Laatste nieuws

  • Een simpel idee kan veel betekenen

    mei 05, 2014
    Kinderen zijn rustig bezig met de kleurboeken die ze kregen van de Kiwanis-club in Middletown.

    Het leven van het moderne kind wordt beheerst door ingewikkeld speelgoed, veel activiteiten en een volle agenda. Interessant, dus, dat zoiets simpels als kleuren toch nog aantrekkelijk is voor kinderen.

    Melody Wilson, secretaris van de Kiwanis-club in Middletown Borough in de Amerikaanse staat Pennsylvania, moet dat hebben geweten toen ze besloot een serviceproject te beginnen dat bestaat uit het maken van honderden kleurboeken voor kinderen.

    Melody Wilson was benaderd door de politie van Middletown met het verzoek of haar club kleurboeken voor kinderen wilde doneren bij de jaarlijkse kerstviering in het nabijgelegen Hoffer-park. Ze sloeg aan het rekenen en kwam tot de conclusie dat zelf maken goedkoper was dan kopen.

    "Aan de slag!” zoals Melody graag zegt: haar oproep tot actie als de clubvergadering van Kiwanis bij haar thuis afgelopen is. Met behulp van een sjabloon tekenden de clubleden eenvoudige illustraties die jonge kinderen gemakkelijk konden inkleuren en die zowel voor jongens als meisjes leuk waren. De tekeningen werden afgedrukt en door de enthousiaste leden ingebonden tot kleurboeken.

    Bij de kerstviering waren de kleurboeken waren meteen een groot succes en de vraag ernaar blijft groot. Honderden kleurboeken werden geschonken aan Caitlin’s Smiles, een liefdadige organisatie die teken- en knutselspullen doneert aan ziekenhuizen. Ook de basisscholen in de buurt hebben belangstelling voor de kleurboeken, dus de Kiwanis-leden in Middletown blijven nog wel even bezig.

    “Als je simpele activiteiten doet met kinderen, zoals kleuren, staan ze vaak meer open voor een gesprek,” zegt Jessica Hoopes, die lesgeeft in groep 1 van de Fink Elementary School. “Ze vertellen dan eerder wat er in hen omgaat.”

    “Wat me het meest verbaasde,” zegt Melody Wilson, “was dat zelfs kinderen van 14 nog vroegen of ze een kleurboek mochten. Ik kon het niet geloven. ‘Het is zo leuk om te kleuren,’ zeiden ze dan.

    “Kinderen zijn kinderen. We proberen ze allemaal te bereiken,” zegt Melody. — Laura Neidig

  • Wie naait, zal oogsten

    mei 02, 2014
    Kiwanis-leden uit Mitcham naaien en breien jurken, rokken, blouses, korte broeken en shirts voor kinderen in ontwikkelingslanden.

    De Kiwanis-club van Mitcham in Australië helpt kinderen tot ver buiten de grenzen van deze stad in het land down-under. De leden naaien kleding voor kinderen uit arme gezinnen in ontwikkelingslanden, een project dat precies “op maat gemaakt” lijkt voor hun manier van hulp verlenen.

    “Onze leden maken de kleding zelf. Het zijn kleren voor kinderen van alle leeftijden,” vertelt de secretaris van de club, John Lundy. “Het lastigste is de juiste maten te maken, maar dat leer je door ervaring. We maken onder andere jurken, rokken en bloezen voor meisjes en korte broeken en shirts voor jongens. Het materiaal voor de kleding bestaat uit restanten van stoffenwinkels."

    “De inspanningen van onze clubleden vormen maar een klein deel van een grote hulpoperatie voor mensen en kinderen in nood in de derde wereld. We zijn blij dat wij daaraan kunnen meedoen en we weten dat onze inspanningen helpen.”

    De club verpakt de kleding en verstuurt deze naar Mission World Aid, een niet aan een kerkgenootschap gebonden non-profit liefdadigheidsorganisatie die gevestigd is in Adelaide, Australië. De kleding maakt deel uit van een veel grotere zending, die bijvoorbeeld ook schoolboeken, bedden, landbouwhulpmiddelen, computers en andere goederen kan omvatten.

    De club kwam een jaar of vier geleden op het idee om met dit project te beginnen, door een lid dat een presentatie van Mission World Aid had gezien en het werk dat zij doen in ontwikkelingslanden.

    “Het naaien van kleding voor kinderen in derdewereldlanden vonden we bij onze club een goed doel, ten behoeve van mensen die minder bevoorrecht zijn dan wij,” legt Lundy uit. “En onze club profiteert op veel manieren van deelname aan dit project. Misschien wordt dat nog het beste uitgedrukt door de eerste doelstelling van Kiwanis: ‘Onbaatzuchtige hulp aan anderen verlenen en bijdragen aan een betere maatschappij."

