De voorzitter van het Kiwanis Children’s Fund voor 2023-2024 en voorzitter van de Kiwanis-jeugdprogramma’s voorzitter hun visie op leiderschap, nu en in de toekomst. 

Interviews door Julie Saetre 

Amy Zimmerman (linksboven) en Karin Church (rechtsboven) hadden al als kind hun zinnen gezet op leidinggevende functies en begonnen hun leiderschapstraject via de Kiwanis Service Leadership-programma’s. Nu is Church de voorzitter van de Kiwanis Youth Programs voor 2023-24 en is Zimmerman de bestuursvoorzitter van het Kiwanis Children’s Fund voor 2023-24. Nu ze aan hun termijn beginnen, delen ze inzichten over hoe je een effectieve leider wordt en blijft — en geven ze advies aan degenen die in hun voetsporen treden. 

Toen je even oud was als onze Key Club/CKI-leden, wat waren toen je toekomstplannen? Had je toen al het beeld voor ogen van de leidinggevende functies die je in je loopbaan hebt bekleed?  

Amy Zimmerman: Ik herinner me dat ik in de tweede klas van de middelbare school tegen mijn leraar zei dat ik president van de Verenigde Staten en directeur van een basisschool wilde worden. Ik was jong, avontuurlijk en ambitieus, en nam meestal het voortouw.  

Op de middelbare school wilde ik voorzitter worden van mijn Key Club (wat ik ook werd) en een inspirerende en motiverende spreker. Toen ik ging studeren, wilde ik gouverneur worden gouverneur CKI (wat ik ook werd) en bij het atletiekteam gaan. Dat deed ik ook, maar in mijn eerste jaar hadden ze nog geen damesatletiekteam, dus sloot ik me aan bij het herenteam. Later kwam er wel een damesteam en daar ben ik toen bij gegaan.  

Karin Church: Eerlijk gezegd had ik twee redenen om lid te worden van de Key Club toen ik in de tweede klas zat. Ten eerste was ik geen atleet of uitblinker, dus bood de Key Club een plek waar ik wel 'paste'. We gebruikten de term 'inclusiviteit' nog niet halverwege de jaren tachtig, maar dat was het wel. Ten tweede was mijn vader (en is hij nog steeds) de adviseur. Als eerstejaars had ik geen specifieke doelen, maar tegen de tijd dat ik in mijn laatste jaar zat, wist ik dat ik rechten wilde studeren en op Capitol Hill wilde werken. 

Als je terugkijkt, welk advies zou je jezelf op die leeftijd geven? 

KC: Sta open voor kansen en blijf jezelf. Mijn carrièrepad heeft zoveel wendingen gekend. Dat plan om op Capitol Hill te gaan werken hield het geen enkele zomer in Washington D.C. vol, en die rechtenstudie heeft mijn geest gevormd en me analytische vaardigheden bijgebracht die ik elke dag gebruik, maar ik heb nooit echt als advocaat gewerkt. Het belangrijkste is echter dat ik de tiener-Karin (en de Karin van begin twintig) zou zeggen: blijf gewoon jezelf. Het leven als tiener is moeilijk, en het is nog moeilijker als je je niet goed in je vel voelt. 

AZ: Of je nu denkt dat je iets kunt of niet, je hebt gelijk. Het is prima om te kiezen voor wat je leuk vindt. Ik had altijd de neiging om het onbekende pad te trotseren en nieuwe avonturen aan te gaan. Je bent tot veel meer in staat dan je je kunt voorstellen. 

Herinner je je een specifiek moment waarop je besefte: „Ik ben een leider“? 

AZ: Op mijn werk heb ik uit de eerste hand allerlei leiderschapsvaardigheden van verschillende senior leidinggevenden gezien en besefte ik dat wat ik bij de Key Club en CKI had geleerd van onschatbare waarde was. Ik heb geleerd hoe ik effectieve vergaderingen moet plannen en leiden, hoe ik naar de ideeën van anderen moet luisteren, hoe ik respect moet tonen en hoe ik met verschillende persoonlijkheden moet omgaan, enzovoort.

KC: Ik kan je precies vertellen op welke dag ik me realiseerde: „Ik ben een leider.“ Het was 11 september 2001. Ik was al ongeveer een jaar manager bij mijn bedrijf, maar tijdens de aanslagen van 11 september, terwijl ik 2.400 kilometer van New York City vandaan zat, besefte ik: 'Ik ben een leider en ik ben verantwoordelijk voor mijn mensen.' Ik nam contact op met mijn geschokte medewerkers om te controleren of ze fysiek en mentaal in orde waren, en ging vervolgens aan de slag met het maken van plannen, het kopen van zaklampen en het voorbereiden van mijn kleine kantoor. 

