Laatste nieuws

  • Builders Club houdt koeien

    jul 16, 2015
    Kalfjes veroveren de harten van de leden van eerste Australische Builders Club.

    De leerlingen van het Christian College in Geelong in de Australische staat Victoria kunnen nu lid worden van een nieuwe club: een Builders Club, de eerste van het land. En de club laat er geen gras over groeien.

     Ter gelegenheid van Kiwanis’ 100-jarig jubileum wordt een aantal artikelen over in het verleden behaalde resultaten van clubs opnieuw gepubliceerd in Kiwanis-magazine. Dit verhaal verscheen eerder in het nummer van april 2001.
    “Het belangrijkste project van de Builders Club is een gezamenlijk initiatief met de Kiwanis-club van Brighton: het opzetten van een kleine veestapel in het verwoeste territorium van Oost-Timor,” vertelt Graham Mould, lid van de Kiwanis-club van Geelong, de sponsor van de Builders Club.

    Het project is een kolfje naar de hand van veel scholieren, want zij zijn al vertrouwd met het boerenbedrijf. De school heeft een schoolboerderij, speciaal voor leerlingen die als keuzevak acht weken lang een landbouwcursus volgen. Eenzelfde boerderij werd door het schoolbestuur beschikbaar gesteld voor het project van de Builders Club.

    Veel Kiwanis-clubs in het district Australië stelden geld beschikbaar voor de aankoop van koeien. Een deel van het geld zal worden gebruikt voor het fokken en afleveren van een veestapel bestaande uit 30 vaarzen. De Builders helpen mee bij het fokken van de dieren, voordat ze naar Oost-Timor gaan.

    “In het kader van dit project moeten leden van de Builders Club samenwerken met leraren, schoolbestuur en boeren om te zorgen dat het vee gezond is,” zegt Graham. “Het is de bedoeling dat de leden van de Builders Club per groep één dier krijgen toegewezen, en dat die groep contact onderhoudt met de Kiwanis-club.”
  • Land van uitersten

    jul 16, 2015
    Kiwanis-sjaals houden kinderen warm in de hooglanden van Ecuador, waar de gemiddelde jaartemperatuur 2 graden Celsius is.

    Het is ‘s morgens vroeg in de hooglanden van Ecuador. Zoals meestal vriest het aan de grond, in de schaduw van de met een gletsjer bedekte vulkaan Chimborazo.

    De gemiddelde jaartemperatuur is hier 2 graden. Ecuador is een land van extremen: extreme armoede, extreme verwaarlozing.

    De kinderen dragen poncho’s en hoeden, maar lijden desondanks aan ziekten van de luchtwegen. Dat is een van de redenen waarom leden van de Kiwanis-club van Ambato de één uur durende rit naar de hoogvlakten maken, hun auto volgeladen met voedsel en kleding, waaronder warme sjaals met de naam Kiwanis erop geborduurd.

    “Onze club probeert al zes jaar om de kwaliteit van het leven van de mensen hier te verbeteren,” zegt Fernando Xavier Navarro Avalos, de president van de club. “Naast de barre weersomstandigheden maakt het gebrek aan infrastructuur het moeilijk om hier sociale ontwikkelingen in gang te zetten.”

    Sommige kinderen en hun ouders moeten drie uur lopen naar de school waar de Kiwanis-leden voedsel en kleding uitdelen.

    “Het is bijna niet te geloven, maar deze kinderen wonen nog in geïsoleerde gebieden, ver van de bewoonde wereld,” vertelt Navarro. “Ze hebben geen weet van veel dingen in onze moderne maatschappij. Ze leven afgezonderd in hun eigen wereld, samen met de dieren, dicht bij de natuur.”
  • Lekkere bonen

    jul 16, 2015
    Een lekkere bonenschotel! Bekroonde chili con carne geeft oppepper aan fondsenwerving in Hampden (Maine) bij het maandelijkse Baked Beans Supper.

    Ze komen van heinde en verre, met de fiets, de bus, de auto. Ze komen voor de bonen – en bonen krijgen ze! Dit is een inzamelingsactie die gegarandeerd veel geld oplevert.

    Op de eerste zaterdag van de maand heet de Kiwanis-club van Hampden in de Amerikaanse staat Maine iedereen welkom bij zijn beroemde Baked Beans Supper. Deze inzamelingsactie is een hoogtepunt in het stadje in New England met zijn 7271 inwoners.

    “Meestal komen er tussen de 60 en 80 mensen eten,” vertelt William (Bud) Bruns, de president van de club. “Volwassenen betalen 7 dollar, kinderen 4 dollar en een heel gezin 20 dollar. Het is enorm populair; de mensen komen steeds terug, jaar in, jaar uit.”

    De maaltijd bestaat uit kidneybonen, yellow-eyed bonen, hotdogs, koolsalade, Amerikaanse tjaptjoi, koffie, thee en limonade voor de kinderen. Ook is er een gerecht verkrijgbaar dat “Johns bekroonde chili” wordt genoemd.

    “De chili die ik elke maand maak voor deze maaltijd, heeft al twee jaar achter elkaar de regionale prijs voor de lekkerste chili gewonnen,” vertelt John Torrance III, de secretaris van de club. “Ik scoorde zelfs hoger dan de restaurants die meededen aan de wedstrijd. Het is een recept van mijn grootmoeder. En nee, ik verklap het niet. Iedereen vraagt ernaar, maar het is geheim.”

