Laatste nieuws

  • Kunst in actie

    feb 23, 2015
    De trotse maakster laat haar bekroonde naaiwerk zien op de Kansas State Fair.

    Toen de jaarlijkse tentoonstelling met werken van mensen met een beperking haar sponsor voor de Kansas State Fair in 2012 kwijtraakte, besloten de leden van de Hutchinsonse Kiwanis-club daar iets aan te doen. Zij doen wel vaker hun best om negatieve zaken voor kwetsbare groepen ten goede te keren.

    Als sponsor van de eerste Aktion Club in Kansas heeft deze Kiwanis-club een traditie als het gaat om het helpen van mensen met een beperking. Toen clublid David Morgan vertelde over het wegvallen van de sponsor, kwamen de leden in actie om 1000 dollar in te zamelen voor dit doel.

    “We hadden alle kosten wel willen betalen, maar we hadden ook een toelage voor aanvullende steun aangevraagd en gekregen van de Kiwanis International Foundation en het district Kansas,” vertelt Mike Gingerich, assistent-secretaris van de club. “Het district steunde het idee en veel andere Kiwanis-clubs in Kansas sloten zich daarop bij ons aan. De afgelopen jaren heeft Kiwanis de tentoonstelling dus gesponsord, en daar gaan we zeker mee door.”

    De acht Aktion Clubs in het district dragen geregeld originele werken bij aan de tentoonstelling, die elk jaar door meer dan 300.000 enthousiaste toeschouwers wordt bezocht. De Aktion Club-leden in Hutchinson, in leeftijd variërend van 20 tot 65 jaar, reageren zeer positief, zo merkt Mike. 

    “Alle werken op de tentoonstelling worden beoordeeld door een jury, ook die van mensen met een beperking,” vertelt Mike. “Je gelooft het bijna niet, zo blij zijn onze Aktion Club-leden als ze een lintje of een medaille winnen, of een van de prijzen van 10 dollar.

    “Al met al is dit een geweldig project voor ons, voor onze vrienden van de Kiwanis-club in Downtown Hutchinson die lange tijd met ons hebben samengewerkt, voor het district Kansas en voor de Kiwanis International Foundation. Door dit initiatief zullen kwetsbare groepen de komende jaren vertegenwoordigd blijven op de tentoonstelling.”  — Tekst: Nicholas Drake | foto’s: Mike Gingerich

    Aktion Club-lid uit Hutchinson haalt prijs op voor schilderij van een paard.
  • Theevriendinnen

    feb 23, 2015
    Iedere zondag serveert Janet Morningstar voor de “Willows-wandelaars” Gaelan de Wolf (midden) en Marjorie Clark een ontbijt in de Kiwanis-tearoom, met uitzicht op het strand en de zee. (Tekst en foto: John Ewing)

    Gaelan de Wolf en Marjorie Clark kenden elkaar slechts oppervlakkig, maar aan het ontbijt kwamen ze erachter dat ze veel gemeen hebben, niet alleen hun gevorderde leeftijd.

    Ze wonen allebei vlak bij Oak Bay, het Willows-park in British Columbia, elk aan een kant. Allebei wandelen ze geregeld op het lange wandelpad van Willows Beach. En beiden vinden ze het leuk om op winterse zondagochtenden samen te ontbijten in de tearoom van Kiwanis Willows Beach in Oak Bay.

    Dat ze vriendinnen werden, was geen toeval of het resultaat van een romantisch avondje. Ze herkenden elkaar bij een zondagochtendontbijt in de tearoom als collega-wandelaars. Beide vrouwen gebruiken geregeld een goedkoop winters ontbijt-voor-een-goed-doel, een project dat nu voor het derde jaar wordt georganiseerd.

    Waar praten de nieuwe vriendinnen zoal over? Vorige week zondag scheen de zon, tussen twee buien door. Vier roeiers in drie oceaanwaardige wedstrijdroeiboten voeren uit vanaf Willows Beach, passeerden een eenzame vissersboot en zetten koers naar de jachthaven van Oak Bay. Wandelaars met honden liepen langs de ramen, terwijl Gaelan en Marjorie genoten van hun thee na een ontspannen ontbijt. En waarover spraken ze? Over riolering!