    “Op onze eigen bescheiden wijze doen we ons best voor minderbedeelde kinderen.” — Dick Isenhour

  • Kinderveiligheid is geen spelletje

    mei 01, 2014
    Wat is een kasuaris? Noem eens vogel? Een knaagdier? Een insect?

    Kinderveiligheid is geen spel voor de Kiwanis-club in Edmonton (Alberta, Canada). Twee keer per jaar organiseert de club een Trivia-avond vol plezier en wedijver in een vriendschappelijke, maar vaak verhitte sfeer. Bij deze evenementen worden duizenden dollars ingezameld voor Kiwanis Safety City, een verkeerspark waar ieder jaar tienduizenden kinderen uit Alberta veiligheidstraining krijgen.

    Laat de Trivia-meester zien wat u weet door het beantwoorden van deze vragen, verzameld op een Trivia-avond die kort geleden in Alberta gehouden werd:

    1. Hoeveel staten in de VS grenzen aan ten minste één andere staat?

    2. Wat is een kasuaris?

    3. Wat is het grootste land van Scandinavië?

    4. In welke roman van Truman Capote is Holly Golightly de heldin?

    5. Hoeveel sterren staan er in het logo van het automerk Subaru?

    6. De Windsor-knoop, de platte knoop en de dubbele knoop – naar welk herenkledingstuk verwijst dit?

    7. In which Olympic sport might you “catch a crab”?

    8. Welk land heeft het hoogste aantal rooms-katholieken?

    De antwoorden staan hieronder.

    Deze Trivia-avonden zijn gemodelleerd naar het populaire tijdverdrijf in Britse pubs en niet meer weg te denken in en rond Edmonton. Het concept werd in 2008 bij de club geïntroduceerd door Roy Bird, die ook toezicht houdt op het gebeuren en bij velen bekend is als de “Trivia-meester.” Sindsdien staan er op deze avonden in oktober en april honderden bewoners, waaronder leden van de Kiwanis-clubs in de buurt, in de rij voor het gemeenschapshuis in Londonberry om hun kennis van feitjes en weetjes te testen.

    "We hebben een trouwe schare volgers,” zegt Bird, “en het lijkt erop dat het gemeenschapshuis te klein wordt. Er doen veel teams mee; niet omdat ze denken dat ze kunnen winnen, maar om te zien hoeveel rare antwoorden ze met hun teamgenoten kunnen bedenken. Er wordt veel gelachen, maar ook gekreund en gejuicht als de antwoorden worden gegeven."

    Teams van maximaal zes deelnemers gaan de strijd met elkaar aan om te zien wie de meeste goede antwoorden kan geven op 60 vragen die hen door de Trivia-meester worden gesteld.

    “Er heerst een sfeer van plezier, maar soms ook van spanning,” aldus clublid Ali Grotkowski. “Ik denk niet dat er één team is dat ooit alle vragen goed heeft beantwoord. Meestal scoor je goed als je meer dan de helft van de vragen goed beantwoordt.”

    De deelnemers betalen 10 Canadese dollar inschrijfgeld en daarnaast doen ze mee aan een zogeheten stille veiling. Bedrijven en politici doneren goederen, bijvoorbeeld kantoormeubilair, boeken, gereedschap, kleding en kunst. Ook de prijzen voor de winnaars worden gedoneerd. Gemiddeld houdt de club 3000 à 4000 Canadese dollar over aan deze avonden, speciaal bestemd voor Kiwanis Safety City.

    Kiwanis Safety City is een miniatuurverkeers- en voetgangerspark met levensgrote werkende verkeerslichten, spoorwegovergangen, zebrapaden en minigebouwen, gedoneerd door de sponsorbedrijven. Door dit alles lijkt het verkeerspark net een echte stad, volgens Bird.

    Voor de kinderen zijn er de volgende programma’s: voetgangersveiligheid, fietsveiligheid voor de leeftijd 5–8 jaar, fietsveiligheidskamp voor de leeftijd 9–12 jaar, scooterfeesten, babysitcursussen en eendaagse kampen over veiligheid en milieu.

    De Trivia-avonden zijn ook goed voor de plaatselijke Kiwanis-clubs.

    “Voor de Trivia-avonden moet er enorm veel worden samengewerkt door alle clubs in de regio,” legt Bird uit. “Opzetten, afbreken, keuken, inschrijving, bar, stille veiling, al die taken worden toegewezen aan de verschillende clubs. Het is echt een gezamenlijke inspanning.”

     

    Antwoorden

    1. 48
    2. Een grote loopvogel
    3. Zweden
    4. Breakfast at Tiffany’s
    5. Zes sterren
    6. Stropdas
    7. Rowing
    8. Brazilië

  • Kunst met een boodschap

    apr 18, 2014

    Melissa Lomas received second place among young artists 11 years and older.


