Laatste nieuws

  • 60 miljoen meisjes

    feb 16, 2016
    Wanda Bedard in gesprek met leerlingen in Sierra Leone. Het project “60 Million Girls” zorgt voor financiële middelen om meisjes daar naar de middelbare school te laten gaan.
    Wanda Bedard in gesprek met leerlingen in Sierra Leone. Het project “60 Million Girls” zorgt voor financiële middelen om meisjes daar naar de middelbare school te laten gaan.

    Sinds de oprichting in 2006 heeft deze stichting, die in Montreal zetelt, al meer dan 2,1 miljoen dollar geschonken aan Canadese goede doelen en ngo’s ten behoeve van onderwijsprogramma’s in gemeenschappen waar meisjes worden gemarginaliseerd en vergeten, zoals in Zambia, Kenia, Afghanistan, Honduras, Zimbabwe, Indonesië, Ethiopië en Nicaragua.

    Een van de vele organisaties die dit project steunen, is de Kiwanis-club van Lakeshore (Montreal).

    “Wij steunen onze plaatselijke gemeenschap,” zegt Peter Bedard, lid van de Kiwanis-club van Lakeshore, Montreal, en de vader van Wanda. “Wij geven geld aan 60 Million Girls in het kader van ons internationale project.”

    De connectie met Kiwanis is geen toeval. Peter is al 57 jaar lid van Kiwanis en zijn dochter hielp al met Kiwanis-projecten toen ze een jaar of twaalf was.

    “Haar band met Kiwanis is voor het leven,” zegt hij. “Ze heeft me altijd geholpen met inzamelingsprojecten, net als mijn vijf andere kinderen en mijn vrouw.”

    Volgens Wanda zijn die jeugdervaringen, het helpen van haar vader bij vrijwilligersprojecten van Kiwanis, bepalend geweest voor haar wens om anderen te helpen.

    “We begonnen met een donatie van 1000 dollar; dit jaar hebben we al 10.000 dollar geschonken aan 60 Million Girls,” aldus Peter.

    Volgens de website van 60 Million Girls gaan naar schatting 124 miljoen kinderen en jongeren op de wereld niet naar school.

    “Het grijpt me nog steeds aan, als ik zie hoe meisjes overal ter wereld behandeld worden,” vertelt Wanda. “Ze krijgen geen kans om hun talenten te ontplooien. Ledereen heeft talenten waarmee hij een bijdrage kan leveren aan de wereld. Ik probeer daarbij te helpen.”  — Tamara Stevens
  • Hallo, zomer!

    feb 11, 2016
    Een jonge klant zit te genieten van haar pannenkoeken tijdens een strandfeest.
    Een jonge klant zit te genieten van haar pannenkoeken tijdens een strandfeest.

    Livemuziek weerklinkt over het meer; de vele bezoekers aan het jaarlijkse strandfeest van Kiwanis in Pewaukee vieren het begin van de zomer met een heerlijke barbecue en ijskoude drankjes. Twee dagen lang laven de feestgangers zich aan de zonneschijn, terwijl ze deelnemen aan activiteiten voor het hele gezin, zoals watersport, schminken, een pannenkoekenontbijt en natuurlijk volop eten, drinken en dansen.

    “Dit is zo’n fantastisch evenement; de hele buurt komt eropaf,” zegt Robbin Lyons, Kiwanis-lid. “Iedereen is relaxed en vermaakt zich prima!”

    Het strandfeest is al sinds 1994 het belangrijkste evenement van Pewaukee. Dit jaar stonden er onder andere waterskiën, een demonstratie van de roboticaclub en live optredens op het programma, dat duurde van 19.00 tot 23.00 uur. Bijna 40 sponsors verbonden hun naam aan wat wel wordt genoemd “het leukste strandfeest van de provincie Waukesha.”