    Geen van beiden willen ze hun familie achterlaten; ze wonen hier al hun leven lang. Maar de woningen en de infrastructuur in Oak Bay zijn verouderd; de afvoerbuizen van gebakken klei zijn verstopt. Vervanging kost naar schatting duizenden dollars meer dan gepensioneerden zich kunnen veroorloven.

    Maar een kop thee en ontbijt voor 10 Canadese dollars, elke week, met uitzicht door de glazen wand van de tearoom op de wandelaars langs de Willows en het water van Oak Bay – dat is een pleziertje wat ze zich wel kunnen permitteren. Iets om te delen met een vriendin, een oude of een nieuwe.

    Twee jaar geleden begonnen de leden van de Kiwanis-club in Oak Bay, Victoria (Canada), samen met vrijwilligers, met het organiseren van de zondagse ontbijtjes in de winter om geld in te zamelen voor het Paviljoenfonds van de club in Oak Bay. Vanaf begin januari wordt er gedurende drie maanden ontbijt geserveerd tussen 9 en 12 uur. De eerste twee jaar werd er ongeveer 10.000 Canadese dollar per jaar ingezameld. Dit geld is bestemd voor voorzieningen die het leven aangenamer moeten maken voor de patiënten in het 122 bedden tellende Kiwanis-paviljoen, gespecialiseerd in de zorg voor dementerenden, eigendom van en beheerd door de Kiwanis-zorgstichting in Oak Bay.

    Men kan kiezen uit twee menu’s. Ontbijt nummer 1 bestaat uit jus d’orange of appelsap, eieren (roerei, gepocheerd of gebakken), ham of spek, gebakken aardappelen, geroosterd brood en ten slotte koffie, thee of warme chocolademelk. Ontbijt nummer 2 bestaat uit jus d’orange of appelsap, pannenkoekjes of wentelteefjes, ahornstroop, een bakje yoghurt met fruit, en ja, inderdaad: koffie, thee of warme chocolademelk.

    Een aangepaste elektrische kachel voor het verwarmen van de ruimte, die eerst alleen ‘s zomers werd gebruikt, plus dubbel glas aan drie zijden van de voorgevel van de tearoom zorgen voor een comfortabele en schilderachtige omgeving voor het ontbijt in de wintermaanden. Zelfs stormachtig weer is leuk om naar te kijken in Willows Beach. 

    Dit jaar is nog maar net begonnen, maar tot nu toe kwamen er gemiddeld ruim 100 mensen per zondagochtend ontbijten in Willows. Als u komt, doe dan de groeten aan de wandelvriendinnen Gaelan en Marjorie.  — Tekst en foto: John Ewing
  • Foto-impressie van de viering van de 100e verjaardag in Detroit.

    jan 28, 2015
    A towering cake sweetens a photo op for 100th anniversary celebrants.

    Different cultures--as well as different eras--were on display during the 100th anniversary celebration in Detroit.

    A parade of flags opens ceremonies at the Detroit 100th anniversary celebration.

    Members arrive for the party at the Michigan Historical Museum.

    CKI members join the party at the Detroit 100th anniversary celebration.

    A night at the Michigan Historical Museum includes a fantasy ride in a classic car.

    Fifty Amp Fuse performs for Kiwanians and guests at the Detroit anniversary celebration.

    A restored plaque is unveiled by Kiwanis International President John Button (left) and Detroit Kiwanis Club No. 1 President Eric Sabree.
  • Hartelijk gefeliciteerd met de 100e verjaardag, mede-Kiwaniër

    jan 21, 2015

    Gefeliciteerd met de 100e verjaardag. Als president van Kiwanis International vind ik het een eer om samen met u de 100e verjaardag van Kiwanis te vieren. De club die ooit in Detroit, Michigan, VS met zijn diensten begon, heeft een internationale beweging gecreëerd die nog steeds elke dag levens en gemeenschappen beter maakt. Ik hoop dat het voor u net zo'n grote eer is om die traditie voort te zetten.