    Door dat geheime recept boekt het Baked Beans Supper het ene na het andere succes. De opbrengst van de avond gaat naar een plaatselijk tehuis voor daklozen en andere organisaties die door de Kiwanis-club van Hampden worden gesteund. 

    “We hebben momenteel zo’n 24 leden,” zegt Bruns. “Die steken allemaal de handen uit de mouwen om dit project mogelijk te maken. En natuurlijk vinden we het eten zelf ook lekker!”

    Lekkere bonen, inderdaad...  — Door Nicholas Drake
  • Kleertjes voor baby’s

    jun 09, 2015
    Pasgeboren baby’s op de intensive care van het academisch ziekenhuis in Kirikkale blijven warm met kleding en dekentjes van Kiwanis.

    Veel ouders in de Turkse provincie Ankara hebben behoefte aan kleertjes voor hun pasgeboren baby. Dat bleek uit onderzoek van leden van de Kiwanis-club van Ankara Koru. Ze besloten er iets aan te doen.

    “We besloten een project op te zetten om babykleertjes te doneren aan de kraamafdeling van het academisch ziekenhuis in Kirikkale,” vertelt Nesrín Cobanoglu. “Een van onze leden, mevrouw Cinla Son – de ‘beschermengel’ van het project – naaide en breide meer dan 30 setjes babykleren, dekentjes en andere artikelen.”

    Ongeveer de helft van de kleertjes was bestemd voor te vroeg geboren baby’s. De babykleertjes die je in de winkel kunt kopen, zijn namelijk vaak te groot voor deze kleine, lichte baby’s. Samen met drie vrienden zette de dochter van Kiwanis-lid Mecdi Oksuzcu het project “Blanket of Love for Babies” (“een deken van liefde voor baby’s”) op. Dit project wordt via internet gesteund door meer dan 12.000 vrijwilligers, die thuis dekens weven. Dit beddengoed wordt verdeeld over verschillende ziekenhuizen in heel Turkije.

    "Je had moeten zien hoe blij de moeders waren, toen we de babysetjes uitdeelden,” zegt Cobanoglu. “Ze ervoeren hoe andere mensen hen helpen in moeilijke tijden.”

    Kiwanis-leden en medisch personeel bewonderen de door vrijwilligers gemaakte kleertjes en dekens voor te vroeg geboren baby’s.
  • Allemaal in het water

    jun 09, 2015
    As students become more comfortable in the water, they learn to float on their stomachs and on their backs.

    Rondspetteren in het zwembad, drijven op de rivier, vissen in het meer; het hoort allemaal bij de zomervakantie. De Kiwanis-club van Greater Ada in de Amerikaanse staat Oklahoma helpt om dit tijdverdrijf veiliger te maken door middel van het Kiwanis Safe Swim Program, een programma voor veiliger zwemmen, in samenwerking met het Rode Kruis van Ada.

    Sue Ellen Frerich is sinds 1991 hoofd van het Kiwanis Safe Swim Program, maar lang daarvoor was ze er al bij betrokken. “Ik weet nog dat ik als kind op zwemles zat. Mijn broers en ik kregen zwemles van Kiwanis.”

    In de jongste leeftijdsgroep zitten kinderen van een half jaar tot vier jaar, vergezeld door hun ouders. Tijdens en na de lessen oefenen ze om hun angst voor water te overwinnen. Een niveau hoger gaan ze daarmee door, zonder de ouders erbij: het gezicht in het water houden, op de buik en op de rug drijven, leren hoe je veilig het water in en uit gaat. Als de kinderen niveau drie hebben afgesloten, raken ze niet meer in paniek als ze in het water geduwd worden. Niveau vier en vijf zijn moeilijker: er wordt aan het uithoudingsvermogen gewerkt door intervaltraining. In niveau zeven ligt de nadruk op warming-up, coolingdown en het controleren van de hartslag. Tijdens een overkoepelende lesdag van het Rode Kruis-zwemprogramma, bestemd voor alle niveaus, staat veiligheid centraal. De kinderen leren zichzelf en anderen te redden, compleet met reddingstuigen en zwemvesten.

    “Als ik zie hoe een kind dat bang voor water was, nu in het water durft te springen en naar de overkant zwemt, voel ik me trots en tevreden,” zegt Frerich. En de volgende stap, zo legt ze uit, is ‘Guard Start’.

    Guard Start is bedoeld om tieners die hun zwemdiploma’s hebben gehaald, maar nog te jong zijn voor een opleiding tot badmeester of strandwacht, door te laten gaan met zwemmen. Voordat dit programma er was, zochten veel jongeren dan een andere hobby. En tegen de tijd dat ze oud genoeg waren voor een strandwachtopleiding, hadden ze hun interesse in zwemmen verloren.

    Wie meedoet aan Guard Start, besteedt twee of drie zomers aan het oefenen met zwemtechniek, hartreanimatie, leidinggeven en aan vrijwilligerswerk. Tegen de tijd dat deze jongeren oud genoeg zijn voor een opleiding tot strandwacht, hebben ze de basis van de lastige vaardigheden al onder de knie en hoeven ze die alleen nog maar te verbeteren. Guard Start doet ook aan mentorschap, waarbij jongere kinderen worden aangemoedigd om ook lid van Guard Start te worden.  — Courtney Taylor
blog comments powered by Disqus