Laatste nieuws

  • Pas op! Beginnende chauffeur!

    jan 25, 2014
    An accident simulation demonstrates the dangers of inattentive driving.

    Toen Nora Grace David haar rijbewijs haalde, dacht ze dat ze wel klaar was om de autoweg op te gaan. Maar nadat haar vader haar had aangemeld voor de tiener-rij-Road-eo van de Kiwanis-club uit Macon in de Amerikaanse staat Georgia, besefte ze pas hoeveel ze nog moest leren.

    “Ik ging op die cursus en het was leuk,” zegt Nora. “Ik heb er heel veel van geleerd.”
    Een paar dingen die ze leerde:
    • Wat vrachtwagenchauffeurs wel en niet zien in hun spiegels.
    • Hoe de politie mensen redt die bekneld zitten in een voertuig.
    • Hoe je moet fileparkeren.
    “Door de Road-eo rijd ik nu beter en veiliger,” zegt ze. “Ik ben me er nu van bewust wat er allemaal kan gebeuren.”

    De Kiwanis-club van Macon organiseert de Road-eo al vier jaar achter elkaar. In het volgende nummer van Kiwanis-magazine meer over dit project dat levens redt.

  • Wandeltocht tegen tetanus

    jan 23, 2014
    A walk across the Swiss landscape raises money for The Eliminate Project.

    Omdat er geld moest worden ingezameld voor het redden en beschermen van moeders en baby’s, besloot Divisie 9 van het district Zwitserland-Liechtenstein een wandeltocht te organiseren.

    Deze wandeltocht in de natuur was niet alleen goed om het hoofd leeg te maken en het lichaam in beweging te krijgen. De tien Kiwanis-clubs van deze divisie, die geleid wordt door luitenant-gouverneur Rudolf Obrecht, zamelden 10.000 Zwitserse frank in voor het Eliminate-project, de wereldwijde campagne van Kiwanis International om tetanus bij moeders en pasgeborenen praktisch uit te roeien.

    De tochten die op het programma stonden duurden maximaal 70 minuten en voerden de Kiwanis-leden door de glooiende heuvels van het Emmenthal. Halverwege werd er gestopt. Heel ‘toevallig’ eindigden de uitjes altijd bij een Gasthaus, waar de deelnemers iets konden eten en drinken. Daar noteerden ze ook het aantal kilometers dat ze hadden afgelegd; het sociale fonds van de club sponsorde elke kilometer met 5 frank. Het bedrag werd officieel vastgelegd en er werd een groepsfoto gemaakt om de prestatie te vieren.

    “Tussen 9 april en 3 juli 2013, tegen de avond,” zo meldt Obrecht, “slingerde ergens in het vlakke binnenland of in de glooiende heuvels van het Emmenthal een rij mensen als een kleurige Tatzelwurm door het gebied: goedgeluimd, in vrijetijdskleding, de meesten met wandelschoenen en een windjack, pratend en discussiërend. Vaak was er ergens halverwege een stop en maakte men van de gelegenheid gebruik om iets te weten te komen over het verleden of de cultuur van de plaats waar men zich bevond.” —Catherine Usher

  • Een prachtige plek om te wonen

    dec 17, 2013

    Neighbors and Kiwanis members celebrate a best block award.

    Schoonheid wordt geopenbaard aan wie er oog voor heeft, zo wordt gezegd. Dat blijkt ook in Medicine Hat, een stad met 62.000 inwoners in Alberta. De Kiwanis-club daar heeft een project om bewoners te stimuleren hun huis of huizenblok op te knappen, zodat ze weer trots kunnen zijn op hun mooie wijk.

    Al meer dan 60 jaar lang inspecteren leden van de Kiwanis-club van Medicine Hat elke zomer de wijken van de stad, om een onderscheiding voor het “mooiste huis” te kunnen uitreiken. Met een creatief gebruik van de tuin, netheid en bijzondere kenmerken kan elk afzonderlijk huis of een heel huizenblok een Kiwanis-bord in de voortuin en een foto in de plaatselijke krant verdienen.

