Laatste nieuws

  • Hulp aan gezinnen die het moeilijk hebben

    jun 19, 2014
    Het gezin van Agustin en Beatriz Luz was een van de eerste die hulp kregen van de Kiwanis-club in Burbank. Terwijl Agustin een automobilist met pech hielp, werd hij aangereden; de dader reed door.

    Het begon allemaal in 1997. Stephen Veres, Kiwanis-lid in Burbank (Californië, VS), las in de krant een verhaal over een weduwe met kinderen die op slag dood was toen ze tijdens het tanken werd aangereden door een dronken automobilist die doorreed. Ze liet zes jonge kinderen achter, berooid en dakloos.

    Dat brak Veres’ hart; hij wist dat hij iets moest doen. Hij schreef zijn mede-Kiwanisleden aan en binnen enkele dagen kwamen er talloze tegoedbonnen en cheques binnen. Dat ging drie jaar lang door, tot de kinderen een stabiele thuissituatie hadden.

    Men realiseerde zich bij de club in Burbank dat er meer kinderen zijn die hulp nodig hebben. Daarom werd een permanent project opgezet: “Kiwanis Cares About Children” (“Kiwanis geeft om kinderen”).

    Mike Hele en zijn dochter van veertien, Allison, hoorden bij de eerste gezinnen die hulp kregen in het kader van dit project. Mike had een tumor in zijn hals die niet te opereren was. Ook zijn stembanden waren aangetast. Mike, een alleenstaande vader, maakte zich geen zorgen om zichzelf, maar om Allison en de zorg voor haar na zijn dood. De Kiwanis-club stond hem bij en na zijn overlijden voerde een aantal leden zijn wensen uit. Ze zochten een goed thuis voor Allison en betaalden voor haar opleiding en juridische kosten.

    Kort geleden hielp het KCAC-project de familie Satterstrom, die geen geld had voor de begrafenis van hun vermoorde zoon. KCAC zorgde ook voor voedsel, kleding en andere benodigdheden voor de zes broers en zusjes van de jongen.

    “Ik ben trots op onze club,” zegt Veres, “en dankbaar voor de vrijgevigheid van onze leden.” — Kevin P. McKenna

  • Daklozen helpen bij het inrichten van hun nieuwe huis

    jun 19, 2014
    De Kiwanis-familie in St. Paul, in de Amerikaanse staat Minnesota, heeft 564 uren op de teller staan voor het maken van meubels. Elke ochtend zijn ze bezig: dozen openen, onderdelen sorteren, instructies lezen, onderdelen vasthouden en schroeven vastdraaien, achterkanten vastspijkeren en laden in rails schuiven.

    De afgelopen drie jaar hielpen leden van de Kiwanis-familie in St. Paul (Minnesota) mensen in de buurt om hun leven weer wat waardigheid te geven.

    Het afgelopen jaar werken 141 vertegenwoordigers van één Circle K-club, negen Key-clubs en dertien Kiwanis-clubs met familie en vrienden samen bij het in elkaar zetten van 89 kasten voor mensen die op zichzelf gingen wonen. In samenwerking met Bridging, een non-profitorganisatie in Minneapolis/St. Paul en omgeving, zorgen de clubs voor kwaliteitsmeubels en huishoudelijke artikelen voor daklozen en armen.

    Kathleen Welle, lid van de Kiwanis-club van Columbia Heights/Fridley in Minnesota, riep de leden op om geld en tijd te doneren voor het kopen en in elkaar zetten van de bouwpakkette.

    Maar behalve voor het opbergen van spullen, dienen de kasten nog een ander doel.

    “Bij Bridging kunnen we altijd kasten gebruiken, naast andere meubels en huishoudelijke goederen,” zegt Sara Sternberger, de directeur van Bridging. “Kasten geven mensen een gevoel van waardigheid. Hun spullen hoeven niet meer los op de grond te staan, maar kunnen nu in laden worden opgeborgen.” — Cathy Usher
  • Vissen voor vrienden

    jun 19, 2014
    Nils Allemann, Samuel Marschall en Marcel Lation bakken vis tijdens het internationale Buskers-straatmuziekfestival en helpen de Kiwanis-club van Bern-Aare daarmee aan 5000 dollar voor het Eliminate-project.

    Als een groep muzikanten, kunstenaars, uitvoerende artiesten en hun fans bij elkaar komen, maken ze gemakkelijk vrienden. Toen vrijwilligers van de Kiwanis-club in Bern-Aare (Zwitserland) daar – op het internationale Buskers-straatmuziekfestival – de geur van vers gefrituurde fischknusperli (visnuggets) aan toevoegden, maakten ook zij snel vrienden.

    “Elk jaar wordt in Bern het Buskers-festival gevierd,” zegt Kiwanis-lid Theo Riesen. “Duizenden mensen komen dan naar onze hoofdstad, een uitstekende gelegenheid om Kiwanis te presenteren en geld in te zamelen voor het Eliminate-project."