Wat zijn de belangrijkste eigenschappen die leiders van vandaag nodig hebben om succesvol te zijn?  

KC: Leiders van vandaag hebben visie en inlevingsvermogen nodig. Om een beeld van de toekomst te kunnen schetsen, moet je een eerlijke beoordeling maken van de huidige stand van zaken binnen je organisatie, zowel wat betreft de beschikbare middelen (zowel financieel als qua personeel) als de sterke punten en uitdagingen waarmee je te maken hebt.

Vanuit een meer persoonlijk perspectief helpt het begrijpen van iemand – wat hem of haar drijft en waar zijn of haar zorgen liggen – om uitdagingen aan te pakken en stelt het een leidinggevende in staat om de weg vooruit voor de mensen onder haar leiding te vergemakkelijken. Als een team een doel niet haalt, stelt empathie je in staat je in hun situatie te verplaatsen en te achterhalen waarom dat zo is. 

AZ: Communicatie, strategisch denken en plannen, probleemoplossing, actief luisteren, vertrouwen, samenwerking, moed, focus, flexibiliteit, leren, passie, geduld, het opbouwen van sterke relaties, ethiek. 

Ik houd van mensen, wat misschien nogal tegenstrijdig lijkt met wat je zou verwachten van iemand met een bachelor in elektrotechniek. Ik heb op de middelbare school zelfs een onderzoeksverslag geschreven over wat mensen motiveert. Leiderschap draait niet alleen om inzicht in jezelf, maar ook om wat anderen motiveert – hoe zij het vinden om met je samen te werken. 

Hoe kunnen de deelnemers aan onze Service Leadership-programma’s zich voorbereiden op leidinggevende functies? 

AZ: Studentenverenigingen zijn de ideale plek om nieuwe vaardigheden uit te proberen — bijvoorbeeld door je verkiesbaar te stellen of leiding te geven aan je vereniging, een commissie of zelfs een project. Oefening baart kunst, dus hoe meer je oefent en je voorbereidt op de toekomst, hoe beter. Neem deel aan leiderschapsworkshops zoals Key Leader, het Global Leadership Certificate of cursussen die door je universiteit worden aangeboden. Bied aan om teambuildingsoefeningen te begeleiden tijdens je verenigingsbijeenkomsten. Ontdek wat wel en niet werkt — en denk na over waarom dat zo is.  

Volg leiderschapscursussen zoals Key Leader, lees boeken, stel open vragen aan mensen die je bewondert in leidinggevende functies (bij Kiwanis, op school, in de familie of in de gemeenschap). Ga met hen mee naar kantoor. Neem de telefoon op.

KC: Ik denk dat het beste wat deze jongeren kunnen doen om zich voor te bereiden op leidinggevende functies, is zich aan hun beloften houden. Wees eerlijk tegen jezelf en bekijk goed wat er allemaal bij komt kijken voordat je een functie of taak op je neemt. Het is prima om jezelf uit te dagen, maar als je niet voor de volle 100% bereid bent om iets tot prioriteit te maken, geef dan iemand anders de kans. Onthoud dat je inzet voor een project iets anders is dan succesvol zijn met een project. Soms nemen leiders te veel hooi op hun vork, en dat is oké. Situaties waarin je merkt dat je een nieuwe vaardigheid moet leren of om hulp moet vragen, zorgen ervoor dat we groeien. Mensen die met jonge leiders werken, verwachten dat ze training en hulp nodig hebben. Wat we niet verwachten, is dat die jonge leiders opgeven als het stressvol wordt of als hun taken botsen met sociale verplichtingen. Je bent niet aan het leiden en je groeit niet als je een toezegging opgeeft.  

Wat wil je in je functie bereiken in de periode 2023-2024? 

KC: Het belangrijkste doel van mijn bestuursjaar is om het personeel van de Kiwanis-jeugdprogramma’s goed te begeleiden bij het aangaan van de uitdagingen die gepaard gaan met het voortzetten van diensten en programma’s binnen een steeds krapper wordend budget. Er moeten moeilijke beslissingen worden genomen, en ik hoop dat het bestuur daarbij als steun en klankbord kan fungeren.  

AZ: Ik wil de verschillende onderdelen van de Kiwanis-familie als een vlecht samenbrengen, zodat we nog meer impact kunnen hebben. Dat kunnen we bereiken door de missie van Kiwanis en het Children’s Fund verder uit te dragen. Samen kunnen we clubs helpen meer te bereiken dan ze op eigen kracht zouden kunnen. Ik wil helpen een stevige basis te leggen voor de komende jaren, waarin we aandacht zullen vragen en geld zullen inzamelen ter ondersteuning van onze Kiwanis-familie.