voor onderwijs aan de kinderen door de bouw en renovatie van drie scholen. Als blijk van dankbaarheid zijn er in de gebouwen plaquettes opgehangen met de naam van de Kiwanis-club.

    “De heer en mevrouw Seelhofer hebben de projecten opgezet en georganiseerd en de uitvoering ter plaatse gecoördineerd,” legt clublid Christoph Lanter uit. “Daardoor was het mogelijk optimaal gebruik te maken van de beschikbare fondsen.”

    Volgens recente berichten uit Zimbabwe is de verwachting dat de projecten, waarvan de meeste weinig kosten en met hulp vanuit de gemeenschap worden uitgevoerd, langere tijd zullen doorgaan. Enthousiast om te samenwerking te continueren, heeft de Kiwanis-club de opbrengst van de autoshow van 2013 al bestemd voor de bouw van een  voorschool met een speelplaats in het gebied Charamba/Zimbabwe. Waarschijnlijk blijft er genoeg geld over voor de aankoop van medische hulpmiddelen, zoals protheses, brillen en hoorapparaten voor kinderen met een beperking die patiënt zijn in de Seelhofer-kliniek in Silveira. –Courtney Meyer

    Meer informatie en foto’s van het evenement vindt u op www.charity-classic.ch.

    A school in Zimbabwe constructed with the Kiwanis club's funds

    Hebt u ook een Kiwanis-verhaal dat u wilt delen? Stuur het naar shareyourstory@kiwanis.org en we zullen het bekijken.

    Heeft uw club wel eens geld ingezameld voor een project in het buiteland? Beschrijf uw ervaringen in het vak hieronder.

  • Fondsen werven is fijn

    apr 24, 2013

    East Hawaii Kiwanians & their sponsored CKI members at the YMCA

    De handen uit de mouwen, én geld van Kiwanis, daarmee kon de YMCA op het eiland Hawaï dit jaar nóg meer kinderen bereiken.

    De Kiwanis-club van Oost-Hawaï werd benaderd door de Harry en Jeanette Weinberg-stichting, vanwege de betrokkenheid van de club bij de plaatselijke gemeenschap. De stichting bleek donaties van 10.000 dollar te verstrekken aan non-profitorganisaties die een project uitvoeren voor een andere non-profitorganisatie ten behoeve van kinderen in de gemeenschap. De Weinberg-stichting stelt zich ten doel hulp te bieden aan kwetsbare personen en gezinnen met een minimuminkomen door middel van giften aan service-organisaties. De Kiwanis-club koos ervoor het geld te bestemmen voor de YMCA van Hawaï, die zich inzet voor de gezondheid en de humanitaire noden van gezinnen en kinderen. De hulp varieert van voor- en naschoolse zorg tot activiteiten op het gebied van gezondheid en welzijn.

    Maar de gift van de club aan het centrum was niet louter financieel. Met hulp van de (door Kiwanis gesponsorde) Circle K-club van de Universiteit van Hawaï in Hilo werden de muren van het gebouw schoongemaakt en opnieuw geschilderd en werd het sanitair opgeknapt.

    Dat werk was geen pretje, maar zeker de moeite waard voor degenen voor wie het gedaan werd. 

    “Het schilder- en opknapproject voor het YMCA van Waiakea kwam als geroepen, gezien de problemen die veel non-profitorganisaties ondervinden bij het werven van fondsen voor projecten”, legt Kiwanis-lid Delmar Kleckner uit. “Door  het project werden de leden van Kiwanis en Circle K bij elkaar gebracht, ze werkten samen en leerden elkaar beter kennen. Veel gezinnen in Hilo profiteren van het voorschoolse programma, en een schoon, veilig en goed onderhouden gebouw komt goed van pas bij deze broodnodige maatschappelijke dienstverlening.”