    Yulitza Andrade zit opgewonden, maar ook zenuwachtig in een aula met ruim 50 andere scholieren. Ze schuift wat met de potloden, het papier en de verf op haar bank. Haar ouders en tekenleraar zitten vol spanning met andere volwassenen achter in de zaal. Zou Yulitza de eerste prijs winnen?

    Sinds zes jaar organiseert de Kiwanis-club van Atuntaqui in Ecuador, samen met een aantal scholen en het kanton Antonio Ante, een wedstrijd voor jonge kunstenaars. Dit evenement maakt deel uit van een internationaal programma dat gesponsord wordt door het VN-Milieuprogramma. Het beste kunstwerk van de wedstrijd in Atuntaqui wordt naar Panama gestuurd, om daar door een jury te worden beoordeeld. Per regio is er een winnaar, die als prijs een geheel verzorgde reis voor twee personen naar Japan krijgt.

    Het onderwerp is “voedselverspilling.” De kunstenaars hebben drie uren de tijd voor hun tekening of schilderij. Het is 10.00 uur. Yulitza opent haar verftubes en pakt een kwast. “Beginnen maar!”

    “We organiseren deze wedstrijd om de kinderen en jongeren te interesseren voor het milieu en omdat zo de beste artistieke talenten komen bovendrijven,” aldus clubsecretaris Martha Andrade Posso.

    Voorafgaand aan het jaarlijkse evenement bestuderen Kiwanis-leden de richtlijnen van het VN-Milieuprogramma, ze nodigen scholen uit om deelnemers aan te melden en organiseren bijeenkomsten waar de kinderen voorlichting krijgen over het onderwerp van de wedstrijd. Ook stellen ze een jury samen en zorgen ze voor oorkondes, medailles en andere prijzen.

    Het is bijna 13.00 uur. Yulitza legt de laatste hand aan haar werk: lachende mensen die een mand vasthouden met daarin een hele oogst aan blije vruchten en groente. Er is zelfs een vrolijke worm te zien die uit een lachende maiskolf gekropen komt.

    Om 13.00 uur worden de kunstwerken verzameld en op leeftijdscategorie gesorteerd. De jury beoordeelt alle werken. De criteria zijn: thema, boodschap, creativiteit en toegepaste artistieke technieken.

    “Daarna eten we met zijn allen. Tijdens de maaltijd wordt de uitslag van de wedstrijd bekendgemaakt,” aldus Posso.

    De meeste prijzen zijn uitgereikt. Yulitza zag Camila Proaño naar voren lopen om de eerste prijs bij de 9- en 10-jarigen in ontvangst te nemen. Marlon Ascha won in dezelfde leeftijdsgroep op het onderdeel technische verdienste. Natasha Leon en Melissa Lomas kregen respectievelijk de derde en tweede prijs bij de leerlingen van 11 jaar en ouder.

    Ing. Luis Bravo Prado, de burgemeester van Atuntaqui, begeeft zich naar de microfoon, kijkt in het publiek en zegt: 

    "En de winnaar van de gouden medaille is: Yulitza Andrade!”
    Jack Brockley

    The gold medal goes to Yulitza Andrade for a food basket filled with happiness.


  • Nieuwe leiders worden opgeleid door coaches

    apr 17, 2014
    Kiwanis coaches transform students into stronger readers.

    Letters, geluiden, woorden, tijd en geld. Dat schenkt de Kiwanis-club van Brantford in het Canadese Ontario ieder jaar aan de jonge scholieren die meedoen aan Strong Start, een alfabetiseringsproject.

    Clubsecretaris Robert (Bob) MacLean vertelt dat de club dit project al sinds 2009 steunt en dat vandaag de dag nog steeds doet, in de vorm van Letters, Sounds and Words, een tien weken durend programma voor kinderen van vijf tot zeven jaar.

    "Korte spelletjes en activiteiten zorgen voor veel herhaling, zodat de kinderen de letters makkelijker herkennen," vertelt MacLean. "De klank die ze vertegenwoordigen, hoe je geschreven letters herkent en hoe je een woord leert door de klank van de samenstellende letters."

    Een aantal clubleden is op cursus geweest en doet nu dienst als vrijwillige coach, om individueel met kinderen de activiteiten uit te voeren met behulp het uitgereikte materiaal.

    "Het programma heeft enorm veel succes op alle scholen die ermee werken. We krijgen enthousiaste verslagen van schoolhoofden, leraren en ouders," zegt MacLean. "Ze vertellen dat de leesvaardigheid van de vele kinderen die sinds de invoering met het programma hebben geoefend, met sprongen vooruit is gegaan." — Shanna Mooney

blog comments powered by Disqus