Laatste nieuws

  • Lekkere bonen

    jul 16, 2015
    Een lekkere bonenschotel! Bekroonde chili con carne geeft oppepper aan fondsenwerving in Hampden (Maine) bij het maandelijkse Baked Beans Supper.

    Ze komen van heinde en verre, met de fiets, de bus, de auto. Ze komen voor de bonen – en bonen krijgen ze! Dit is een inzamelingsactie die gegarandeerd veel geld oplevert.

    Op de eerste zaterdag van de maand heet de Kiwanis-club van Hampden in de Amerikaanse staat Maine iedereen welkom bij zijn beroemde Baked Beans Supper. Deze inzamelingsactie is een hoogtepunt in het stadje in New England met zijn 7271 inwoners.

    “Meestal komen er tussen de 60 en 80 mensen eten,” vertelt William (Bud) Bruns, de president van de club. “Volwassenen betalen 7 dollar, kinderen 4 dollar en een heel gezin 20 dollar. Het is enorm populair; de mensen komen steeds terug, jaar in, jaar uit.”

    De maaltijd bestaat uit kidneybonen, yellow-eyed bonen, hotdogs, koolsalade, Amerikaanse tjaptjoi, koffie, thee en limonade voor de kinderen. Ook is er een gerecht verkrijgbaar dat “Johns bekroonde chili” wordt genoemd.

    “De chili die ik elke maand maak voor deze maaltijd, heeft al twee jaar achter elkaar de regionale prijs voor de lekkerste chili gewonnen,” vertelt John Torrance III, de secretaris van de club. “Ik scoorde zelfs hoger dan de restaurants die meededen aan de wedstrijd. Het is een recept van mijn grootmoeder. En nee, ik verklap het niet. Iedereen vraagt ernaar, maar het is geheim.”

    Door dat geheime recept boekt het Baked Beans Supper het ene na het andere succes. De opbrengst van de avond gaat naar een plaatselijk tehuis voor daklozen en andere organisaties die door de Kiwanis-club van Hampden worden gesteund. 

    “We hebben momenteel zo’n 24 leden,” zegt Bruns. “Die steken allemaal de handen uit de mouwen om dit project mogelijk te maken. En natuurlijk vinden we het eten zelf ook lekker!”

    Lekkere bonen, inderdaad...  — Door Nicholas Drake
  • Kleertjes voor baby’s

    jun 09, 2015
    Pasgeboren baby’s op de intensive care van het academisch ziekenhuis in Kirikkale blijven warm met kleding en dekentjes van Kiwanis.

    Veel ouders in de Turkse provincie Ankara hebben behoefte aan kleertjes voor hun pasgeboren baby. Dat bleek uit onderzoek van leden van de Kiwanis-club van Ankara Koru. Ze besloten er iets aan te doen.

    “We besloten een project op te zetten om babykleertjes te doneren aan de kraamafdeling van het academisch ziekenhuis in Kirikkale,” vertelt Nesrín Cobanoglu. “Een van onze leden, mevrouw Cinla Son – de ‘beschermengel’ van het project – naaide en breide meer dan 30 setjes babykleren, dekentjes en andere artikelen.”

    Ongeveer de helft van de kleertjes was bestemd voor te vroeg geboren baby’s. De babykleertjes die je in de winkel kunt kopen, zijn namelijk vaak te groot voor deze kleine, lichte baby’s. Samen met drie vrienden zette de dochter van Kiwanis-lid Mecdi Oksuzcu het project “Blanket of Love for Babies” (“een deken van liefde voor baby’s”) op. Dit project wordt via internet gesteund door meer dan 12.000 vrijwilligers, die thuis dekens weven. Dit beddengoed wordt verdeeld over verschillende ziekenhuizen in heel Turkije.

    "Je had moeten zien hoe blij de moeders waren, toen we de babysetjes uitdeelden,” zegt Cobanoglu. “Ze ervoeren hoe andere mensen hen helpen in moeilijke tijden.”

    Kiwanis-leden en medisch personeel bewonderen de door vrijwilligers gemaakte kleertjes en dekens voor te vroeg geboren baby’s.
  • Allemaal in het water

    jun 09, 2015
    As students become more comfortable in the water, they learn to float on their stomachs and on their backs.