    Een ander lid, Hunter Bishop, is het daarmee eens. “Het is altijd een genoegen om deel te nemen aan dit soort Kiwanis-projecten. Je leert echt begrijpen wat de ware betekenis van aloha (compassie) is, als zo veel mensen bij elkaar komen om iets waardevols te doen voor onze gemeenschap. Imua (ga zo door), Kiwanis!"

    De YMCA is meer dan dankbaar voor hun liefdewerk.

    “Wij helpen per jaar ongeveer 2500 kinderen in de leeftijd van 3-18 jaar”, aldus Fred Yamashiro, algemeen en financieel directeur van de YMCA van Hawaï. “Ongeveer 80 procent van de kinderen komt uit gezinnen met een laag inkomen en kan alleen deelnemen aan onze programma’s met een beurs. De gift van Kiwanis en de Weinberg-stichting zal worden gebruikt voor ons fonds dat studiebeurzen verstrekt. Wij geloven uit het diepst van ons hart dat geen enkel kind mag worden uitgesloten van deelname; uw gift helpt ons echt bij het uitvoeren van dit principe.”  –Courtney Meyer

  • Schilderen voor je plezier

    apr 17, 2013

    Kiwanian Priscilla Veidemanis paints the murals

    Joyce Mesrobian is vaak te vinden op de bospaden, rond de vijvers en op de vlakten op het terrein van het bejaardencentrum waar ze woont. Dit Kiwanis-lid uit Lindenhurst - the Lakes Area in de Amerikaanse staat Illinois vond het jammer dat veel van haar medebewoners daarvoor niet mobiel genoeg waren.

    Mesrobian wilde iets van die mooie natuur buiten naar binnen brengen. Daarom ging ze op zoek naar iemand die landschappen kon schilderen op de 50 meter lange kale muur in de tunnel tussen de aanleunwoningen en het verzorgingshuis The Village of Victory Lakes. Die schilder vond ze, toen Kiwanis-lid Priscilla Veidemanis overstapte van een andere club naar de Kiwanis-club van Lindenhurst.

    “Ik aanvaardde de opdracht zonder te aarzelen en bood mijn schildertalent aan”, zegt Veidemanis. “Ik heb altijd al graag geschilderd, en muurschilderingen vind ik erg leuk om te doen.” 

    Als dank voor het beschikbaar stellen van een locatie voor de vergaderingen van haar Kiwanis-club, twee keer per maand, schilderde ze een serie natuurtaferelen. Alle 24 schilderingen die ze maakte zijn landschappen van 90 bij 120 cm, in de stijl van gebrandschilderd glas. De meeste afbeeldingen hadden de natuur in de omgeving als inspiratiebron, maar voor sommige hadden het personeel en andere bewoners ideeën aangedragen. Verscheidenen van hen kwamen langs om de voortgang van haar werk te bewonderen; vaak lieten ze dankbare briefjes achter met suggesties voor toekomstige landschappen. Eén personeelslid vroeg of ze zijn zwarte labrador, Ranger, wilde schilderen.

    “Ik merkte dat de schilderijen bij veel bewoners herinneringen naar boven brachten en gesprekken over vroeger losmaakten”, zegt Veidemanis.

    Na bijna een half jaar werken is de eens zo saaie tunnel nu uitgerust met een vuurtoren die een donkere lucht verlicht, een windmolen omringd door kleurige tulpen, een pronkende mannetjespauw, een hert met haar jong in het bos en een monarchvlinder in een veld bloemen. Mesrobian is dolblij met het geschenk van haar vriendin.

