Laatste nieuws

  • Bedankgedicht

    mei 19, 2014
    Cristian Dragusin had het zo naar zijn zin in een door Kiwanis ondersteund kamp, dat hij een bedankgedicht schreef.

    Zwemmen, spelletjes doen, knutselen en zelfs leren om een bloedinjectie te geven, dat alles inspireerde Cristian Dragusin tot het schrijven van een bedankgedicht voor het kamp ‘Een sprankje hoop’, een Roemeens programma ondersteund door Kiwanis-clubs in Roemenië, Noord-Carolina, Frankrijk en de Kiwanis International Foundation.

    Met zijn allen in de bus
    In opperbeste stemming, dus
    In het kamp kwamen we aan
    En zagen we lekker eten staan
    Het was er gezellig en knus

    Hadden we een wond
    Dan kregen we een injectie
    En na deze inspectie
    Speelden we weer in het rond

    Spetteren in het zwembad
    Ontzettend cool was dat
    En als we uit het water kwamen
    Deden we spelletjes met gekke namen

    Zelfs als het regende, treurden we niet
    We hadden geen verdriet
    En je hoorde geen gebrom
    We gooiden gewoon de plannen om

    We gingen naar het meer
    Daar vlijden we ons neer
    We voelden ons de koning te rijk
    Met broodjes, drinken en cake

    Soms deden we een kaartspel
    Dan vermaakten we ons wel
    Er kwam een goochelaar op bezoek
    Die toverde met zijn hoge hoed

    Hij had ook een konijn
    Dat vonden we fijn
    En we mochten ons verkleden
    En clowntje spelen

    Waar we ook vandaan kwamen
    We zijn nu allemaal kameraden
    Ik hoop dat ik op een dag
    Hier weer terugkomen mag

    Volgend jaar, vast en zeker
    Want mijn ziekte wordt niet beter
    Alleen stollingsfactor kan helpen
    Om bloedingen te stelpen

    Wij speelden en hadden pret
    En er werd goed op ons gelet
    De verzorgers waren lief
    En altijd voor ons actief

    Dit is het einde van mijn verhaal
    Heel hartelijk bedankt, allemaal!

    Meer brieven uit het Kiwanis-kamp vindt u op de iPad-app van Kiwanis-magazine (downloaden bij Newsstand of uit de App Store). U kunt meer lezen over het kamp ‘Een sprankje hoop’ in het juni/juli-nummer (2014) van Kiwanis-magazine.




  • Enquête geeft aanleiding tot nieuwe satellietclub

    mei 16, 2014


    Satellietclub van Iron Mountain-Kingsford komt één keer per maand bijeen voor pizza.

    Een ledenenquête bevestigde wat de leiders van de Kiwanis-club in Iron Mountain-Kingsford (Michigan, VS) al vermoedden: de daling van het ledenaantal werd voor een groot deel veroorzaakt doordat de wekelijkse vergaderingen gewoon niet passen in de drukke schema’s van deze tijd.

    Een oplossing voor dat probleem was het beginnen van een satellietclub.

    “Ik ben vaak de stad uit voor mijn werk,” zegt satellietlid en burgemeester van Iron Mountain, Bruce Rosen, wiens vrouw Jackie ook satellietlid is. “Ik kan niet aanwezig zijn bij de vaste lunchbijeenkomsten.”

    Maar eens per maand een pizza om 17.30 uur?

    “Dat past beter in ons rooster,” zegt Rosen.

    De satelliet heeft ongeveer twaalf leden. Zo’n vijf daarvan zijn afkomstig uit de traditionele club, vertelt de president van de club, Cindy Novak, die de groep vergelijkt met een bijzondere commissie.

    “Onze satellietleden doen mee aan alle clubactiviteiten,” zegt Novak. “Ze nemen voorzitterschap op zich bij bepaalde activiteiten van de gehele club, zoals onze jaarlijkse voorjaarsschoonmaak in een veteranengebouw, de kerstviering van de club en onze zomerpicknick.

    “Onze Key Club en Aktion Club doen ook mee aan de Kiwanis-activiteiten en soms wonen ze bijeenkomsten van de satellietclub bij.” — Verhaal door Scott Pembertonn

    Lees meer over de ledenwerfactiviteiten van de Kiwanis-club van Iron Mountain-Kingsford in het juni/juli-nummer (2014) van Kiwanis-magazine.

    De Kiwanis-club van Iron Mountain-Kingsford komt bijeen in een traditionele setting: een countryclub.

    Leden die door andere bezigheden niet aanwezig kunnen zijn bij de traditionele vergadering van de club in Iron Mountain (hierboven), komen één keer per maand bij elkaar voor pizza, kameraadschap en het bespreken van diverse zaken (bovenaan). Vaak krijgen ze gezelschap van leden van de door hun club gesponsorde Aktion Club.| Foto’s: David Hakamaki
  • Een simpel idee kan veel betekenen

    mei 05, 2014
    Kinderen zijn rustig bezig met de kleurboeken die ze kregen van de Kiwanis-club in Middletown.