    Rondspetteren in het zwembad, drijven op de rivier, vissen in het meer; het hoort allemaal bij de zomervakantie. De Kiwanis-club van Greater Ada in de Amerikaanse staat Oklahoma helpt om dit tijdverdrijf veiliger te maken door middel van het Kiwanis Safe Swim Program, een programma voor veiliger zwemmen, in samenwerking met het Rode Kruis van Ada.

    Sue Ellen Frerich is sinds 1991 hoofd van het Kiwanis Safe Swim Program, maar lang daarvoor was ze er al bij betrokken. “Ik weet nog dat ik als kind op zwemles zat. Mijn broers en ik kregen zwemles van Kiwanis.”

    In de jongste leeftijdsgroep zitten kinderen van een half jaar tot vier jaar, vergezeld door hun ouders. Tijdens en na de lessen oefenen ze om hun angst voor water te overwinnen. Een niveau hoger gaan ze daarmee door, zonder de ouders erbij: het gezicht in het water houden, op de buik en op de rug drijven, leren hoe je veilig het water in en uit gaat. Als de kinderen niveau drie hebben afgesloten, raken ze niet meer in paniek als ze in het water geduwd worden. Niveau vier en vijf zijn moeilijker: er wordt aan het uithoudingsvermogen gewerkt door intervaltraining. In niveau zeven ligt de nadruk op warming-up, coolingdown en het controleren van de hartslag. Tijdens een overkoepelende lesdag van het Rode Kruis-zwemprogramma, bestemd voor alle niveaus, staat veiligheid centraal. De kinderen leren zichzelf en anderen te redden, compleet met reddingstuigen en zwemvesten.

    “Als ik zie hoe een kind dat bang voor water was, nu in het water durft te springen en naar de overkant zwemt, voel ik me trots en tevreden,” zegt Frerich. En de volgende stap, zo legt ze uit, is ‘Guard Start’.

    Guard Start is bedoeld om tieners die hun zwemdiploma’s hebben gehaald, maar nog te jong zijn voor een opleiding tot badmeester of strandwacht, door te laten gaan met zwemmen. Voordat dit programma er was, zochten veel jongeren dan een andere hobby. En tegen de tijd dat ze oud genoeg waren voor een strandwachtopleiding, hadden ze hun interesse in zwemmen verloren.

    Wie meedoet aan Guard Start, besteedt twee of drie zomers aan het oefenen met zwemtechniek, hartreanimatie, leidinggeven en aan vrijwilligerswerk. Tegen de tijd dat deze jongeren oud genoeg zijn voor een opleiding tot strandwacht, hebben ze de basis van de lastige vaardigheden al onder de knie en hoeven ze die alleen nog maar te verbeteren. Guard Start doet ook aan mentorschap, waarbij jongere kinderen worden aangemoedigd om ook lid van Guard Start te worden.  — Courtney Taylor
  • Laat de muziek weer klinken!

    jun 09, 2015
    Gezinnen, stellen en natuurliefhebbers hebben een plekje gevonden in het Kenwick-on–the-Lake-Park, om de zon te zien ondergaan boven het Huronmeer. Ooit traden hier beroemdheden als Louis Armstrong, Lionel Hampton, Les Brown, Guy Lombardo en Alice Cooper op.

    In 1943 liet Louis Armstrong er zijn “saints” marcheren aan de oevers van het Huronmeer. Bijna drie decennia later kondigde Alice Cooper er aan dat de vakantie begonnen was: “School’s Out.” Deze twee legendarische optredens, met swing en rockmuziek, vertegenwoordigen het begin en het einde van de gloriedagen van de dans in Ontario. Een brand en de tand des tijds maakten er een einde aan.

    Twee jaar geleden vormde de Kiwanis-club van Seaway in Sarnia (in de Canadese provincie Ontario) een coalitie met groepen uit de gemeenschap om het Kenwick-on-the-Lake-Park in oude glorie te herstellen. Nu spelen er weer kinderen op nieuwe glijbanen en schommels en wordt er gesport op drie nieuwe tennisbanen. En de muziek is terug!

    “Het park was vervallen en verwaarloosd,” vertelt Ken Stothers van de Kiwanis-club van Sarnia in Seaway. “Maar een kleine commissie, bestaande uit vrijwilligers van Kiwanis, zag er een ruwe diamant in.”