    “Iedereen die woont en werkt in The Village at Victory Lakes kan nu altijd de pracht van de natuur ervaren door deze geschilderde “ramen” op de muur van de tunnel. Personeelsleden die druk aan het werk zijn, bewoners die zelfstandig of met een looprek langslopen, en vooral de bewoners die door vrijwilligers in een rolstoel worden gebracht, allemaal blijven ze even staan om te genieten van de opbeurende, hoop en vreugde schenkende schoonheid van het handwerk van de natuur.” —Courtney Meyer

    Murals

  • Poppenpret

    apr 10, 2013

    Children with dolls in Kenya

    Over de hele wereld zijn Kiwanis-clubs bezig poppen te maken voor kinderen die in het ziekenhuis liggen, maar er zijn er maar weinig die ze ook de halve wereld over sturen. Leden van de Kiwanis-familie uit het district Michigan in de VS versturen hun kleurige poppen al jaren naar landen op het Afrikaanse continent, ondanks de kosten die dat met zich meebrengt.

    Een Kiwanis-lid uit Michigan naaide poppen en jurken. Om een samenwerkingsprogramma te kunnen opzetten van clubs in Afrika bezuiden de Sahara en in de Verenigde Staten, werden deze activiteiten uitgebreid naar het hele district. Als oma van een kleinkind dat op vijfjarige leeftijd een openhartoperatie had ondergaan met een lappenpop aan zijn zijde, wist Pat Kiroff uit de eerste hand hoe belangrijk het is om een kind iets te geven dat troost biedt. Of het nu is omdat het kind ziek is, of gewoon omdat het dan iets voor zichzelf heeft. In haar functie van districtsvoorzitter van “Jonge kinderen eerst” deed ze een oproep om poppen te maken – dezelfde poppen waarvan er al zo veel gemaakt waren voor kinderziekenhuizen – en het project verspreidde zich als een lopend vuurtje. Vierenveertig clubs, waaronder Aktion Clubs, Key Clubs en CKI Clubs, maakten ruim 1200 poppen, met Kenia als eerste land van bestemming.

    Het fabriceren van de poppen was nog maar het begin. Rachelle Strawther-Okumu, Kiwanis-lid uit Kisumu in Kenia en werkzaam bij de Jeugdvoetbalbond van Kisumu, was bezig met het coördineren van een bezoek van vrijwilligers van een Britse voetbalclub aan Kenia, toen zich een kans voordeed die ze niet kon laten lopen.

    “Ze hadden een aanzienlijk bedrag ingezameld voor het transport van gedoneerde goederen, en de plannen voor de zending waren al klaar”, zegt Strawther-Okumu. “We stuurden een e-mail om te vragen of ze de poppen ook mee konden nemen.”

    Om de poppen naar Engeland te krijgen, kwamen de connecties van een Kiwanis-lid uit Michigan met de transportsector goed van pas.

    Eenmaal in Kenia aangekomen werden de poppen, samen met wat fruit, door leden van de Kiwanis-club van Kisumu uitgedeeld aan kinderen die waren opgenomen in de provinciale en districtsziekenhuizen.

    “Hoewel we hier in de loop van de jaren veel betere faciliteiten hebben gekregen, breekt het nog steeds je hart als je al die gevallen van malaria, hiv,  kanker enz. ziet”, zo zegt Strawther-Okumu. “De poppen kunnen de kinderen niet genezen van hun ziekte en hun omstandigheden niet veranderen, maar ze maken hen wel vrolijk en blij.” 

    Het totale aantal poppen dat door het district gemaakt is, is nu de 5000 gepasseerd. Er zijn nog 1200 in de maak voor de Democratische Republiek Congo, bijna 1800 voor  Nigeria en 400 voor Zuid-Afrika, wederom met de hulp van bevriende vervoerders, om de verzendkosten te drukken. En hoewel Kiroff vast van plan is om nog heel lang door te gaan met het project, met de nadruk op Afrika,  staat ze niet afwijzend tegenover aanvragen voor poppen uit andere landen. Een kerkelijke groepering bracht al 100 stuks naar Nicaragua.

    “Al maak ik maar één kind blij met een pop, dan heb ik mijn doel bereikt. Zo hebben ze iets voor henzelf, om vast te houden en mee te spelen”, aldus Kiroff.  —Courtney Meyer

    Wilt u zelf ook poppen maken? Hier vindt u het patroon.

blog comments powered by Disqus