    Het leven van het moderne kind wordt beheerst door ingewikkeld speelgoed, veel activiteiten en een volle agenda. Interessant, dus, dat zoiets simpels als kleuren toch nog aantrekkelijk is voor kinderen.

    Melody Wilson, secretaris van de Kiwanis-club in Middletown Borough in de Amerikaanse staat Pennsylvania, moet dat hebben geweten toen ze besloot een serviceproject te beginnen dat bestaat uit het maken van honderden kleurboeken voor kinderen.

    Melody Wilson was benaderd door de politie van Middletown met het verzoek of haar club kleurboeken voor kinderen wilde doneren bij de jaarlijkse kerstviering in het nabijgelegen Hoffer-park. Ze sloeg aan het rekenen en kwam tot de conclusie dat zelf maken goedkoper was dan kopen.

    "Aan de slag!” zoals Melody graag zegt: haar oproep tot actie als de clubvergadering van Kiwanis bij haar thuis afgelopen is. Met behulp van een sjabloon tekenden de clubleden eenvoudige illustraties die jonge kinderen gemakkelijk konden inkleuren en die zowel voor jongens als meisjes leuk waren. De tekeningen werden afgedrukt en door de enthousiaste leden ingebonden tot kleurboeken.

    Bij de kerstviering waren de kleurboeken waren meteen een groot succes en de vraag ernaar blijft groot. Honderden kleurboeken werden geschonken aan Caitlin’s Smiles, een liefdadige organisatie die teken- en knutselspullen doneert aan ziekenhuizen. Ook de basisscholen in de buurt hebben belangstelling voor de kleurboeken, dus de Kiwanis-leden in Middletown blijven nog wel even bezig.

    “Als je simpele activiteiten doet met kinderen, zoals kleuren, staan ze vaak meer open voor een gesprek,” zegt Jessica Hoopes, die lesgeeft in groep 1 van de Fink Elementary School. “Ze vertellen dan eerder wat er in hen omgaat.”

    “Wat me het meest verbaasde,” zegt Melody Wilson, “was dat zelfs kinderen van 14 nog vroegen of ze een kleurboek mochten. Ik kon het niet geloven. ‘Het is zo leuk om te kleuren,’ zeiden ze dan.

    “Kinderen zijn kinderen. We proberen ze allemaal te bereiken,” zegt Melody. — Laura Neidig

  • Wie naait, zal oogsten

    mei 02, 2014
    Kiwanis-leden uit Mitcham naaien en breien jurken, rokken, blouses, korte broeken en shirts voor kinderen in ontwikkelingslanden.

    De Kiwanis-club van Mitcham in Australië helpt kinderen tot ver buiten de grenzen van deze stad in het land down-under. De leden naaien kleding voor kinderen uit arme gezinnen in ontwikkelingslanden, een project dat precies “op maat gemaakt” lijkt voor hun manier van hulp verlenen.

    “Onze leden maken de kleding zelf. Het zijn kleren voor kinderen van alle leeftijden,” vertelt de secretaris van de club, John Lundy. “Het lastigste is de juiste maten te maken, maar dat leer je door ervaring. We maken onder andere jurken, rokken en bloezen voor meisjes en korte broeken en shirts voor jongens. Het materiaal voor de kleding bestaat uit restanten van stoffenwinkels."

    “De inspanningen van onze clubleden vormen maar een klein deel van een grote hulpoperatie voor mensen en kinderen in nood in de derde wereld. We zijn blij dat wij daaraan kunnen meedoen en we weten dat onze inspanningen helpen.”

    De club verpakt de kleding en verstuurt deze naar Mission World Aid, een niet aan een kerkgenootschap gebonden non-profit liefdadigheidsorganisatie die gevestigd is in Adelaide, Australië. De kleding maakt deel uit van een veel grotere zending, die bijvoorbeeld ook schoolboeken, bedden, landbouwhulpmiddelen, computers en andere goederen kan omvatten.

    De club kwam een jaar of vier geleden op het idee om met dit project te beginnen, door een lid dat een presentatie van Mission World Aid had gezien en het werk dat zij doen in ontwikkelingslanden.

    “Het naaien van kleding voor kinderen in derdewereldlanden vonden we bij onze club een goed doel, ten behoeve van mensen die minder bevoorrecht zijn dan wij,” legt Lundy uit. “En onze club profiteert op veel manieren van deelname aan dit project. Misschien wordt dat nog het beste uitgedrukt door de eerste doelstelling van Kiwanis: ‘Onbaatzuchtige hulp aan anderen verlenen en bijdragen aan een betere maatschappij."