    Niet alleen mogen we trots zijn op het ongelofelijk belangrijke werk dat u in uw gemeenschap doet, maar ook op het feit dat miljoenen kinderen opgegroeid zijn zonder geestelijke beperkingen die te voorkomen zijn. Dit was mogelijk dankzij het toevoegen van jodium aan hun zout op grond van de belofte van Kiwanis om ziekten als gevolg van jodiumtekort terug te dringen. En nu zijn miljoenen vrouwen en hun toekomstige kinderen beschermd tegen tetanus bij moeders en pasgeborenen dankzij het Eliminate-project. Toch sterven er elke dag nog 134 pasgeborenen aan deze pijnlijke en hartverscheurende ziekte.

    Met het Eliminate-project kunt u heel eenvoudig elke dag het verschil maken. U redt al een leven met $ 1,80. Ik zou u willen vragen om zich samen met mij in te zetten om elke dag een baby te redden (Engels) gedurende één of twee jaar. Wat er in die periode ook gebeurt in uw leven, u zult elke dag in de spiegel kunnen kijken in de wetenschap dat u het leven hebt gered van een vrouw en haar toekomstige baby's. Deze ziekte de wereld uit helpen is ons geschenk.

    Ik hoop u te zien bij de feestelijkheden die op stapel staan bij hetKiwanis International-congres komende maand juni in Indianapolis, Indiana, VS. Als er één Kiwaniscongres is dat niet gemist mag worden, dan is het dit wel! En over een aantal jaar kunt u zeggen: Ik was erbij!

    Dank u wel voor alles wat u in naam van Kiwanis doet.


     





    John R. Button, M.D.
    2014-15 President
    Kiwanis International
  • Het verhaal van Susan Fitzgerald

    jan 19, 2015
    Columnist Jimmie Fidler spreekt de Kiwanis International-conventie van 1957 in Atlantic City (New Jersey, VS) toe.

    Arts: Ik heb uw dochter onderzocht. Ik denk dat ze acute nefritis heeft.

    Vader: Nefritis?

    Arts: Ja, dat betekent dat de nieren steeds minder gaan functioneren.

    Moeder: Is het ernstig?

    Arts: Zeer ernstig. Er is geen behandeling voor, en uiteindelijk zal uw dochter eraan sterven.

    Rond 1950 nam Jimmie Fidler, roddelcolumnist uit Hollywood, een dramatische sketch op, genaamd "Het verhaal van Susan Fitzgerald". Op zijn elpee vertelde Fidler het verhaal van Susans ouders en vrienden, wanhopig op zoek naar een manier om het achtjarige meisje te genezen. Toen ze ten slotte in coma lag in een ziekenhuis in San Bernardino in de staat Californië, nam een vriend van de familie contact op met Fidler, die de stichting National Kids' Day, de Nationale Kinderdag, had opgericht. ("Het verhaal van Susan Fitzgerald" kan worden beluisterd via de iPad-app van Kiwanis-magazine [Engels].)

    "Helaas biedt onze stichting alleen op Nationale Kinderdag hulp aan Kiwanis-clubs bij hun werk voor kinderen en hun inzamelingsacties," legde Fidler uit. Maar hij gaf ook een sprankje hoop: "Ik weet zeker dat de Kiwanis-leden kunnen helpen."

    De vriend volgde Fidlers advies op en belde Larry Titus. Diens Kiwanis-club in West-Hollywood reserveerde 900 dollar voor Susans medische kosten en regelde vervoer per ambulance naar een ziekenhuis in Hollywood.

    "Zeven weken nadat ze in coma was geraakt," vertelt Fidler, "lag het uitgemergelde lichaampje van de kleine Susan Fitzgerald te woelen in het ziekenhuisbed. Heel langzaam opende ze tersluiks haar ogen en begon ze te praten."

    Van de jaren 30 tot in de jaren 50 was Jimmie Fidler een populaire roddelcolumnist in Hollywood. Zijn radioprogramma’s konden de carrière van een acteur maken of breken, zo werd gezegd. Maar hij was ook lid van de Kiwanis-club van Hollywood en actief betrokken bij de activiteiten van Kiwanis International ten behoeve van de Kinderdag.

    Van 1949 tot halverwege de jaren 50 besprak Fidler Hollywood-films voor het Kiwanis-magazine, waarbij hij gezinsvriendelijke titels uitzocht, zoals Red Skeltons comedy uit 1950, "The Yellow Cab", en waarschuwde voor films als "White Heat" met James Cagney.
blog comments powered by Disqus