    Met een bijdrage van 50.000 Canadese dollar gaf de Kiwanis-club het startschot voor een inzamelingsactie, die bijna 90.000 dollar opleverde. Meer dan 100 vrijwilligers, afkomstig van verenigingen, de brandweer en een beroepsopleiding voor de bouw, plaatsen achttien banken in het park (allemaal met uitzicht op zonsondergang boven het Huronmeer), een nieuwe vlaggenmast en fitnessapparaten voor volwassenen. Ook legden ze een nieuwe speelplaats aan, én een muziekkoepel.

    “Er klinkt weer muziek in het Kenwick-on-the-Lake-Park. In de muziekkoepel worden regelmatig zomeravondconcerten gehouden,” vertelt Stothers. 

    “Het park wordt nu gebruikt door de hele gemeenschap, jong en oud,” zegt hij. “En de gemeente Sarnia gaat nieuw sanitair aanleggen, omdat het nu zo druk is in het park.”

    Ook heeft de stad Kiwanis haar erkentelijkheid bewezen door de club te vermelden op de Mayor’s Honor Role, de Erelijst voor 2015.
  • Onze geschiedenis tot 1990: De Kerstman op bezoek op de eilanden

    jun 09, 2015
    Kerstkaarten, getekend door kinderen, met daarop de Faeröer-kerstwens “Gleðilig Jól” (Prettige Kerstdagen).

    Van ver boven de uitgestrekte Noord-Atlantische Oceaan ziet de Kerstman een groep piepkleine eilandjes liggen. Hij roept zijn negen rendieren, stuurt zijn logge arrenslee een dak op, verdwijnt de schoorsteen in en treft een aardige, vriendelijke vrouw. Ze vertelt hem dat hij geland is op de Faeröer-eilanden en dat daar veel kinderen zijn die hem graag willen zien. En dan vertelt ze hem een verhaal over een Kiwanis-club die de kerstgedachte levend houdt.

    Haar verhaal ging ongeveer zo:

     Ter gelegenheid van 100 jaar Kiwanis publiceert Kiwanis-magazine een aantal artikelen over prestaties van clubs in het verleden opnieuw. Dit verhaal verscheen in het nummer van november/december 1991.
    Een van de achttien rotsachtige Faeröer-eilanden is Tórshavn, tevens de kleinste hoofdstad ter wereld. Een tijd geleden had de Kiwanis-club van Tórshavn een baanbrekend idee. Ze zouden een wedstrijd voor schoolkinderen sponsoren, waarbij tekeningen voor 25.000 kerstkaarten moesten worden gemaakt. Die zouden vervolgens worden verkocht en het geld zou worden gebruikt voor hulp aan Faeröer-kinderen met psoriasis, een huidziekte die heel moeilijk te genezen is.

    Nu is er in IJsland een meer, gelegen bij een geothermische fabriek waar warm water en elektriciteit wordt geproduceerd voor het gebeid rond Keflavik. Dat gebeurt door het oppompen van stoom uit de aarde om water mee te verwarmen. De stoom wordt gemengd met zout en andere niet-gevaarlijke chemicaliën en het overtollige water vormt een meer, dat de Blue Lagoon wordt genoemd vanwege de kleur van het water.

    “Dit water helpt bij de genezing van psoriasis, als de patiënt erin baadt,” zegt Herman Thordarson, oud-gouverneur van het district IJsland (nu het district IJsland-Faeröer).

    Met de opbrengst van de kaartverkoop stuurde de club van Tórshavn kinderen met de huidziekte naar IJsland, naar de Blue Lagoon. IJslandse Kiwanis-leden betaalden een deel van de reiskosten.

    “Deze actie met de 25.000 kerstkaarten leverde de Kiwanis-leden van de Faeröer-eilanden een plaats op in het Guinness Book of World Records,” vertelt Thordarson.

    En ongetwijfeld ook een plaats in het hart van de mensen die de kerstkaarten kochten, want op elke zelfgetekende kaart staat een typisch Faeröer-tafereel afgebeeld en een kerstwens in de taal van de Faeröer-eilanden.

    Achter op de kaarten staat een korte tekst: “Deze kaart is getekend door een kind van de Faeröer-eilanden.” Ook het logo van Kiwanis International staat erop, symbool voor het verspreiden van goede tijdingen voor iedereen op sleeafstand van Tórshavn.
blog comments powered by Disqus