    “Ik vind het ‘t leukste om gewoon rond te lopen en te kijken hoe iedereen zich vermaakt, na al onze inspanningen om het feest te organiseren,” zegt Pat Gallagher, Kiwanis-lid en voorzitter van het evenement.

    In 2015 was er een recordaantal bezoekers en zamelde de club, zelfs met gratis toegang en parkeren, 57.000 dollar in. De opbrengst gaat naar verschillende goede doelen in de omgeving, zoals een voedselbank, een opleidingsfonds en een bibliotheek.

    “We hebben lange dagen gemaakt, maar als je dit recordaantal bezoekers ziet, is het ’t allemaal waard,” zegt Gallagher. “En het is geweldig om te zien hoe het nog na-ijlt. We halen vele persoonlijke donaties binnen; cheques met hoge bedragen worden aangeboden tijdens presentaties. Een geweldige ervaring!”  — Danielle Karstens




  • Oud wordt nieuw

    jan 12, 2016
    Oude frames, voorvorken, banden en kettingen worden gerecycled tot nieuwe fietsen door Kiwanis-leden uit Ecuador.

    Oude frames, voorvorken, banden en kettingen worden gerecycled tot nieuwe fietsen door Kiwanis-leden uit Ecuador.

    Tientallen jongens en meisjes in de verpauperde stad Rio Caña in Ecuador rennen uitzinnig rond en lachen uitgelaten en trots. Zo wild gedragen deze kinderen zich anders nooit. Vaak kunnen zelfs de jongsten onder hen niet naar school, omdat ze moeten werken om geld voor het gezin te verdienen. Maar vandaag hoeft dat niet.

    Vandaag mogen ze zorgeloos zijn. Vandaag krijgen ze een cadeau: een fiets. Andere kinderen denken misschien: nou en? Maar voor deze kinderen is het een belangrijk transportmiddel, én een manier om plezier te maken, want dat hebben ze hard nodig.

    Eens was dit een grote hoop versnellingen, kettingen en hendels; nu is het een bron van geluk en mogelijkheden voor de kinderen van Rio Caña. Als Kiwanis-leden uit Ecuador naar de stad gaan, organiseren ze een feest voor de kinderen. Die mogen dan een fiets uitzoeken, helemaal voor henzelf.

    “Ik vind het geweldig dat de leden uit oud ijzer iets nuttigs hebben gemaakt, waar een groep kinderen plezier aan kan beleven,” zegt Atenaida Macias de Espinoza uit Manta, Kiwanis-lid en gouverneur van het district in oprichting Ecuador.

    Tegen de muur van een gebouw staat een rij glimmende, kleurige minifietsjes. Daarom rennen de kinderen zo uitgelaten rond. Ze willen het mooiste fietsje uitzoeken. Een klein meisje met krullen en een rood shirtje aan kiest een roze fietsje met bloemen uit. Ze springt op het zadel om hem uit te proberen. Als ze allemaal een fiets hebben uitgezocht, stuiven ze de onverharde weg op, draaien weer om en trappen fanatiek terug naar de Kiwanis-leden. De echo van hun lach achtervolgt hen, en dat zal de komende tijd zeker zo blijven.  — Ariana Gainer
  • Jesters reis

    jan 12, 2016
    Kiwanis-lid Jester Jersey uit Davis in de Amerikaanse staat Californië rust uit tijdens zijn wandeltocht door de Verenigde Staten om geld in te zamelen voor het Eliminate-project.

    Kiwanis-lid Jester Jersey uit Davis in de Amerikaanse staat Californië rust uit tijdens zijn wandeltocht
    door de Verenigde Staten om geld in te zamelen voor het Eliminate-project.


    Twee jaar geleden stuitte Jester Jersey op een boek dat zijn leven zou veranderen.