    En terwijl ze nieuwe vrienden maakten en oude vriendschapsbanden aanhaalden, zamelden de ruim 30 leden van de club in Bern-Aare 5000 dollar in voor het redden en beschermen van moeders en baby’s. — Cindy Dashnaw

  • Bedankgedicht

    mei 19, 2014
    Cristian Dragusin had het zo naar zijn zin in een door Kiwanis ondersteund kamp, dat hij een bedankgedicht schreef.

    Zwemmen, spelletjes doen, knutselen en zelfs leren om een bloedinjectie te geven, dat alles inspireerde Cristian Dragusin tot het schrijven van een bedankgedicht voor het kamp ‘Een sprankje hoop’, een Roemeens programma ondersteund door Kiwanis-clubs in Roemenië, Noord-Carolina, Frankrijk en de Kiwanis International Foundation.

    Met zijn allen in de bus
    In opperbeste stemming, dus
    In het kamp kwamen we aan
    En zagen we lekker eten staan
    Het was er gezellig en knus

    Hadden we een wond
    Dan kregen we een injectie
    En na deze inspectie
    Speelden we weer in het rond

    Spetteren in het zwembad
    Ontzettend cool was dat
    En als we uit het water kwamen
    Deden we spelletjes met gekke namen

    Zelfs als het regende, treurden we niet
    We hadden geen verdriet
    En je hoorde geen gebrom
    We gooiden gewoon de plannen om

    We gingen naar het meer
    Daar vlijden we ons neer
    We voelden ons de koning te rijk
    Met broodjes, drinken en cake

    Soms deden we een kaartspel
    Dan vermaakten we ons wel
    Er kwam een goochelaar op bezoek
    Die toverde met zijn hoge hoed

    Hij had ook een konijn
    Dat vonden we fijn
    En we mochten ons verkleden
    En clowntje spelen

    Waar we ook vandaan kwamen
    We zijn nu allemaal kameraden
    Ik hoop dat ik op een dag
    Hier weer terugkomen mag

    Volgend jaar, vast en zeker
    Want mijn ziekte wordt niet beter
    Alleen stollingsfactor kan helpen
    Om bloedingen te stelpen

    Wij speelden en hadden pret
    En er werd goed op ons gelet
    De verzorgers waren lief
    En altijd voor ons actief

    Dit is het einde van mijn verhaal
    Heel hartelijk bedankt, allemaal!

    Meer brieven uit het Kiwanis-kamp vindt u op de iPad-app van Kiwanis-magazine (downloaden bij Newsstand of uit de App Store). U kunt meer lezen over het kamp ‘Een sprankje hoop’ in het juni/juli-nummer (2014) van Kiwanis-magazine.




  • Enquête geeft aanleiding tot nieuwe satellietclub

    mei 16, 2014


    Satellietclub van Iron Mountain-Kingsford komt één keer per maand bijeen voor pizza.

    Een ledenenquête bevestigde wat de leiders van de Kiwanis-club in Iron Mountain-Kingsford (Michigan, VS) al vermoedden: de daling van het ledenaantal werd voor een groot deel veroorzaakt doordat de wekelijkse vergaderingen gewoon niet passen in de drukke schema’s van deze tijd.

    Een oplossing voor dat probleem was het beginnen van een satellietclub.

    “Ik ben vaak de stad uit voor mijn werk,” zegt satellietlid en burgemeester van Iron Mountain, Bruce Rosen, wiens vrouw Jackie ook satellietlid is. “Ik kan niet aanwezig zijn bij de vaste lunchbijeenkomsten.”

    Maar eens per maand een pizza om 17.30 uur?

    “Dat past beter in ons rooster,” zegt Rosen.

    De satelliet heeft ongeveer twaalf leden. Zo’n vijf daarvan zijn afkomstig uit de traditionele club, vertelt de president van de club, Cindy Novak, die de groep vergelijkt met een bijzondere commissie.

    “Onze satellietleden doen mee aan alle clubactiviteiten,” zegt Novak. “Ze nemen voorzitterschap op zich bij bepaalde activiteiten van de gehele club, zoals onze jaarlijkse voorjaarsschoonmaak in een veteranengebouw, de kerstviering van de club en onze zomerpicknick.

    “Onze Key Club en Aktion Club doen ook mee aan de Kiwanis-activiteiten en soms wonen ze bijeenkomsten van de satellietclub bij.” — Verhaal door Scott Pembertonn

    Lees meer over de ledenwerfactiviteiten van de Kiwanis-club van Iron Mountain-Kingsford in het juni/juli-nummer (2014) van Kiwanis-magazine.

    De Kiwanis-club van Iron Mountain-Kingsford komt bijeen in een traditionele setting: een countryclub.

    Leden die door andere bezigheden niet aanwezig kunnen zijn bij de traditionele vergadering van de club in Iron Mountain (hierboven), komen één keer per maand bij elkaar voor pizza, kameraadschap en het bespreken van diverse zaken (bovenaan). Vaak krijgen ze gezelschap van leden van de door hun club gesponsorde Aktion Club.| Foto’s: David Hakamaki
blog comments powered by Disqus