    “Op onze eigen bescheiden wijze doen we ons best voor minderbedeelde kinderen.” — Dick Isenhour

  • Kinderveiligheid is geen spelletje

    mei 01, 2014
    Wat is een kasuaris? Noem eens vogel? Een knaagdier? Een insect?

    Kinderveiligheid is geen spel voor de Kiwanis-club in Edmonton (Alberta, Canada). Twee keer per jaar organiseert de club een Trivia-avond vol plezier en wedijver in een vriendschappelijke, maar vaak verhitte sfeer. Bij deze evenementen worden duizenden dollars ingezameld voor Kiwanis Safety City, een verkeerspark waar ieder jaar tienduizenden kinderen uit Alberta veiligheidstraining krijgen.

    Laat de Trivia-meester zien wat u weet door het beantwoorden van deze vragen, verzameld op een Trivia-avond die kort geleden in Alberta gehouden werd:

    1. Hoeveel staten in de VS grenzen aan ten minste één andere staat?

    2. Wat is een kasuaris?

    3. Wat is het grootste land van Scandinavië?

    4. In welke roman van Truman Capote is Holly Golightly de heldin?

    5. Hoeveel sterren staan er in het logo van het automerk Subaru?

    6. De Windsor-knoop, de platte knoop en de dubbele knoop – naar welk herenkledingstuk verwijst dit?

    7. In which Olympic sport might you “catch a crab”?

    8. Welk land heeft het hoogste aantal rooms-katholieken?

    De antwoorden staan hieronder.

    Deze Trivia-avonden zijn gemodelleerd naar het populaire tijdverdrijf in Britse pubs en niet meer weg te denken in en rond Edmonton. Het concept werd in 2008 bij de club geïntroduceerd door Roy Bird, die ook toezicht houdt op het gebeuren en bij velen bekend is als de “Trivia-meester.” Sindsdien staan er op deze avonden in oktober en april honderden bewoners, waaronder leden van de Kiwanis-clubs in de buurt, in de rij voor het gemeenschapshuis in Londonberry om hun kennis van feitjes en weetjes te testen.

    "We hebben een trouwe schare volgers,” zegt Bird, “en het lijkt erop dat het gemeenschapshuis te klein wordt. Er doen veel teams mee; niet omdat ze denken dat ze kunnen winnen, maar om te zien hoeveel rare antwoorden ze met hun teamgenoten kunnen bedenken. Er wordt veel gelachen, maar ook gekreund en gejuicht als de antwoorden worden gegeven."

    Teams van maximaal zes deelnemers gaan de strijd met elkaar aan om te zien wie de meeste goede antwoorden kan geven op 60 vragen die hen door de Trivia-meester worden gesteld.

    “Er heerst een sfeer van plezier, maar soms ook van spanning,” aldus clublid Ali Grotkowski. “Ik denk niet dat er één team is dat ooit alle vragen goed heeft beantwoord. Meestal scoor je goed als je meer dan de helft van de vragen goed beantwoordt.”

    De deelnemers betalen 10 Canadese dollar inschrijfgeld en daarnaast doen ze mee aan een zogeheten stille veiling. Bedrijven en politici doneren goederen, bijvoorbeeld kantoormeubilair, boeken, gereedschap, kleding en kunst. Ook de prijzen voor de winnaars worden gedoneerd. Gemiddeld houdt de club 3000 à 4000 Canadese dollar over aan deze avonden, speciaal bestemd voor Kiwanis Safety City.

    Kiwanis Safety City is een miniatuurverkeers- en voetgangerspark met levensgrote werkende verkeerslichten, spoorwegovergangen, zebrapaden en minigebouwen, gedoneerd door de sponsorbedrijven. Door dit alles lijkt het verkeerspark net een echte stad, volgens Bird.

    Voor de kinderen zijn er de volgende programma’s: voetgangersveiligheid, fietsveiligheid voor de leeftijd 5–8 jaar, fietsveiligheidskamp voor de leeftijd 9–12 jaar, scooterfeesten, babysitcursussen en eendaagse kampen over veiligheid en milieu.

    De Trivia-avonden zijn ook goed voor de plaatselijke Kiwanis-clubs.

    “Voor de Trivia-avonden moet er enorm veel worden samengewerkt door alle clubs in de regio,” legt Bird uit. “Opzetten, afbreken, keuken, inschrijving, bar, stille veiling, al die taken worden toegewezen aan de verschillende clubs. Het is echt een gezamenlijke inspanning.”

     

    Antwoorden

    1. 48
    2. Een grote loopvogel
    3. Zweden
    4. Breakfast at Tiffany’s
    5. Zes sterren
    6. Stropdas
    7. Rowing
    8. Brazilië

blog comments powered by Disqus