    “We werden opgebeld door mensen die zeiden: ‘Hebben jullie mijn huis niet gezien?’” zegt clubsecretaris Allan Olson. “In sommige buurten is zelfs sprake van enige rivaliteit.”

    Drie maanden lang wordt er elke week een winnaar gekozen. Aan het eind van de zomer selecteren de Kiwanis-leden het mooiste huis en het mooiste huizenblok van het jaar en worden er festiviteiten gehouden op de winnende locaties.

    “We waren zeer vereerd met deze prijs,” zegt Ken Botschatzke, bewoner van het ‘huizenblok van het jaar 2013’. “Er was een doedelzakspeler en de burgemeester was er. We marcheerden zelfs achter de doedelzakspeler aan, waarna we koffie en iets lekkers kregen.” — Karen Pyle Trent

  • In vlammen opgegaan

    dec 17, 2013

    Gail Browne and two of her children pose outside her new home.

    Wie het nog nooit heeft meegemaakt, kan het zich niet voorstellen: de wanhoop van een gezin van wie het huis door brand is verwoest. Gail Browne weet wel hoe het voelt.

    In 2011 werd deze alleenstaande moeder van zes kinderen dakloos toen haar huis door brand werd verwoest. De jaren daarop wist ze haar gezin bij elkaar te houden. Ze verhuisden voortdurend.

    Gail Browne en haar kinderen wonen nu in een nieuw huis, dat de Kiwanis-club van Centraal Barbados voor hen bouwde. Maar haar herinneringen aan die moeilijke dagen laten zien welke strijd een gezin moet leveren dat door een tragedie wordt getroffen.

    "Direct na de brand was mijn eerste prioriteit het vinden van een dak boven het hoofd en wat geborgenheid voor de kinderen, want ze zijn tussen de peuter- en de tienerleeftijd," zegt Gail. "Maar later moest ik ook kleren en schoolspullen zien te regelen en bedenken waar ik hulp kon vragen.

    "Op een bepaald moment had ik psychologische hulp nodig vanwege het ongeloof en de pijn die me plotseling overvielen. En de kinderen moesten zich aanpassen aan een nieuwe omgeving, eraan wennen dat ze hun persoonlijke spullen met elkaar moesten delen om de eindjes aan elkaar te knopen en toch een minimum aan comfort te hebben." — Shanna Mooney

  • Er wordt (weer) gesurft in New York

    dec 17, 2013

    A young surfer rides the waves during a Surf for All event.

    Natuurkrachten kunnen soms zo hardvochtig zijn, dat de kracht van goedheid nodig is om wat tegenwicht te bieden. Zoals de kracht van de Kiwanis-club van Garden City in de Amerikaanse staat New York.

    De orkaan Sandy die in oktober 2012 de Amerikaanse oostkust geselde, eiste bijna 300 doden en veroorzaakte voor zo’n 70 miljard dollar aan schade. In Long Beach werd de organisatie Surf for All bijna weggevaagd.

    Surf for All werd in 2002 opgericht door Jim Mulvaney en zijn surfmakkers Cliff en Will Skudin. Zij leren tieners en volwassenen met een verstandelijke of lichamelijke beperking hoe leuk surfen is. Deze organisatie zonder winstbejag maakt gebruik van speciale surfuitrustingen, aangepast aan de deelnemers. Maar Sandy spoelde alles weg.

    “Jim presenteerde een programma over autisme bij onze club,” verklaart Gloria Sena, voorgangster van de huidige president van de Kiwanis-club van Garden City. “Hij heeft een volwassen zoon met autisme; zo kwam hij ook op het idee om Surf for All op te richten. Elk jaar op St. Patrick’s Day geven we aan een ander goed doel. Dit jaar hebben we 2000 dollar aan Surf for All geschonken, zodat ze nieuwe surfuitrustingen kunnen aanschaffen.” — Nicholas Drake


blog comments powered by Disqus