    In zijn autobiografie uit 1990, “The Long Walk Home”, beschrijft Matt Mattingly zijn wandeltocht dwars door Amerika ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van Kiwanis. Jersey was zo onder de indruk van Mattingly’s verhaal, dat hij besloot zelf ook een wandeltocht te ondernemen ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van Kiwanis. Met zijn tocht wilde hij geld inzamelen voor het Eliminate-project, een gezamenlijk project van Kiwanis International en UNICEF om tetanus bij moeders en pasgeborenen uit te bannen.

    Toen hij zijn uitrusting klaar had en zijn route had uitgestippeld, stapte Jersey, een Kiwanis-lid uit Davis in de staat Californië, op de trein naar New York, waar hij aan zijn reis begon. Honderdnegen dagen en zo’n 6115,5 kilometer later werd Jersey door een groep Kiwanis-leden welkom thuis geheten in de Japanse theetuin in San Francisco.

    Wat bezielde deze 29-jarige om zich bloot te stellen aan de ontberingen van een langeafstandswandeling? Daarvoor heeft Jersey geen spectaculaire verklaring. Hij zegt eenvoudig: “Ik wilde iets doen voor de gemeenschap.”

    Maar hoe bescheiden hij ook is, Jersey had weinig moeite met zijn langeafstandsvoettocht. Hij vertelt dat hij onderweg wat last had van insectenbeten en blaren, maar verder bagatelliseert hij de zwaarte van zijn onderneming.

    Tijdens de tocht zamelde hij meer dan $ 2000 in; berichten in de pers leverden daarnaast nog eens $ 1500 op.  — Matt Gonzales
  • Een verhaal over mij

    jan 12, 2016
    Jonge lezertjes lezen over hun eigen avonturen in gepersonaliseerde boeken, die ze hebben gekregen van Kiwanis-leden uit Wyoming.

    Jonge lezertjes lezen over hun eigen avonturen in gepersonaliseerde boeken,
    die ze hebben gekregen van Kiwanis-leden uit Wyoming.


    Dorothy Taylor, lid van de Kiwanis-club van Worland in de Amerikaanse staat Wyoming, herinnert zich nog goed dat ze het boekje “I Like Me” voor het eerst zag. Ze las het voor aan haar achterkleindochter en vond het een heel bijzonder verhaal.

    “Toen ik begon voor te lezen, drong het tot me door dat het boek over haar ging,” zegt Taylor. “Haar naam kwam erin voor, de naam van haar school, van haar juf, en van twee vriendinnetjes.”

    Met een gepersonaliseerd boek, waarin het kind zelf voorkomt, en soms zelfs dingen die het zelf heeft meegemaakt, wordt lezen leuk voor jonge lezertjes. Het boek “I Like Me”, bijvoorbeeld, is bedoeld om liefde voor lezen aan te wakkeren, een positief zelfbeeld te ontwikkelen en positieve associaties ten opzichte van school en leren te creëren.

    Taylor vond deze boeken heel geschikt om ook aan andere kinderen te geven. Ze zocht uit hoeveel kinderen er op de plaatselijke basisscholen zaten en hoeveel het project zou moeten kosten, voordat ze met haar idee aanklopte bij haar Kiwanis-club. Voor minder dan $ 1000 zou de club zes lerarenhandleidingen kunnen kopen en gepersonaliseerde boeken voor 94 leerlingen in groep 3 op drie plaatselijke scholen.

    Nadat de schoolbesturen hun fiat hadden gegeven, begon het personeel van de school met het verzamelen van informatie over de leerlingen, om gepersonaliseerde boeken over hen te kunnen maken. Binnen een maand konden Taylor en clubpresident Steve Hunt hun eerste boeken afleveren.

    “Ik stond versteld,” zegt Taylor. “Zodra ze de boeken gekregen hadden, leek het wel een bijenkorf: allemaal zaten ze luidop te lezen.”

    De club is van plan om door te gaan met deze traditie en volgend jaar weer boeken te schenken aan de nieuwe groep-3-leerlingen in Worland.  — Kimiko Martinez
blog comments powered by Disqus